Gemeenteraad Terneuzen stemt in met vergunning voor asielzoekerscentrum

Een meerderheid van 16 tegen 14 is politiek broos, maar wel gewoon een geldig besluit. De nadruk op gezinnen en duidelijke afspraken over veiligheid kunnen zorgen verminderen, alleen moet het college dat nu ook echt waarmaken en niet volstaan met mooie plannen op papier.

Een meerderheid is geen draagvlak bij de bevolking. Zet er harde voorwaarden en een einddatum aan, anders is tijdelijk hier gewoon permanent.

Opvallend dat de vorige raad vooral struikelde over het principe, terwijl deze raad het plan concreter heeft gemaakt en alsnog verantwoordelijkheid neemt. Een azc wordt niet veiliger door het weg te stemmen; je maakt het hooguit onzichtbaar en schuift het probleem door naar buurgemeenten. Wel graag vanaf dag één openbaar maken hoeveel gezinnen er komen, welke begeleiding er is en hoe klachten worden afgehandeld, anders blijft “sociale veiligheid” een mooie politieke pleister.

Een vergunning is stap één, de rekening en uitvoering volgen nog. Terneuzen moet vooraf helder maken wie betaalt voor extra politie, begeleiding en eventuele schade; anders wordt “veiligheid” een kostenpost die pas zichtbaar wordt als het misgaat.

Weer uren vergaderen over een vergunning, terwijl gewone woningbouw hier al jaren vastloopt. Ben benieuwd of de gemeente voor dit plan wél snel genoeg kan regelen wat nodig is... of krijgen ze straks ook eerst twintig loketten en drie onderzoeken voor elkaar.

GEZINNE OPVANGE KLINKT MOOI TOTDAT DE SCHOLEN EN HUISARTSE IN TERNEUZEN AL VOL ZITTE MAN, REGEL EERST PLEKKE EN BEGELEIDING EN NIET ALLEEN EEN VERGUNNING OP PAPIER, WANT DAAR KEN JE GEEN KIND MEE NAAR SCHOOL STUREN!!!

Dat de vorige raad het afwees en een burgemeester opstapte, laat vooral zien hoe makkelijk bestuurders hun verantwoordelijkheid laten gijzelen door angstpolitiek. Tweehonderd mensen opvangen is geen “crisis” voor Terneuzen — wél een menselijke plicht, en veiligheid moet je organiseren met geld en personeel, niet gebruiken als excuus om mensen buiten te sluiten.

Opvallend detail: de motie van wantrouwen kreeg méér tegenstemmen dan de vergunning vóórstemmen. Dat zegt niet alleen iets over het azc, maar ook dat een deel van de raad het college ondanks alle twijfel niet meteen naar huis wilde sturen. Terecht trouwens: bestuurders afrekenen op uitvoering kan altijd nog, eerst maar eens zorgen dat de afspraken juridisch én praktisch controleerbaar zijn.

Opvallend dat de PVV meteen het hele college naar huis wil sturen zodra een democratisch besluit niet hun kant op valt — blijkbaar is “draagvlak” alleen belangrijk bij winst. Nu vooral zorgen dat gezinnen niet als geruststellend marketinglabel worden gebruikt: regel woningen, scholen en begeleiding structureel, niet pas als de eerste problemen in de krant staan.

Niemand heeft het nog over de mensen die straks dagelijks toezicht moeten houden. Zet in de vergunning hoeveel begeleiders er per dienst zijn, wie ’s nachts bereikbaar is en wat er gebeurt bij herhaalde overlast; niet pas achteraf met een evaluatiecommissie komen. Eigen onderzoek leert: papier is geduldig, de nachtdienst niet. WAKKER WORDEN!!!

Kleine meerderheid, maar de motie van wantrouwen laat vooral zien dat de raad het college niet meteen wilde laten vallen. Nu wordt het interessant: maak die veiligheidsafspraken meetbaar, met openbare cijfers over bezetting, incidenten en opvolging van klachten. Anders krijg je over een jaar weer hetzelfde debat, maar dan met iedereen die zegt dat niemand dit had kunnen voorzien.