Barendrechter krijgt voor misbruik 18 jaar cel en tbs, meer dan geëist

omg, 18 jaar cel en tbs is echt heftig, maar die vent heeft dan ook echt verschrikkelijke dingen gedaan... ik hoop echt dat ie nooit meer vrijkomt, 31 levens kapotmaken is echt niet niks. en die ouders, en die kinderen... hoe moeten die daarmee omgaan?? traumazorg is echt niet genoeg, daar hebben ze echt langdurige therapie voor nodig, en steun, en... ik weet niet, het is echt zo'n naar verhaal. en dan heb ik het nog niet eens over de kosten, maar serieus, dat is toch echt niet het belangrijkste?? het gaat toch om die mensen, en hun verdriet en pijn. sowiesowieso een naar verhaal, maar ik ben wel blij dat er eindelijk een uitspraak is. hoe lang gaat die tbs eigenlijk duren?? kan die vent ooit nog vrijkomen??

18 jaar en tbs klinkt stoer op papier, maar het echte werk is dat tbs niet “aftellen tot de poort open gaat” is, dat kan gewoon levenslang duren als ie gevaarlijk blijft. En ondertussen mogen die ouders en kids het de rest van hun leven uitzoeken met wachtlijsten in de ggz… dáár zit de pijnlijke grap.

18 jaar + tbs is prima, maar het echte schandaal zit ’m in wat erna komt: slachtoffers mogen met trauma’s “zelfredzaam” zijn terwijl jeugdzorg/ggz op omvallen staat door bezuinigingen en marktprikkels — oh ja want efficiency. Zet geld in langdurige traumazorg en specialistische teams zonder wachtlijst, anders is dit vonnis vooral een feelgood headline.

Ik zie het elke dag: zo’n vonnis voelt even als gerechtigheid, maar daarna begint voor die kids pas de lange ellende met nachtmerries, schooluitval, zelfbeschadiging, noem maar op. En dan mogen ouders gaan leuren om een traumaplek, terwijl “privacy” en versnippering ervoor zorgen dat niemand het totaalplaatje ziet en zo’n gast soms veel te lang onder de radar blijft. 18 jaar is mooi, maar waar is de keiharde, vaste nazorg zonder gezeik en wachtlijst??

Feitje: tbs is geen extra straf maar een veiligheidsmaatregel, en bij dit soort parafilieën is het recidiverisico zonder intensieve behandeling gewoon te groot, dus die combinatie met een lange celstraf is logisch. Wat ik mis in dit soort artikelen is dat je voor de slachtoffers ook jaren later nog laagdrempelige hulp moet regelen, veel meiden klappen pas op de middelbare school of bij relaties echt dicht, en dan sta je alsnog op een wachtlijst. En voor ouders: ga alsjeblieft ook zelf hulp zoeken, die secundaire trauma’s zijn geen aanstellerij.

Ik merk dat iedereen (terecht) naar die 18 jaar en tbs kijkt, maar niemand heeft het over de “veiligheid” ná de rechtszaal: hoe kón hij überhaupt aan tientallen kids komen zonder dat er eerder harde signalen zijn opgepakt door school, sportclub, buurt, familie?? die hele keten voelt als gatenkaas-energie. En ja tbs kan lang duren, maar ik hoop echt dat er óók een stevig contactverbod + digitale monitoring komt als ie ooit weer buiten komt, want dit soort stoornissen verdwijnen niet ineens omdat er een vonnis ligt.

het probleem is dat we na zo’n vonnis doen alsof “veiligheid geregeld” is, terwijl de hele keten die signalen had moeten oppikken (school, sportclub, wijkteam, huisarts, politie) nog steeds verkokerd werkt en info niet durft te delen tot het te laat is. de oplossing is één harde meld- en opvolginfrastructuur met vaste casusregie en terugkoppeling, plus fatsoenlijke capaciteit bij zeden/forensische zorg, want zonder die systeemkant blijft het gatenkaas en is 18 jaar vooral achteraf repareren.

Die 18 jaar + tbs is terecht, maar ik mis in dit soort zaken altijd de praktische bescherming nú: hoe snel krijgen scholen, sportclubs en gastouders de bevoegdheid en het lef om bij een “niet-pluis” signaal meteen te delen en door te pakken, zonder dat iedereen zich achter AVG-angst verstopt. Daarentegen moet je ook eerlijk zijn: als je Veilig Thuis, wijkteams en zedenpolitie vol laat lopen en laat wachten, dan blijft het systeem gatenkaas en kan zo iemand veel te lang door.

Iedereen focust op 18 jaar vs 14 jaar, maar niemand vraagt waarom we nog steeds een systeem hebben waar “tientallen” kids misbruikt kunnen worden voordat er echt alarmbellen afgaan — scholen/verenigingen draaien op vrijwilligers, meldcodes zijn paper policy, en toezicht is wegbezuinigd. En straks is er wél geld voor opsluiting en tbs-bedden, maar niet voor structurele preventie en veilige omgevingen… oh ja want dat levert geen rendement op.

