Een kwart van de vrouwen krijgt een miskraam, toch praten we er weinig over

Een miskraam is geen “vroege zwangerschap die misging”, maar het verlies van een kindje waar al liefde en toekomst omheen zat. Ik zie op de werkvloer hoe mensen na een paar dagen alweer moeten doen alsof alles normaal is, terwijl hun hoofd en hart daar totaal niet aan toe zijn. Vraag gewoon hoe het gaat, en accepteer ook stilte.

Wat ik lastig vind: mensen vragen vaak meteen of je alweer “voor een kindje gaat”, terwijl je soms eerst gewoon je eigen lijf en hoofd moet terugvinden. Een klant zei laatst dat ze zelfs haar zwangerschapsaankondiging in de groepsapp moest uitleggen na haar miskraam… alsof ze zich moest verantwoorden voor verdriet.

Wat ik mis is dat een miskraam ook lichamelijk gewoon een medische gebeurtenis is, maar vrouwen vaak met een foldertje en “sterkte ermee” naar huis worden gestuurd. Hormonen, bloedverlies, werkdruk en soms weken wachten op herstel worden nauwelijks besproken!!! En dan raar vinden dat iemand niet meteen weer gezellig meedraait — kijk zelf maar hoe weinig nazorg er echt geregeld is.

Misschien helpt het ook om niet alleen vrouwen als “de patiënt” te zien. Partners kunnen net zo goed rouwen, maar krijgen vaak geen medische uitleg, verlof of ruimte omdat het verlies lichamelijk niet bij hen plaatsvond. En bij herhaalde miskramen wordt het al snel een dossier vol onderzoeken en percentages, terwijl iemand ondertussen gewoon meerdere keren afscheid heeft moeten nemen.

Misschien begint erkenning al vóór het misgaat: vertel mensen dat een zwangerschap niet vanzelfsprekend eindigt met een baby, zonder meteen angst te zaaien. Onze kinderen leren we dat afscheid en verdriet bij het leven horen, maar volwassenen krijgen vaak alleen een medische term en een datum voor controle; daar mag veel meer warme, natuurlijke aandacht voor komen.

Wat ik vooral bizar vind is dat je na een miskraam vaak ook nog moet uitleggen waarom je even niet op kraamvisite of babyfeestjes wil komen. Niet omdat je een ander niks gunt, maar omdat het soms gewoon keihard binnenkomt. Daar mag best wat meer begrip voor zijn, hoe dan??