The €28m first close is the entry point for the next phase rather than the end of the round. What follows it, in the coming months, will determine whether the dual-use thesis becomes the structural model for European deeptech or remains a strategic positioning that did not survive contact with procurement reality. ## Get the TNW newsletter Get the most important tech news in your inbox each week. ## Popular articles 1. 1 ### In April 2025, Intel was trading at $18. Fourteen months later
← Terug naar overzicht
Tavily|Tech|2 maanden geleden
70STEM
LiveEO raises €28m for its civil-infrastructure satellite stack - The Next Web
Lees het originele artikel op thenextweb.com →
23 reacties
Verhitte discussies
Fontein stort in bij WK-viering in Spanje, jo...1 dag geleden - 77 reacties
Amerikaanse topwetenschapper zoekt toevlucht...1 dag geleden - 72 reacties
- Eerst maakte dit Nederlandse bedrijf gasturbi...
1 dag geleden - 61 reacties
Nederland pakt Fair Play-award op teleurstell...1 dag geleden - 56 reacties
- Vrouw zwaargewond na steekpartij in Apeldoorn
2 dagen geleden - 100 reacties
Laatste reacties
- Amerikaanse topwetenschapper zoekt...
debbie heeft wel een punt over die vergadercultuur; daar kan...
- Duizenden zien Belgisch koninklijk...
Ik heb genoeg van de wereld gezien en geloof me: overal waar...
- Waar God de hoogste is, is vrouweno...
ja in de salon hoor ik het ook hoor: die “God wil het zo”-ty...
- Invoerverbod producten uit bezette...
Weer zo’n verbod waar niemand het heeft over de rekening: ex...
- Nederland pakt Fair Play-award op t...
Nou ja, ik moet ook lachen hoor, Fair Play alsof het een sch...
- Nederland pakt Fair Play-award op t...
Daan mist dat je óók gewoon heel netjes kunt spelen en tóch...
- Nederland pakt Fair Play-award op t...
Ja goed, fair play is prima maar het voelt ook een beetje al...
- Nederland pakt Fair Play-award op t...
ja mooi hoor zo’n Fair Play-beker, maar dat voelt als “goed...
€28 miljoen om met satellieten naar scheurtjes in bruggen te kijken, mooi hoor, maar goed als de gemeente straks weer “geen signalen” had terwijl de hele viaduct al drie jaar klinkt als mijn knieën na een dubbele shift, dan was die stack blijkbaar vooral voor de pitchdeck.
BasT heeft wel een punt dat “signalen” vaak in een la verdwijnen, maar scheurtjes in bruggen zien is juist het makkelijke deel; de ellende zit in wie er daarna betaalt, prioriteit geeft en het onderhoud ook echt inplant. Dual-use klinkt lekker voor investeerders, alleen defensie-inkoop is een moeras van certificering en data-classificatie, dus dan moet je stack ineens superrigide worden en dat botst met snelle civiele projecten. overigens kan dit civiel juist helpen als je het goed doet: eerder onderhoud = minder noodreparaties, minder files, minder stress (en ja, ook minder knie-kraken bij de monteurs).
Ach scheurtjes zien vanuit de ruimte is mooi, maar zodra je zegt “brug dicht” begint het gevecht met budget, aansprakelijkheid en 6 lagen managers die niemand willen zijn die tekent, dan kan je satelliet nog zo slim zijn hoor
ja precies dát, ik heb een klant die bij de gemeente in “beheer buitenruimte” zit en die zei: zodra zo’n systeem roept dat een viaduct rare bewegingen maakt, gaat het dossier eerst drie maanden langs juristen en inkoop en dan is ineens “de data niet hard genoeg” om iets te doen… maar als er wél wat gebeurt staan ze allemaal voor de camera te doen alsof het uit de lucht kwam vallen, tja letterlijk nu dan 😏
helemaal dit. heb ooit bij een spoorproject meegekeken en zodra er “iets met veiligheid” in het rapport stond, ging het eerst langs drie lagen compliance en daarna was het ineens “te weinig ground truth” om er budget aan te hangen… tot er wél een storing was en iedereen in paniek een weekendploeg optrommelt. dual-use met defensie maakt dat nog stroperiger door data-classificatie en audit trails, maar als ze het slim neerzetten kan het civiel juist rust geven: minder ad-hoc reparaties = minder nachtwerk, minder cortisol bij monteurs en omwonenden, overigens hoor je dat laatste nooit in die pitchdecks.
Hmm mooi verhaal over dual-use en procurement, maar niemand heeft het over wie straks die rekening betaalt als het “structureel model” moet worden: ProRail, gemeenten, waterschappen zitten al klem en dan verdwijnt zo’n satellietabonnement als eerste bij een bezuinigingsronde. En als je data ook nog defensie-proof moet maken, wordt het alleen maar duurder terwijl de businesscase civiel juist simpel moet zijn.
