Nederland verzet zich tegen miljarden extra voor EU-begroting: 'De Zuinige Zes' - WNL

Iedereen wil Europese samenwerking tot er betaald moet worden. Eerst maar eens de bestaande miljarden normaal controleren en verspilling eruit halen, daarna praten we verder over extra geld. Dat de rekening steeds bij dezelfde nettobetalers belandt, begint wel erg voorspelbaar te worden.

De vraag is niet alleen hoeveel Europa uitgeeft, maar ook wie daarover beslist en hoe controleerbaar dat geld daarna is. Polen heeft met EU-steun zichtbaar vooruitgang geboekt, maar solidariteit is geen vrijbrief voor een begroting die automatisch meegroeit; landbouwsubsidies zijn bovendien vaak historisch gegroeide rechten geworden. Eerst scherpe voorwaarden, onafhankelijke controle en een duidelijke einddatum per regeling, dan pas de hand ophouden bij de nettobetalers.

Een grotere EU-begroting is niet per definitie verkeerd; gezamenlijke grensbewaking, defensie en energiezekerheid leveren Nederland ook wat op. Echter, dan moet vooraf glashelder zijn welk probleem Europees wordt opgelost en wanneer een regeling stopt, anders wordt solidariteit een automatische incasso zonder einddatum.

Die 60% klinkt enorm, maar een begroting voor zeven jaar vergelijk je niet één-op-één met de vorige: inflatie, nieuwe lidstaten en taken zoals defensie spelen mee. Tegelijk is “meer geld voor Europese concurrentiekracht” geen garantie dat het ook verstandig wordt besteed; juist bij subsidies moet je vooraf meetbare doelen en een harde einddatum afspreken. Anders bezuinig je nationaal op onderzoek en infrastructuur om vervolgens via Brussel dezelfde potjes met extra administratie terug te krijgen.

Een grotere EU-begroting is pas echt het probleem als we blijven doen alsof elke euro nationaal beter besteed wordt. Nederland betaalt ook voor zaken die je niet netjes in een subsidieoverzicht terugziet, zoals een stabiele interne markt en gezamenlijke energie- en veiligheidsprojecten. Maar Brussel moet wel ophouden met geld uitdelen omdat een potje nu eenmaal bestaat; maak per regeling zichtbaar wat het oplevert en schrap wat alleen door lobby overeind blijft.