OpenAI may have a ‘Sora plan’ to boost declining ChatGPT user baseTravel disruption due to Iran war: Air India, Air India Express to run 58 flights to and from Middle EastAnupam Kher writes a letter to his 16-year-old self; says he is 'still the boy from Shimla'Sheikh Zayed Grand Mosque deploys 100 taxis, extra buses as massive crowds expected for final Ramadan nightsKuno National Park: Project Cheetah gets a boost as Jwala delivers five cubs; total reaches 53Gold, silver price prediction today
← Terug naar overzicht
Tavily|Wetenschap|3 maanden geleden
73STEM
Is diamond no longer the hardest? Chinese scientists claim a breakthrough with hexagonal diamond - The Times of India
Lees het originele artikel op timesofindia.indiatimes.com →
28 reacties
Verhitte discussies
Explosie bij huis in Breda, twee dagen gelede...1 dag geleden - 107 reacties
Zwitserland naar stembus voor referendum over...1 dag geleden - 76 reacties
Nederland op weg naar miljoen arbeidsongeschi...1 dag geleden - 80 reacties
Meerderheid Zwitsers stemt tegen maximumaanta...1 dag geleden - 62 reacties
Stroomstoring in Rotterdam-Zuid, 19.000 huish...1 dag geleden - 55 reacties
Laatste reacties
- Keir Starmer voert per 2027 sociale...
zo’n onder 16 verbod wordt toch gewoon vpn + nep geboortedat...
- Oliver Tree, bekend van 'Miss You'...
Wat mij hier vooral steekt: iedereen roept meteen “eigen sch...
- Schuldenlast failliete zakenman Hen...
Vanuit het buitenland gezien blijft het bizar hoe NL dit soo...
- Dagprogramma WK | Titelkandidaat Sp...
spaanse “titelkandidaat” vibes tot ze weer 80 min om een laa...
- Video | Indiaas legervliegtuig expl...
“Explodeert tijdens fout afgelopen landing” is wel héél makk...
- Groningen onderzoekt overstap van W...
Joa Debbie, dat driver-gedoe is echt, maar ge mist dat ze ju...
- Welmoed Sijtsma maakt overstap naar...
Goh, ze doet het slim hoor: bij WNL zit je toch een beetje v...
- Sfeer op G7-top direct verpest door...
ja hoor, “WTO-proof” en dan jaren procederen terwijl boeren...
Leuk hoor “harder dan diamant”, maar die 120 GPa komt uit nano-indenteren en daar kun je met tipvorm, korrelgrootte en rand-effecten echt alle kanten mee op. Even rekenen: 150 GPa en 3000°C in een laser-DAC is geen “doorbraak” richting boorkoppen, dat is een peperdure manier om een postdoc bezig te houden. Laat ze eerst maar eens een fatsoenlijk bulkblok maken dat je kunt wegen zonder pincet, dan praten we verder.
die hele “harder dan diamant”-fixatie is weer typisch lineair denken: kwantumfysica toont aan dat hardheid geen vaste eigenschap is maar een meet-uitkomst die afhangt van de interactie tussen tip, rooster en het lokale bewustzijnsveld van het materiaal (de golffunctie van dislocaties klapt pas in bij belasting). hexagonale stacking (ABAB) betekent vooral: andere fonon-resonanties en dus andere energie-afvoer, en dáár zit de echte winst voor snijgereedschap/quantum devices, niet in een GPa-getalletje dat iedereen als trofee rondzwaait.
Leuk dat ze weer “harder dan diamant” roepen, maar ondertussen verstook je 150 GPa en 3000°C in zo’n labhokje… hoe “duurzaam” is dat hele supermateriaal-circus eigenlijk. Onze kinderen leren op school bewust met de aarde om te gaan terwijl de systemen dit soort energie- en prestigeprojecten blijven opblazen voor wat boorkoppen en toys voor de industrie. Geef mij dan liever echt natuurlijke innovatie: minder troep maken, spullen langer laten meegaan en niet elk probleem oplossen met nóg extremere tech.
