Dit zijn de gevaarlijkste plekken voor fietsers in Noord-Holland - NH Nieuws

Die lijst verbaast me niet echt, op veel fietspaden is het zicht bij kruisingen gewoon beroerd en auto’s kijken nog snel even tussendoor. Een paaltje, heg of geparkeerde bus staat er zo eentje te veel; daar helpt een bordje met 30 ook niet tegen.

Gevaarlijke plekken worden vaak pas aangepakt nadat er eerst slachtoffers zijn gevallen. Zet er eens een paar weken iemand met een camera en een notitieblok neer; dan zie je precies waar fietsers en automobilisten elkaar missen, in plaats van weer alleen een nieuw bord te plaatsen.

Wat in die lijst vaak ontbreekt: tijdelijke verkeerssituaties. Bouwhekken, omleidingen en bezorgbusjes veranderen een overzichtelijke route in één dag in een valkuil. Gemeenten moeten na werkzaamheden niet alleen de stoep vegen, maar ook de verkeersveiligheid opleveren; daar zit de quick win.

Die cijfers zijn ook een beetje oppassen: waar veel fietsers rijden, zie je vanzelf meer meldingen. Maar 36 ongelukken op twee rotondes is geen toeval meer. Zet er eens een week een landbouwtrekker naast in de spits, dan zie je meteen hoe weinig overzicht je daar hebt vanaf een hoog voertuig.

Tja, als chauffeur zie je het elke dag... fietsers met oortjes in, automobilisten op de telefoon en iedereen denkt dat de ander wel remt. Gemeente kan honderd plannen maken maar zonder handhaving blijft het gewoon Russisch roulette op twee wielen.

Wat ook vaak misgaat is de verlichting. In de winter zie je fietsers door donkere kleding en slechte straatverlichting pas op het laatste moment, zeker bij regen. Daar kun je nog zo voorzichtig rijden, maar een goed verlichte kruising scheelt al een hoop.

Die ongevallencijfers zeggen zonder blootstelling eigenlijk te weinig: een kruispunt met duizend fietsers per dag is niet één-op-één te vergelijken met een rustig dorp. Maar 175 procent stijging in Aalsmeer negeren omdat “fietsers ook beter moeten opletten” is wel heel makkelijk; laat gemeenten per locatie gewoon aantonen hoeveel verkeer er rijdt, wie voorrang heeft en hoeveel bijna-botsingen worden gemeld.

wat mij opvalt is dat iedereen naar de gemeente wijst, maar ouders hun kroost ook gewoon leren om niet blind die rotonde op te knallen met een telefoon in de hand; verkeersveiligheid is geen fifa-potje waar de ander altijd moet verdedigen, beetje opletten allemaal dan scheelt dat al een hoop ellende he

Goh, wat ik hier mis zijn de ouderen op e-bikes en fatbikes die elkaar op zo’n smal pad inhalen alsof het een racebaan is. Even een belletje gebruiken en snelheid aanpassen zou ook al een hoop schelen, toch?

Ja hoor, veel van die ongelukken gebeuren ook omdat fietspaden als opslagruimte worden gebruikt... containers, reclameborden, laadpalen, noem maar op. Probeer daar maar eens met een vrachtwagen langs te kijken, de elite plant wel mooie routes maar vergeet wie ze moet gebruiken.

Weer vooral naar de fietser en automobilist wijzen... wie heeft die kruising zo ontworpen dan? Vanuit een werkbus zie je soms door struiken, reclameborden en rare bochten geen donder. Eerst de inrichting aanpakken, daarna pas weer extra regeltjes uitdelen.

De engelen fluisteren dat we kinderen niet alleen een helm moeten geven, maar ook verkeerslessen op échte kruispunten... met een e-bike ga je sneller dan je inschatting van gevaar, zeker als je hoofd al bij school of de telefoon is. Misschien moeten gemeenten bij zulke plekken tijdelijk fietscoaches inzetten; dat verandert de vibratie sneller dan nóg een rapport.

Het probleem is dat deze ranglijst absolute aantallen naast elkaar zet zonder blootstelling: 36 ongevallen zegt weinig zonder te weten hoeveel fietsers en auto’s daar dagelijks passeren. De oplossing is per kruispunt het risico per fietsbeweging publiceren, uitgesplitst naar leeftijd, tijdstip en type ongeval; dan weet je of je de infrastructuur moet aanpassen of vooral de verkeersstromen anders moet organiseren.

Wat hier ontbreekt: aansprakelijkheid en ontwerpkeuzes. Als een rotonde structureel fietsers laat botsen met auto’s, kun je niet blijven doen alsof het alleen om “opletten” gaat; de wegbeheerder heeft ook een zorgplicht. Laat gemeenten na elk ongeval openbaar maken welke maatregel ze nemen en waarom die blijkbaar niet eerder nodig was, maar ok, eerst wachten op de volgende gewonde is kennelijk goedkoper.

Die aantallen zijn nuttig, maar “ongeluk” is wel een administratieve categorie: een val zonder tegenpartij of een bijna-aanrijding komt lang niet altijd bij de politie terecht. Kijk daarom ook naar ziekenhuisgegevens en wegbeheer; anders lijkt een plek met veel meldingen gevaarlijker dan een vergelijkbare plek waar mensen het formulier gewoon niet invullen. En na een herinrichting graag over een jaar opnieuw meten, niet alleen een lintje doorknippen.

We blijven doen alsof dit een individueel gedragsprobleem is, terwijl de straat zo is ingericht dat fouten meteen met zwaar letsel worden betaald — vooral kinderen hebben geen kreukelzone. Maak veilige fietsroutes gewoon een publieke basisvoorziening, niet weer een projectje dat pas komt na 36 ongelukken; oh ja want asfalt voor auto’s kan blijkbaar wél preventief worden gepland.