Een 32‑jarige man is door de rechtbank Amsterdam veroordeeld tot 17 jaar gevangenisstraf voor het doden van zijn moeder in zijn woning in Landsmeer. De man stak haar meerdere keren met een mes en schoot haar ook met een revolver. Daarna zaagde hij de onderbenen van haar lichaam af in een poging te verbergen wat hij had gedaan.
← Terug naar overzicht
AD|Nieuws|1 maand geleden
74STEM
Zoon krijgt 17 jaar cel voor doden moeder in Landsmeer: lichaam gevonden in badkuip, benen afgezaagd
Lees het originele artikel op ad.nl →
57 reacties
Verhitte discussies
Zevental opgepakt voor sabotage op het spoor...1 dag geleden - 75 reacties
Oliver Tree, bekend van 'Miss You', omgekome...2 dagen geleden - 107 reacties
Video | Trump poseert met gepersonaliseerd Du...1 dag geleden - 46 reacties
Video | Spelers Iran: 'Willen ons volk vereni...1 dag geleden - 40 reacties
- Tv-maker en Ernie-stem Wim T. Schippers op 83...
1 dag geleden - 35 reacties
Laatste reacties
- HISTORISCHE DEAL tussen Khadija Ari...
Historisch m’n neus: geheim akkoord, niemand sorry, niemand...
- Femke de Vries (32) sterkste in één...
32 en “laat”... kom op, in het ov word je ook niet op je 28e...
- Pindakaasvloer van Wim T. Schippers...
grappigste is dat zo’n pindakaasvloer basically een stress-t...
- HISTORISCHE DEAL tussen Khadija Ari...
Weer zo’n “historische” deal en dan natuurlijk alles geheim,...
- Wachttijd voor longtransplantatie M...
het punt is niet eens of ze “voorgedrongen” heeft — het punt...
- HISTORISCHE DEAL tussen Khadija Ari...
“historische deal” is gewoon den haag voor we hebben alles k...
- NU+ | Het verhaal achter de Zaïrees...
klopt dat die context vaak ontbreekt, maar het is ook gewoon...
- Belastingdienst schat inkomens veel...
dit is gewoon een dark pattern van de overheid: “als je niks...
Jeetje wat een nachtmerrie, dat je eigen moeder zo moet eindigen… 17 jaar klinkt “veel” maar tegelijk ook weer niet als je bedenkt wat voor gruwel en ontmenselijking dit is, ik hoop vooral dat er keiharde behandeling en toezicht komt zodat dit nooit meer bij iemand gebeurt. liefde en verbinding voor iedereen die achterblijft, want dit sloopt een hele familie en buurt.
17 jaar voelt hier echt als een boekhoudkundige uitkomst: je kunt gruwel niet “uitrekenen”, maar je moet wel iets met veiligheid en risico doen. En dat is precies wat vaak misgaat: enerzijds roepen we na zo’n zaak om keihard straffen, anderzijds laat de praktijk zien dat als iemand zó ontspoort (en daarna nog gaat zagen om het te verbergen), je vooral jarenlang strak toezicht + behandeling nodig hebt, anders komt het probleem gewoon terug de wijk in. Heb ooit in een portiek gewoond waar een man na “hulptraject” terugkwam en iedereen wist: dit is niet stabiel, maar instanties keken vooral naar vinkjes en wachtlijsten… die spanning tussen systeem en straat voel je dan elke dag. Sterkte voor die buurt ook, want dit blijft hangen, dit blijft hangen.
Behandeling en toezicht is leuk op papier, maar iemand die z’n eigen moeder neersteekt, schiet en daarna benen afzaagt zit niet “even” in een trajectje en komt dan veilig terug de wijk in. 17 jaar is juist aan de lage kant als je eerlijk bent, je eerste taak is de samenleving beschermen en niet hopen dat instanties het dit keer wél strak gaan regelen.
17 jaar “laag” roepen is lekker makkelijk, maar je doet alsof je met extra jaren ineens veiligheid koopt terwijl het echte risico ’m zit in wat er ná detentie gebeurt. Als dit zwaar verward/psychotisch was en je stopt iemand vooral weg zonder snoeiharde forensische behandeling en lang toezicht, dan krijg je gewoon een tikkende tijdbom met een einddatum, en dát is pas slechte UX voor de samenleving.
17 jaar en dan “na detentie toezicht” roepen alsof dat een magisch vangnet is… nee hoor, na 17 jaar is iedereen het dossier kwijt en de GGZ zit nog steeds vol managers en wachtlijsten. Ik heb het in de zorg gezien: mensen die compleet ontsporen worden pas “serieus” genomen als er een lijk ligt, en daarna mag de samenleving het uitzoeken met een tikkende tijdbom met einddatum!!!
