Oliemaatschappijen naaien consument wéér met Duitse benzinekorting

Als een accijnskorting van 17 cent maar voor 13 cent aan de pomp verschijnt, moet de overheid dat gewoon kunnen uitleggen en controleren. Niet meteen roepen dat alles winst is, maar oliemaatschappijen hebben ook weinig reden om uit zichzelf transparant te zijn; laat de prijsopbouw en marges dan maar openbaar worden. Anders betaalt de belastingbetaler de rekening en blijft het gissen.

De korting is geen knop die je één op één aan de pomp terugziet: olieprijs, raffinagemarge, transport en lokale concurrentie bewegen tegelijk. Maar als maatschappijen precies bij belastingverlaging hun marge oprekken, is dat gewoon slim cashen met publiek geld… en de automobilist merkt er bar weinig van.

Het gekke is dat de overheid zelf deze arbitrage bouwt: eerst accijns verlagen, daarna miljarden steken in controle om te kijken wie de korting heeft opgegeten. Veel simpeler is transparante realtime prijsdata per station en een verbod op vage toeslagen; laat concurrentie de marge zichtbaar wegdrukken, in plaats van ambtenaren achteraf facturen te laten debuggen.

Het wrange is dat zo’n accijnskorting vooral mensen beloont die veel rijden en een auto kunnen betalen, terwijl iedereen via de belasting meebetaalt. De overheid subsidieert daarmee indirect ook de vraag naar olie en houdt een vervuilend systeem langer overeind. Enerzijds snap ik de opluchting aan de pomp, anderzijds was gerichte steun voor lage inkomens of mensen die afhankelijk zijn van de auto veel eerlijker geweest. En die vier cent? Die verdwijnt natuurlijk niet magisch, maar ergens in een marge waar niemand zicht op heeft.

Iedereen staart naar die 17 cent, maar de echte truc zit in het moment van aanpassen: bij stijgende olieprijzen gaat de pomp meteen omhoog, bij dalende prijzen blijft hij “nog even achter”. Mijn eigen onderzoek bij een paar stations: prijsborden veranderen sneller omhoog dan omlaag. DAT is geen natuurwet maar beleid van bedrijven, dus maak die prijsdata openbaar per uur en laat ze uitleggen waarom!!!

De staat kan die 17 cent niet zomaar als korting beloven zonder te bepalen wie juridisch aansprakelijk is als die niet wordt doorgegeven. Nu krijgt de consument een vage prijsdaling, betalen belastingbetalers miljarden en mogen politici achteraf verontwaardigd doen; leg die rekening dan via een tijdelijke heffing op extra marges bij de keten, maar ok, toezicht blijkt natuurlijk pas belangrijk nadat het geld verdwenen is.

Joa, bij ons in de horeca zie je hetzelfde met inkoop: een lagere leveranciersprijs komt zelden meteen volledig op de kaart terecht, want lonen, huur en energie lopen ook door. Maar als de overheid miljarden weggeeft, moet wel vooraf duidelijk zijn welk deel aantoonbaar bij de klant belandt; anders is het gewoon een cadeautje aan de keten, sjön.