Juan Pablo werd tijdens Argentijnse dictatuur ontvoerd: ‘Als een handtas uit de armen van mijn moeder gegrepen’

Men vergeet gemakkelijk dat die Argentijnse junta niet alleen “verdwijningen” deed, maar ook letterlijk een administratie van gestolen levens aanlegde; dat is een misdaad die nog generaties doorwerkt. En het wrange is: zonder die hardnekkige Abuelas de Plaza de Mayo was Juan Pablo gewoon als nette burger oud geworden met een leugen in z’n paspoort. 500 baby’s, en dan doen mensen hier nog alsof een dictatuur vooral een “orde” brengt… ja hoor. Hopelijk blijft die DNA-zoektocht doorgaan, want voor die families tikt de tijd genadeloos.

Wederom zo’n verhaal waarbij je ziet hoe “netjes geregeld” dat regime was: baby’s roven en dan ook nog papierwinkel erbij, stempels, adopties, klaar… en daarna mag de samenleving 50 jaar lang de schade betalen met DNA-labs, advocaten, archiefonderzoek. 500 kinderen kwijt en dan nu nog honderden zoeken, reken maar uit wat dat kost aan menskracht en geld, maar ja dat zet je niet op de begroting als je met laarzen de macht grijpt. En ondertussen zitten die adoptiegezinnen soms gewoon met een erfenis/naam die niet eens van hen is, dat wordt nog een juridisch moeras ook.