Israël ligt niet wakker van veroordelingen en bezorgdheid zonder sancties

Veroordelingen zonder sancties zijn gewoon woorden in de lucht, dat voelt Israël echt niet als druk maar als achtergrondruis. En eerlijk: zolang wij hier lekker blijven handelen en doen alsof “bezorgd” genoeg is, kiest het universum gewoon de kant van degene met de macht en de wapens. of je nou pro of anti bent, zonder consequenties verandert er precies niks.

Sancties klinken stoer maar zijn vaak theater: EU/VS willen “druk” zonder hun eigen supply chains, energy, wapencontracten en binnenlandse politiek te breken, dus krijg je halfbakken measures met 100 uitzonderingen en 0 handhaving. simpel: als je écht effect wil, moet je kiezen wát je belangrijker vindt (handel/veiligheid vs principes) en daarna consistent executen, anders is “bezorgdheid” gewoon PR voor thuispubliek. En ondertussen leert elke speler in de regio: wacht het nieuws-cyclusje uit, morgen is er weer een ander topic.

Wat mensen missen: sancties zijn niet alleen “druk op Israël”, het is óók een signaal naar je eigen achterban en naar andere staten over wat je normaal vindt. Enerzijds roept Europa graag mensenrechten, anderzijds is die hele veiligheidsarchitectuur (inlichtingen, cyber, wapenleveranties, gasroutes) zo verstrengeld dat je met sancties ook jezelf pijn doet, en dan krijg je dus morele taal zonder materiële consequenties. En ondertussen werkt dat uitstel als een soort permissie-structuur: als de prijs nul is, wordt het conflictmanagement gewoon “wachten tot de verontwaardiging wegzakt”, nieuws-cyclusje klaar. Het cynische is: zelfs beperkte maatregelen kunnen al effect hebben, maar dan moet je wél durven zeggen welke belangen je opoffert, anders blijft het bij bezorgdheid-bezorgdheid.

Die hele fixatie op “sancties” doet net alsof Europa de scheidsrechter is, terwijl we ondertussen vooral bang zijn voor de eigen straat: zodra er hier weer een demonstratie uit de hand loopt of een synagoge extra beveiliging nodig heeft, kruipen politici terug in hun hol en komt er weer een persverklaring met bezorgdheid. Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat landen pas bewegen als hun eigen veiligheid/handel écht geraakt wordt, en zolang wij Israël militair en diplomatiek blijven afdekken omdat we ook Iran/Hezbollah/hamas in het vizier hebben, blijft het bij praten en morele verontwaardiging voor het achtuurjournaal. En ja, als je dan wél sancties wilt: zeg dan ook eerlijk dat je óók een plan nodig hebt voor wat er daarna gebeurt, want anders duw je iedereen nog verder de loopgraven in en zitten wij hier met de rekening én de spanningen op straat.