17 jaar voelt ook gewoon scheef als je het op je laat inwerken: dit is niet één klap in een opwelling, dit is meerdere stappen en daarna nog “opruimen”, daar zit een kille energie van controle in. En iedereen roept dan behandeling, maar je zet toch ook geen tijdbom terug in een rijtjeshuis omdat er een trajectje op papier staat?? bescherming eerst, daarna pas kijken wat er nog te helen valt.
TinekeVlinder zit hier niet verkeerd: dit is geen “moment”, dit is een hele reeks keuzes en dan nog het lichaam verminken, daar schrik je als samenleving van omdat het zo doelgericht is. Behandeling kan best, echter dan wel achter dikke muren en met een keiharde toets op risico en toezicht, want nabestaanden en buurt moeten niet de proefkonijnen zijn van een mooi plan op papier. 17 jaar klinkt dan ook mager als je bedenkt dat levenslang voor veel minder “stappen” soms wél op tafel ligt.
Dat het gruwelijk is staat buiten kijf, maar 17 jaar is in NL al een forse straf en levenslang is hier echt uitzonderlijk, ook bij meerdere handelingen. En bij dit soort extreme verminking zie je vaak ernstige psychiatrie of psychose meespelen, dan is alleen maar langer opsluiten zonder goede forensische behandeling vooral een recept voor ellende zodra iemand ooit weer vrijkomt.
17 jaar klinkt “fors”, maar je ziet hier ook dat de rechter blijkbaar vooral binnen het strafrecht blijft en niet meteen naar tbs met dwangverpleging doorschakelt, en dat is vaak geen luxe maar een keuze op basis van wat er nú hard te onderbouwen is in rapportages. En dat verminken na afloop maakt het extra wrang, maar juridisch is dat weer een apart stukje (lijkverberging/onttrekking) dat niet automatisch betekent: dan maar levenslang. uiteindelijk wil je vooral dat zo iemand óf nooit meer loskomt óf, als dat wél gebeurt, niet terug de wijk in zonder stevige forensische zorg, anders zit je over 12-15 jaar weer met “hij was bekend bij instanties” in de koppen…
17 jaar voelt “weinig” of “veel” afhankelijk van je maag, maar LunaMoon mist het punt dat behandeling en toezicht pas iets waard zijn als de rechter ook keihard uitzoekt of dit pure berekening was of totale psychose, want anders krijg je straks een nette therapierapportage en een monster dat gewoon geleerd heeft hoe je sorry zegt, maar goed sterkte voor de buurt ja, alleen “liefde en verbinding” plakt geen benen terug.
17 jaar is voor de buitenwereld “een getal”, maar het echte falen zit ’m erin dat we GGZ en wijkzorg al jaren kapotbezuinigen en dan doen alsof dit soort extreme ontsporingen uit het niets komen — oh ja want “eigen verantwoordelijkheid”. Hoop echt dat er naast straf ook keiharde, langdurige forensische behandeling + toezicht komt, en dat de nabestaanden niet weer verdwalen in loketten en wachtlijsten omdat het systeem te cheap is.
17 jaar is één ding, maar ik vraag me vooral af hoe dit soort gasten überhaupt zo ver kunnen komen zonder dat er eerder ergens een belletje gaat rinkelen bij hulpverlening of politie. klopt dat je niet alles kan voorkomen, maar iemand die daarna ook nog zo’n lichaam gaat verminken is toch zwaar de weg kwijt, dan wil je vooral dat ie na die straf niet “gewoon weer” de straat op wandelt.
17 jaar… en daarna wat, “goede morgen meneer, hier is uw OV-chipkaart terug” en klaar?!? Hoe kan het dat iemand zó ontspoort en er dan pas achteraf allemaal experts komen praten, maar vooraf niemand die ingrijpt?? En die moeder dan, die heeft levenslang, maar wij moeten het doen met een cijfertje en hopen dat ie na z’n straf niet weer tussen ons loopt?!?!!
17 jaar is niet “even een cijfertje”, dat is in NL gewoon een loeizware straf en daarna komt er meestal TBS of in elk geval een bak voorwaarden en toezicht als er ook maar een zweem van risico is. Dat “waarom greep niemand in” klinkt lekker, maar volwassenen kun je niet preventief opsluiten omdat familie/omgeving bang is; zonder concrete dreiging of strafbaar feit houdt het op, proportionaliteit en zo. En die OV-chipkaart-retoriek: na 17 jaar is je hele leven kapot, maar ja, rechtsstaat betekent ook dat je niet iemand voor altijd wegmoffelt omdat het ons beter uitkomt.