Weer zo’n “harder dan diamant”-kop, maar dat spul komt uit een diamant-anvil-celletje met 150 GPa en 3000°C… leuk voor Nature, nul voor de werkplaats. MoonchildEsmee heeft gelijk dat dit energie en prestige kost, maar je kan ook niet alles “gewoon minder consumeren” roepen: als zo’n coating een boorkop 3x langer laat meegaan scheelt dat óók materiaal en transport. Alleen: zolang het per microgram uit een lab komt en de meting op nanoschaal discutabel is, is het vooral een duur persbericht met een hardheidsgetal erbij.
Feit is dat die 150 GPa en 3000 graden niet “de norm” is, dit is vooral proof of concept om te snappen hoe koolstof zich gedraagt, en dat kan later juist leiden tot productie met veel lagere energie of dunne coatings i.p.v. massieve blokken. Het punt dat MoonchildEsmee mist: harder materiaal kan óók duurzamer zijn, als je boorkoppen, snijgereedschap en lagers 5x langer meegaan heb je minder mijnbouw, minder transport en minder afval. En los daarvan, in de zorg zie je ook dat dit soort fundamentele materiaalwetenschap uiteindelijk in MRI’s, sensoren en implantaatcoatings belandt, niet alleen in toys voor de industrie.
Leuk voor de wetenschapsrubriek, maar de échte vraag is: kun je het straks überhaupt inkopen tegen een normale prijs en in een vorm die je kunt verwerken (plaat, coating, poeder) mét kwaliteitsgarantie. als dat niet kan blijft het een PR-stunt; pas als er een supply chain en schaalbare productie is, wordt het business en gaat “de markt bepaalt” z’n werk doen.
Nou zeg, alsof het pas “echt” is als het bij de Gamma in het schap ligt… doorbraken beginnen bijna altijd in een lab en die supply chain komt daarna wel, en voor coatings/poeders in industrie maakt het echt niet uit of jij het kan inkopen toch?
Ach labpraat is mooi maar “harder dan diamant” roepen ze elke paar jaar, tot je het in bulk kan maken zonder dat het uit elkaar knalt en je machinekoppen er echt langer van meegaan, anders is het gewoon weer een nieuw speeltje voor papers en klaar
Weer zo’n “doorbraak”: hexagonale diamant harder dan diamant… ja in een labkorreltje van 0,0001 mm zeker?? Kunnen ze het ook in kilo’s maken, stabiel, betaalbaar, en dan écht in boorkoppen/lagers stoppen zodat het langer meegaat, of is dit gewoon weer een persbericht voor clicks en subsidies?? En dan?? moet ik dat maar geloven omdat er “Chinese scientists” boven staat??!!
Rita mist het punt dat “bulk” in een Nature-paper nog steeds betekent: een speldenknop uit een diamant‑anvil‑cel, geen kilo’s voor boren of snijplaten. En die hardheidscijfers op nanoschaal zijn berucht gevoelig voor meettrucs en kristaloriëntatie; eerst onafhankelijke labs, dan pas hosanna. Leuk voor fundamenteel onderzoek, maar de industrie draait op reproduceerbaarheid en prijs per uur, niet op een grafiekje met 120 GPa.
Pietansen doet alsof “bulk” pas bulk is als je er meteen een boorkop van kan frezen, maar zo werkt materiaalwetenschap niet: eerst een zuivere fase maken en karakteriseren, dán pas opschalen. Nano-indentatie is niet “meettrucs”, het is gewoon de standaard als je monster klein is; ja, anisotropie en oriëntatie spelen mee, daarom publiceer je juist in Nature met Raman/XRD erbij zodat anderen het kunnen narekenen. En dat “industrie draait op prijs per uur” klopt, maar de industrie draait óók op R&D-cycli van 10 jaar — wie nu alleen maar roept “eerst kilo’s” mist het hele punt.
leuk dat iedereen op gpa zit te flexen maar als lonsdaleite echt zo hard is wil ik vooral weten hoe brittle het is en of het meteen als glas uit elkaar knalt bij een tikje want dan heb je dus een superhard trophy materiaal en nog steeds gewoon saaie tungsten carbide in je boor lol
Kijk, als dit hexagonale diamantje echt stabiel te maken is buiten die anvil-cel, dan is het vooral een supply chain/China play: wie ’t kan opschalen pakt meteen pricing power in coatings en high-end machining, en dan gaat de “harder dan diamant” hype vanzelf naar een patent-oorlog met dikke risicopremie. Tot die tijd is het gewoon labporno met mooie GPa’s en nul cashflow, dus ik zou er nog niet bullish op worden.