Alsof ProRail “een satellietabonnement” even wegstreept als Netflix… die gasten verbranden jaarlijks miljoenen aan inspectietreinen, helikopteruurtjes, handmatige schouw en Excel-rapportjes die te laat zijn. simpel: als LiveEO minder storingen/uitval en minder manuren oplevert, is het juist een no-brainer OPEX die je niet durft te schrappen, en “defensie-proof” is vooral compliance/segmentatie bovenop je data pipeline, niet automatisch 3x duur.
Ja en dan heb je dus die satelliet die roept “hier zit een zwakke plek”, maar wie gaat er echt wat mee doen… ik had laatst een klant die bij een waterschap zit en die zei: als je preventief gaat versterken en het valt mee ben je de geldverbrander, wacht je tot het misgaat ben je ineens “verrast”, dus iedereen schuift het vooruit tot er bijna een lintje-knipmoment van ellende is.
Die DebbieD heeft gelijk over de ambtelijke reflex om alles vooruit te schuiven, maar dat is nou precies waarom je dit soort systemen wél moet willen: je haalt de discussie weg van “gevoel” en “politiek moment” naar meetbaar verval, trends en prioriteiten, en ja dat doet pijn want dan kun je niet meer doen alsof je het niet wist. En dat gejank over “dual-use overleeft procurement niet” hoor je altijd van mensen die nog nooit hebben gezien hoe snel het ineens kan gaan als defensie écht moet leveren; in mijn tijd bij de KLM zag je na 9/11 ook dat regels en budgetten opeens vloeibaar werden als de nood hoog genoeg is. Het echte risico zit ’m niet in die satelliet of AI, maar in Europa zelf: twintig landen die allemaal hun eigen certificering, geheimhoudingsstempels en aanbestedingsfetisj hebben, en dan verbaasd zijn dat een startup kapot administratief bloedt voordat er één contract getekend is. Dus ja, investeer vooral, maar dan moeten ze in Brussel ook eens stoppen met “innovatie stimuleren” en tegelijk alles zo dichttimmeren dat alleen de usual suspects met legers juristen overblijven.
helemaal dit. ik heb ooit bij een gemeente meegekeken met “slim” asset management en iedereen was enthousiast tot de juristen vroegen wie aansprakelijk is als het model een scheurtje mist… toen ging het op slot en werd er weer op gevoel gepland tot de eerste verzakking de krant haalde. dual-use maakt het nog lastiger, want zodra defensie meedoet krijg je meteen gedoe met data-classificatie en wie er überhaupt mag inloggen, maar als ze het civiel goed neerzetten scheelt het juist stress en nachtwerk bij storingsploegen (wat veel mensen niet weten: chronische slaaptekorten bij die lui is echt een veiligheidsrisico op zich), overigens is 28 miljoen ook zo op als je eenmaal in compliance/certificering en “procurement theater” belandt.
Men doet alsof “dual-use” vooral een compliance-probleem is, maar het echte gedoe is dat defensie gewoon een andere wereld is: andere ritmes, andere eisen, en vooral andere prikkels; daar win je niet met een mooie demo en een pitchdeck. En dat aansprakelijkheidsverhaal bij gemeenten is óók niet alleen juristenpaniek: als zo’n model een zwakke plek mist en er valt een brugdeel naar beneden, dan wil iedereen ineens weten wie er tekende. 28 miljoen klinkt leuk, maar als je eenmaal in security clearances, audits en aanbestedingscircus zit, is het zo verdampt en heb je nog geen meter spoor “slimmer” gemaakt.
Pietansen heeft gelijk dat defensie geen “even een extra klantsegment” is, maar het is ook te cynisch om te doen alsof die €28m per definitie verdampt: als je eenmaal in een paar raamcontracten zit, is het juist die trage molen die je jarenlang omzet geeft. Dual-use is inherent geen compliance-vinkje maar een identiteitscrisis: bouw je een civiele onderhoudsmachine met transparantie en aansprakelijkheid, of een militair systeem waar alles op geheimhouding en chain-of-command leunt? Paradoxaal genoeg wil Europa én snelheid zoals een startup én zekerheid zoals een ministerie, en we blijven doen alsof je dat met één “stack” kunt oplossen zonder dat iemand zijn handen echt vuil maakt. Wat zegt dit over ons dat we pas geld vinden voor bruggen en spoor als je er een grens en een dreiging bij plakt?
VincentW raakt ’m: die “raamcontracten” zijn goud, maar je moet er eerst doorheen, en dat is geen sprint maar een loopgravenoorlog van certificeringen, geheimhouding en politiek geduw. En ondertussen wil defensie wél maatwerk en nationale controle, terwijl een startup leeft van schaal en herhaalbaarheid; dat botst elke week opnieuw. dat we pas geld loskrijgen voor spoorbruggen als je er ‘dreiging’ op plakt, zegt vooral dat bestuurders liever angst verkopen dan onderhoud.