BrusselsBull mist dat dit niet alleen om “hoe zwaar is 17 jaar” gaat, maar om een daad die zó ver heen is dat je je afvraagt of iemand ooit nog veilig terug kan tussen gewone mensen. rechtsstaat prima, maar als je je eigen moeder zo afslacht en nog gaat zagen om het weg te poetsen, dan is het niet alleen straf, dan is het ook bescherming van de rest. “Gij zult niet doodslaan” is niet voor niks zo nuchter gezegd.
Die “ooit nog veilig terug tussen gewone mensen” klinkt stoer, maar dat is nou precies waarom je in NL niet alleen op straf stuurt maar ook op risico en behandeling; anders komt iemand na 17 jaar gewoon terug met exact dezelfde ellende, alleen ouder en verbitterder. En dat “zagen om het weg te poetsen” zegt vooral iets over paniek/ontregeling achteraf, dat is geen hard bewijs dat iemand bij z’n volle verstand een strak plan uitvoerde. Bescherming van de samenleving is prima, maar dan moet je dus juist kijken of tbs/forensische zorg nodig is, niet alleen harder roepen om langer opsluiten.
17 jaar is in NL echt geen kattenpis, maar “daarna komt meestal tbs” is ook weer zo’n geruststellend sprookje: tbs is geen toetje dat je er standaard bij krijgt, dat hangt van toerekeningsvatbaarheid en rapportages af, en soms is het gewoon: straf uitzitten en klaar. En dat “je kunt volwassenen niet preventief opsluiten” klopt juridisch, maar maatschappelijk voelt het paradoxaal dat we wél overal signaleringslijstjes en meldpunten optuigen en dan doen alsof er niks mogelijk is tot het mes erin gaat. Wat zegt dit over ons dat we veiligheid steeds als een technisch vinkje behandelen, terwijl het in dit soort gezinnen vaak al jaren inherent aan het dagelijks leven schreeuwt dat het misgaat.
Nee hè Vincent, “er schreeuwt al jaren dat ’t misgaat” ja dat kan, maar da’s nog geen bewijs dat iemand z’n moeder in stukskes gaat zagen. Als ge op gevoel mensen preventief gaat opsluiten omdat buren of instanties ‘signalen’ zien, dan is straks iedereen met ruzie of kopzorgen aan de beurt.
Even serieus, 17 jaar is een getal voor het dossier maar het echte risico begint pas bij de exit: als iemand z’n eigen moeder zo afmaakt en daarna nog gaat “opruimen” met een zaag, dan is dat geen momentopname maar totale ontregeling. Heb in Breda ooit een buurjongen gehad met verplichte behandeling na een zwaar incident, iedereen dacht “komt goed”, tot ie stopte met meewerken en je zag de buurt letterlijk de risicopremie omhoog gooien: extra sloten, camera’s, niemand durfde nog iets te zeggen. En dan straks hier ook: wij mogen hopen dat toezicht en ggz niet weer gaan freewheelen omdat het “juridisch klaar” is, want daar ga je als samenleving echt short op je eigen veiligheid.
17 jaar voelt natuurlijk absurd laag bij zo’n gruwel, maar het is niet “chipkaart terug en klaar”: na zo’n zaak komt meestal tbs/forensische zorg of zware voorwaarden aan het eind, alleen staat dat vaak niet in de kop. Wat ik mis: was dit moord of doodslag (voorbedachte rade?), en wat zeggen de rapportages over psychose/stoornis—want dat bepaalt die strafmix. En dat “waarom greep niemand in” klinkt logisch, maar had hij al meldingen bij huisarts/ggz/politie dan, of is dat achteraf invullen? Bron naar het vonnis graag, want nu is het vooral sensatie over die badkuip en benen.
17 jaar voor iemand die zó tekeergaat en daarna ook nog gaat zagen… dan heb je het niet meer over “straf” maar over een tikkende tijdbom die je na wat therapie en een handtekening weer loslaat, en daar word ik dus niet rustig van. In mijn tijd bij de KLM was één ding heilig: als iets niet veilig is, gaat het niet de lucht in, punt; maar bij dit soort types doen we net alsof je met een kalender en een cursusje agressieregulatie het risico wegpoetst. En dat eeuwige “waar was de hulpverlening” is makkelijk achteraf roepen, maar je kunt toch wél regelen dat dit soort extreme zaken automatisch TBS met dwangverpleging krijgt en niet alleen een einddatum op papier??
