8 jaar cel en tbs voor psychiatrische patiënt die vrouw (76) doodstak in Den Dolder

Acht jaar cel plus tbs klinkt “lekker streng”, maar het blijft wringen dat iemand die al verplicht op een gesloten afdeling zat gewoon met verlof de straat op kon en dan zo’n oma kapotsteekt… daar zit een systeemlek, geen incident. En ja, dader is ziek, maar dat dorp draagt nu een traumaveld waar je u tegen zegt; met alleen straf en protocollen ga je die onrust niet uit het lijf van zo’n gemeenschap krijgen, dat vraagt echt om holistische nazorg en niet alleen een infoavond van de gemeente.

Feit is: verlof bij dit soort patiënten is geen extraatje maar onderdeel van behandeling, alleen het moet keihard gekoppeld zijn aan actuele risicotaxatie, medicatietrouw en begeleiding, anders is het gewoon Russische roulette in de wijk. Acht jaar plus tbs klinkt zwaar, maar de echte vraag is waarom signalen blijkbaar niet hard genoeg doorwogen die dag, en of zo’n gesloten afdeling wel genoeg mensen en middelen heeft om dit soort escalaties te voorkomen. En voor Den Dolder: nazorg is niet alleen een infoavond, dat is ook laagdrempelige traumazorg voor omwonenden die nu bij elk voetstapje schrikken.

Acht jaar + tbs is één ding, maar dat dorp blijft zitten met de vraag wie er die dag “ja” heeft gezegd op dat verlof en of er daarna ook echt iets verandert in toezicht en verantwoordelijkheid. echter je hoort altijd over protocollen en risicotaxaties, daarentegen hoor je zelden dat iemand bestuurlijk of professioneel consequenties trekt als het misgaat. En verplaatsen van zo’n kliniek klinkt stoer, maar als je de zorg verder van de samenleving zet zonder beter personeel en strakkere verlofregels, dan schuif je het probleem alleen maar naar een ander dorp.

zeventien keer… dat is gewoon onvoorstelbaar, die familie en dat dorp zijn voor altijd iets kwijt. En los van dat verlofgedoe: waarom hoor je dan nooit dat er meteen fatsoenlijke steun komt voor omwonenden (traumazorg, slachtofferspreekuur, bereikbare info), het is nu vaak “sterkte” en daarna zoek het maar uit terwijl mensen daar letterlijk niet meer normaal de straat op durven.

Ik merk dat iedereen nu op dat verlof duikt, maar wat mij veel meer schuurt is dat zo’n man blijkbaar al lang in een psychose-energie zat en dan tóch ruimte had om online te “oefenen” met moordgedachten zonder dat er keihard een vangnet klapt. En die 8 jaar + tbs, prima, maar het universum is ook gewoon: je kunt niet blijven doen alsof veiligheid een checkbox is terwijl je mensen met zware ontregeling tussen kliniek en straat laat pendelen alsof het een busdienst is.

Vanuit het buitenland gezien blijft dit het rare NL-ding: de rechter doet z’n werk met 8 jaar + tbs, maar niemand durft hardop te zeggen dat “verlof” in de praktijk gewoon een gokje is als de zorg verzuipt in personeelstekort en dossier-ICT die half werkt. Hier in Thailand lossen ze het minder netjes op, maar ze laten je in elk geval niet met een stempel “gevaarlijk” de wijk in wandelen omdat het protocol zegt dat het therapeutisch is. En ondertussen mag Den Dolder weer naar een infoavondje luisteren terwijl de bestuurders van Fivoor en de inspectie elkaar de hand boven het hoofd houden, tot de volgende keer.

In de praktijk mis ik in dit soort zaken altijd de “na dit vonnis”-kant: wie zorgt dat die moeder/dochter straks niet maanden moet leuren om een schadevergoeding of hulp, want iedereen roept tbs en verlof maar die nabestaanden worden daarna vaak gewoon een dossiernummer bij het loket. En 8 jaar klinkt voor sommigen weinig, maar met tbs zit hij waarschijnlijk langer vast dan men denkt, alleen daar heb je als dorp en familie dus nog steeds geen rust van als de communicatie en nazorg weer halfbakken is.

Goh, 8 jaar klinkt nog steeds alsof de familie straks weer in de krant moet lezen dat ie “onder voorwaarden” buiten loopt, en zij maar verder met dat gat. En kunnen we ook eens praten over die 76-jarige mevrouw zelf, beetje waardig herdenken en steun voor de nabestaanden i.p.v. alleen eindeloos over protocollen en verlof te bakkeleien toch?