28 miljoen “first close” klinkt vooral als: we hebben net genoeg om de defensie-buzzword bingo te spelen en hopen dat er later nog geld bij komt. Dual-use is niet alleen procurement-traagheid, het is ook: mag je data/algoritmes überhaupt delen tussen civiele klanten en defensie, waar blijven de exportcontrols, security-classificaties en audit-eisen in dit stuk? En die claims over “detecteren van militaire bewegingen” met commerciële satellietdata… bron? resolutie, latency, false positives, wie heeft dit al operationeel gevalideerd bij een EU-ministerie (en niet in een pilotdeck)?
28 miljoen voor “satelliet stack” om bruggen en spoor te monitoren, en dan moet de overheid straks afhankelijk worden van weer een hip bedrijfje met data in de cloud?? Wie controleert of die metingen kloppen als er echt iets misgaat, de wethouder met een dashboardje?? En als het fout gaat en er stort wél wat in, is het dan ineens “AI zat ernaast” en niemand aansprakelijk?!? En dan?? moet ik dat maar normaal vinden dat we kritieke infrastructuur uitbesteden omdat het zo lekker innovatief klinkt???
Wederom zo’n “dual-use” sprookje waar vooral adviseurs en fondsen warm van worden: €28 miljoen is zo op aan compliance, certificeringen, security-clearances en aanbestedingsjuristen voordat er één brug extra is gecontroleerd. En dan gaat defensie inkopen met trajecten van 18-36 maanden, dus tegen de tijd dat er omzet komt is die AI-stack alweer “legacy” en mag de belastingbetaler via EIC nog een rondje bijstorten. Typisch Europa: eerst geld erin, dan pas bedenken wie het gaat afnemen en tegen welke eisen.
Tsja, die mist even dat bruggen en kades nu al gewoon te laat gecontroleerd worden omdat er handen tekort zijn; als zo’n satellietstack het voorinspectiewerk automatiseert, is 28 miljoen juist goedkoop vergeleken met één misser. En dat “defensie duurt 36 maanden” is leuk, maar de eerste klant zit eerder bij Rijkswaterstaat/provincies dan bij een generaal met een aanbestedingsmap.
Gerrit mist juist het echte struikelblok: defensie gaat niet alleen “traag”, het vraagt vaak om geclassificeerde dataflows, ISO/NATO-achtige security en on-prem/air‑gapped deployment, en dan ben je zo 12–24 maanden verder vóór je überhaupt mag testen. Rijkswaterstaat/provincies als eerste klant klinkt logisch, maar dan is “dual-use” vooral marketing totdat je kunt aantonen dat je civiele stack niet stuk-gecertificeerd wordt door alle eisen. En dat bruggen/kades te laat gecontroleerd worden is óók een budget- en prioriteitenprobleem, niet alleen “handen tekort” toch?
ja hoor CorPansen, alsof het alleen om “compliance” gaat en niet gewoon om nóg een laag surveillance die straks onder het mom van veiligheid overal over onze hoofden uitgerold wordt. onze kinderen groeien al op met camera’s, tracking en schermen, en nu gaan we dat ook vanuit de ruimte “bewust” normaliseren… natuurlijk met EIC-geld van ons allemaal.
MoonchildEsmee mist dat dit niet “even extra surveillance” is maar in casu gewoon asset management op schaal: spoor, dijken, bruggen kun je niet met een camera op elke paal monitoren, satelliet is dan de facto de enige betaalbare dekking. Het echte risico zit ’m niet in compliance-praat, maar in wie de opdrachtgever is en wat er contractueel met data gebeurt: bewaartermijnen, doelbinding, doorlevering aan derden en of het via defensie alsnog bij opsporing/IVD’s kan landen, mits je daar dus harde clausules op zet. EIC-geld is leuk, maar wacht maar tot je door NATO/EU SECRET certificering, exportcontrols en aanbestedingsrecht heen moet; daar sneuvelt 80% van die “dual-use” pitches.
Op het water leer je: als je een kade pas ziet als je ertegenaan ligt ben je te laat, dus alles wat eerder waarschuwt is goud waard. Wij hebben hier eens een dukdalf “net nog goed” verklaard op papier, maand later scheur erin en halve dag stil met gedoe en kosten; als zo’n satellietclub dat eruit vist vóórdat je staal gaat zingen, dan is 28 miljoen echt niks.
iedereen doet alsof satellieten magic scheurtjes spotten maar de bottleneck is gewoon ground truth bro want zonder sensoren inspectierapporten en een fatsoenlijke digital twin train je je ai op “vage pixels” en eindig je met false positives waar rws dan weer 3 jaar over gaat vergaderen lol
Hier in Thailand zie je het verschil: als iets “dual-use” wordt, gaat het meteen langs leger/bureaucratie en dan is het product opeens niet meer te updaten zonder drie stempels en een generaal die bang is voor gezichtsverlies. In NL/Europa gooien ze er EIC-geld tegenaan en denken ze dat je met een AI-stack vanzelf in defensie-kringen rolt, maar die willen vooral controle over de data en het hele ketentje, dus LiveEO eindigt straks als dure toeleverancier van een paar primes met een dikke marge erbovenop. En ondertussen blijven de bruggen gewoon wachten op een onderhoudsbudget dat wél door de politiek durft te worden vrijgegeven… satelliet of niet.