Voortaan wonen er nog maar twee ultrarijken in Californië. De rest zit elders, uit angst voor hogere belasting

Dat die mensen vertrekken is niet zo gek als je vermogen daar meteen als melkkoe wordt gezien. Een overheid moet gewoon zorgen dat bedrijven en vermogenden willen blijven, want van 0 procent belasting op iemand die naar Texas verhuist krijgt de schatkist ook niks.

Grappig hoe “de rijken vertrekken” altijd als natuurwet wordt gebracht, terwijl niemand erbij zegt hoeveel belastingvoordelen, subsidies en infrastructuur diezelfde staat ze jarenlang heeft gegeven!!! EN DAN NOG IETS: misschien moet je niet alleen vragen waar miljardairs wonen, maar ook waarom gewone Californiërs hun huur niet meer kunnen betalen terwijl vastgoedfondsen hele wijken opkopen — kijk dáár maar eens wie er echt aan verdient!!!

Wat me zorgen baart is dat zorg hier weer als onderhandelingsfiche wordt gebruikt. 100 miljard klinkt geweldig, maar als je zorg structureel afhankelijk maakt van een handjevol miljardairs en een eenmalige heffing, blijft de patiënt de speelbal; ondertussen lopen verpleegkundigen weg omdat de werkdruk elke grens voorbij is.

Een eenmalige heffing van 5 procent klinkt als een goudmijn, maar een vermogen is geen bankrekening; het zit vooral in aandelen en bedrijven. Dan kan de staat iemand dwingen bezit te verkopen, met koersdruk en mogelijk verlies van zeggenschap als gevolg. De kernvraag is dus niet of miljardairs sympathiek zijn, maar of je een zorgstelsel verstandig financiert met geld dat je maar één keer kunt ophalen.

Wat ik vooral gek vind: iedereen praat over waar miljardairs wonen, maar niet over de mensen die daar gewoon werken en nergens heen kunnen. Als de rijken vertrekken, blijven de dure huizen, de files en de rekening voor scholen en ziekenhuizen gewoon achter bij de rest.