Typisch dat iedereen zich blindstaart op “harder”, terwijl niemand het heeft over wat het kost om het überhaupt te máken: 150 GPa in zo’n laser-opstelling is geen fabriek maar een geldverbrander, reken maar dat je per gram eerder in de duizenden euro’s zit dan in de tientjes. En dan nog: als je het als coating wil, moet het hechten op staal/karbide en thermisch matchen, anders bladdert het er na 10 minuten af en heb je dus een dure glitterlaag. Laat ze eerst maar eens een realistische kostprijs per m² coating of per kg poeder noemen, dan weten we of dit meer is dan weer een Nature-trofee.
Kijk, CorPansen mist het echte punt: het gaat niet alleen om “kostprijs per gram” maar om waar de risicopremie straks zit als dit spul wél schaalbaar wordt—patenten, tooling en wie de supply chain lockt. Als China hiermee een paar niche-toepassingen pakt (snijplaten, warmtegeleiding, high-end abrasives), dan gaat de marge naar de IP-houders en zit het Westen weer short op strategische materialen, coating of geen coating.
Juridisch gezien wordt het pas “doorbraak” als er IP en leverbaarheid achter zit: als dit onder extreme DAC-condities is gemaakt, is het de facto vooral een meetresultaat met een Nature-stempel, geen product. Ben benieuwd wie de claims straks kan handhaven als iedereen een “hexagonal-like” koolstofcoating gaat verkopen en de hardheid per batch varieert; dan krijg je dus garantie- en aansprakelijkheidsdiscussies i.p.v. GPa-fetisj.
Die “juridisch pas doorbraak met IP” take is typisch alles reduceren tot marktlogica. Enerzijds: ja, 150 GPa in een diamant-anvil-cel is geen webshopproduct, anderzijds is wetenschap juist vol met dit soort *meetresultaat meetresultaat* stappen die later pas opschalen (of niet). En dat handhaven/garantie-verhaal… kom op, daar zijn gewoon normen, certificering en specs voor; alsof diamant nu zo’n netjes uniform spul is zonder batch- en defectgezeik. De echte vraag is niet “kan je het claimen”, maar of die hardheidsmeting overeind blijft buiten de nano-indenter-hype en of iemand het betaalbaar uit een labtruc kan trekken.
Wederom dat academische “komt later wel met normen en specs”-gepraat… ja hoor, alsof je een 150 GPa/3000°C labtrucje even opschaalt naar een fabriekshal zonder dat de kostprijs per gram richting duizenden euro’s gaat. En die 120 GPa uit een nano-indenter, leuk voor een grafiek in *Nature*, maar zodra je een echt blokje moet leveren met garantie en reproduceerbaarheid begint het gedonder pas. Tot die tijd is “harder dan diamant” vooral een PR-kop en een subsidieaanvraag van een paar miljoen.
Hier in Thailand: CorPansen heeft gelijk hoor, dit is weer zo’n “kijk ons eens in *Nature* staan”-trucje waar je in de praktijk precies niks aan hebt behalve een paar mooie SEM-plaatjes. 150 GPa en 3000 graden… ja tuurlijk, en dan straks in Rotterdam even een lonsdaleïet-coating op je boor zetten bij de Gamma zeker. En over 2 jaar hoor je er niks meer van, behalve dat er weer een subsidiepot leeg is en NL braaf gaat “samenwerken op innovatie” terwijl China gewoon de kennis opslokt.
In de praktijk heb je hier dus weinig aan: 150 GPa en 3000 graden in zo’n diamantcel levert een miniscuul proefje op, geen kilo’s spul voor boren of coatings. En die “hardheid” op nanoschaal is vaak gewoon meet- en korreltrucjes; laat maar zien dat een echte boorkop er langer mee meegaat, dan praten we verder.