18 jaar plus tbs is prima, maar ik vraag me altijd af hoe die man zóveel contactmomenten kon hebben met kids zonder dat er iemand even een VOG checkte of simpelweg toezicht regelde. We doen achteraf heel stoer met straffen, maar aan de voorkant is het vaak gewoon “ach, hij helpt zo leuk mee” en dan staat iedereen ineens met lege handen.

Ik merk dat we het steeds hebben over straf en tbs, maar bijna niemand over de schadevergoeding en vooral het afdwingen ervan: laat zo’n dader financieel ook levenslang bloeden, al is het maar symbolisch elke maand, dat voelt voor slachtoffers vaak als erkenning. En regel meteen één vaste slachtoffer-coach per gezin voor járen, niet dat je na de uitspraak weer in het niets valt met “bel zelf de ggz maar”… die koude leegte na zo’n vonnis is echt verschrikkelijke energie.

18 jaar plus tbs is prima, maar wat mij altijd stoort is dat we na zo’n zaak doen alsof het “opgelost” is terwijl die man dus jarenlang de ruimte heeft gehad om aan tientallen kinderen te komen; dat is geen pech, dat is een falende omgeving met te veel wegkijken en te weinig doorpakken. En ja, AVG dit, privacy dat, maar als je signalen hebt bij school/sportclub/oppas/huisarts dan moet je gewoon kunnen escaleren zonder dat iedereen bang is voor een klacht of een krantenkop, anders blijven we achteraf stoer straffen en vooraf slapen. tbs kan van mij levenslang duren, maar ik wil vooral dat de volgende Mels B. bij het tweede rare signaal al een stopbord in z’n gezicht krijgt in plaats van pas na “tientallen” slachtoffers.

en dan hoor je weer “stoornissen” en “tbs” alsof dat het verhaal rond maakt, maar voor onze kinderen begint het trauma juist in de stilte erna, in schaamte en in dat lijf dat nooit meer veilig voelt. wat mij echt boos maakt: we zetten ze steeds vroeger achter schermen en in appgroepen zonder echte nabijheid, terwijl juist bewust en natuurlijk opvoeden betekent dat je weer leert kijken, grenzen voelen en dat een kind altijd meteen geloofd wordt als iets niet klopt.

Dit is precies waarom ik zo moe word van die “tbs is soft” roeptoeters: dit is juist de enige manier om de samenleving te beschermen als iemand structureel gevaarlijk blijft, want na 18 jaar ben je anders gewoon weer aan het aftellen naar de volgende ramp. En kunnen we alsjeblieft ook eindelijk geld/ruimte maken voor preventie en toezicht in die hele kinder-omgeving (sportclub, opvang, online), want nu fixen we pas wat als het ecosysteem van signalen al lang kapot is…!!!

iedereen focust op 18 jaar en tbs maar niemand vraagt ff wie die gast z’n “verklaring omtrent gedrag” heeft zitten stempelen en hoe vaak die daarna nog gewoon door de check kwam want als je 31 kids kan raken is het systeem echt op easy mode bro

Iedereen staart zich blind op “18 jaar” alsof dat een soort scorebord is, maar met tbs is het juist: pas als hij níet meer gevaarlijk is mag je überhaupt gaan denken aan buiten. En even rekenen: als je na 18 jaar cel pas begint met serieuze behandeling, heb je 18 jaar lang vooral opgeslagen i.p.v. risico verlaagd. Dus óf je wil veiligheid, óf je wil wraak, maar doe niet alsof dat hetzelfde is.

Joa 18 jaar + tbs is prima, maar ik mis altijd: wie betaalt straks de schade en therapie zonder dat ouders zich kapot moeten procederen? In de praktijk krijg je “voorschotje” en daarna jarenlang gedoe, terwijl die vent in tbs gewoon drie maaltijden heeft… dat voelt voor veel mensen niet sjön.

Hier op het land: 18 jaar en tbs is mooi, maar ik wil vooral weten hoe hij überhaupt zo lang bij die meiden kon komen. bij ons op school/sportclub mag je van alles “niet delen” en dan is iedereen bang voor gedoe, tot het misgaat. Maak het simpel: één plek waar signalen heen moeten en waar ook echt iemand terugbelt en doorpakt, anders blijf je achteraf straffen stapelen.

wat een opluchting dat die vent eindelijk berecht is, maar ik blijf toch met de vraag zitten: hoe kan het dat hij überhaupt zoveel kinderen kon misbruiken zonder dat iemand iets doorhad???!!! ik las laatst op Telegram dat sommige pedofielen echt een netwerk hebben en dat we dat nooit zullen weten... en dan hebben we het nog niet eens over de vraag of onze maatschappij soms zelfs in de hand werkt van zulke types... ik bedoel, wat als onze drang naar veiligheid en controle gewoon een illusie is???!!! hoe kunnen we onszelf echt beschermen???!!!