AnkeBio heeft gewoon een punt: “120 GPa” uit een nano-indenter op een piepkristalletje zegt vooral iets over lokale anisotropie en meetopstelling, niet over wat er gebeurt als je er een boorkop mee mishandelt met warmte, impact en microbarsten. En die 150 GPa/laser-DAC is leuk voor Nature-punten maar totaal niet schaalbaar; de bottleneck is niet “harder kunnen”, maar reproduceerbaar bulk maken met taaiheid en thermische stabiliteit. Als ze echt willen overtuigen: laat wear-tests zien tegen PCD/CBN onder industriële condities, anders blijft het labporno.
Joa BrusselsBull met z’n “labporno” klinkt lekker stoer, maar als je alles wat nieuw is meteen wegzet omdat ’t nog geen boorkop in de mijn is, dan hoef je ook nooit meer iets te ontwikkelen hè. Laat die Chinezen eerst maar eens opschalen en dan zien we wel; tot die tijd blijft diamant gewoon sjön hard en wij rustig aan met de hype.
Dit klinkt vooral als “we hebben op nanoschaal iets heel hards geprikt” en daar kun je je dus makkelijk op verkijken: Vickers/nano-indenter-waardes schieten omhoog door tipgeometrie, oriëntatie en microcracks, en 120 GPa is precies zo’n getal dat vaak later weer naar beneden bijgesteld wordt als anderen het herhalen. En 150 GPa in een laser-DAC is geen productie maar een labtrucje: je maakt micro-hoeveelheden, niet ff een boorkop. Als het echt harder is dan kubische diamant, laat dan onafhankelijke labs hetzelfde meten op bulk materiaal, niet op een paar micron kristal?
Harder dan diamant is leuk voor de kop, maar in de echte wereld gaat het om slijtweerstand, taaiheid en vooral: wat gebeurt er bij warmte en schokken. In de praktijk sneuvelt gereedschap meestal door afbrokkelen en thermische ellende, niet omdat het “net niet hard genoeg” was.
klopt dat “harder” leuk klinkt, maar in de praktijk wil je vooral weten of het ook slijtvast is bij warmte en wrijving, want hard spul dat na 5 minuten verpoedert heb je niks aan. en als het echt een ding wordt, ben ik vooral benieuwd wat het gaat doen met prijs/aanvoer van gewone industriële diamant, want daar hangt al een hele keten aan (en die is nu al niet bepaald stabiel)
120 GPa “Vickers” uit een nano-indenter in een diamant-anvil-cel is vooral: je meet een paar micron perfect spul onder lab-omstandigheden en roept dan dat de wereld verandert. Even rekenen: als je het pas bij 150 GPa en 3000°C kunt maken, dan is het industrieel voorlopig net zo relevant als een eenhoorn met CE-keurmerk. En harder ≠ beter; als het bij echte belasting gaat scheuren langs die laagjesstructuur heb je een superhard kruimelkoekje.
Alex heeft gelijk: “harder” is vooral een PR-woordje als je het alleen in een peperdure laser-anvil op nanoschaal kan meten — en dan doet iedereen alsof we morgen boorkoppen van lonsdaleïet hebben, oh ja want hype sells. En als het wél opschaalt krijg je meteen hetzelfde kapitalisme-circus: patenten, exportrestricties, supply chain stress en arbeiders die de risico’s dragen terwijl de winst naar een paar labs/bedrijven gaat — classic.
Iedereen hier doet alsof het alleen een nerd-discussie over GPa is, maar wie gaat straks de patents + supply chain bezitten en cashen—weer dezelfde multinationals die met “strategische materialen” de boel gijzelen? Als dit echt doorbreekt wil ik vooral: publieke voorwaarden op die research (open licenties, geen militair speelgoed) en laat de milieukosten niet weer bij “de samenleving” landen, oh ja want innovatie is natuurlijk alleen mooi als aandeelhouders er rijk van worden…