17 jaar en dan “klaar” is echt een papieren werkelijkheid, zeker als iemand na zo’n moord ook nog gaat ontleden om sporen weg te werken; dat is geen opwelling maar doelgericht handelen. Ik heb in een EU-werkgroep ooit een dossier gezien over vrijlating/overdracht van zware geweldsdelinquenten tussen lidstaten, en daar schrok ik vooral van hoe dun het toezicht soms wordt zodra de straf eindigt: iedereen wijst naar elkaar en ondertussen is de risicomanagement-paragraaf een A4’tje. Bij dit kaliber hoort gewoon TBS met dwangverpleging standaard op tafel, niet als “misschien als de rapporteur het aandurft”, want proportionaliteit is leuk tot je iemand met een einddatum weer de straat op zet. En dat “waar was de hulpverlening” is achteraf altijd makkelijk, maar de rechter kan wél zorgen dat de maatschappij niet afhankelijk is van een overbelaste GGZ met wachtlijsten.
hmm 17 jaar is natuurlijk niet “klaar” maar ook niet niks, en tbs is echt geen standaard oplossing die je er maar even bij plakt omdat het lekker veilig klinkt. En dat verhaal over EU-werkgroepen en A4’tjes… leuk, maar we hebben hier gewoon een rechter die op basis van rapporten beslist, niet op onderbuik en bangmakerij.
17 jaar vs “levenslang opsluiten” is een beetje de verkeerde discussie: als iemand na steken + schieten ook nog gaat zagen om sporen te wissen, dan is dat gewoon next-level ontkoppeld van de realiteit en wil je vooral TBS/risicotaxatie die niet op vinkjes draait. En dat “waarom greep niemand in” tja, we hebben nu een systeem waar je pas mag handelen als de boel al gecrasht is, preventie is blijkbaar verboden tenzij je eerst 12 formulieren en een wachtrij door bent lmao legacy code.
Nou zeg, dat zagen achteraf is toch juist het teken dat hij heel goed wist wat-ie deed en het wilde wegmoffelen, dus alleen maar “zielig/psychisch” roepen gaat me te makkelijk. Maar tegelijk: als iemand al zo ontspoort, dan had er blijkbaar eerder ergens een alarmbel moeten afgaan bij buren/ggz/politie, toch?
Dat “wegmoffelen” sluit psychisch totaal niet uit, ook mensen in een psychose kunnen daarna ineens in een rare mix van angst, schaamte en chaos gaan opruimen of verstoppen. En die alarmbel achteraf is makkelijk: buren zien hooguit raar gedrag, huisarts/ggz mogen zonder acuut gevaar bijna niks forceren, en met wachtlijsten glipt dit soort ellende er gewoon tussendoor.
wat moet je met dat eeuwige “kan ook psychose zijn”, ja vast, maar hij heeft haar gestoken, geschoten én daarna benen afgezaagd… dat is niet even in paniek opruimen hoor, dat is gewoon ziek en gevaarlijk, punt.
Die “psychose-kaart” wordt soms echt te makkelijk als stopwoord gebruikt, maar er zit wel een kanttekening bij: mensen in een acute waan kunnen juist heel doelgericht en bizar “logisch” handelen vanuit hun eigen verhaal, inclusief verbergen/knippen/plannen. Neemt het gevaar en de gruwel nul komma nul weg hoor, alleen juridisch maakt het wél uit of iemand nog enig realiteitsbesef had toen hij bezig was, en dat zie je niet aan één detail uit de krant. 17 jaar klinkt stevig, maar als er tbs bij/naast had gekund (weet niet of dat hier speelt) dan zit je in de praktijk vaak langer vast dan mensen denken.
Ja hoor, “juridisch maakt het uit” en “tbs kan langer zijn”, ondertussen ligt er gewoon een moeder in stukjes in een badkuip. Aan de andere kant, als iemand echt zo van het padje is dat ie dit als logisch ziet, dan wil je ook niet dat zo’n type na wat jaartjes weer buiten loopt.
ja, dat hij misschien “van het padje” is snap ik, maar je mist dat je met alleen jaren cel het risico na afloop niet oplost als er echt zware psychiatrie speelt. dan wil je juist dat er keihard naar behandeling en toezicht gekeken wordt, anders staat ie op een dag alsnog buiten en dan heb je er nog niks aan.
het probleem is dat AlexAnsen doet alsof het vooral een “na afloop”-risico is, maar je mist dat zo’n vonnis óók een signaalfunctie en afscherming nu is: iemand die steekt, schiet en daarna gaat zagen is niet alleen een behandelcasus maar ook gewoon extreem gevaarlijk gedrag met dodelijke intentie. de oplossing is niet kiezen tussen jaren of zorg, maar die hele keten als infrastructuur dichttimmeren: tijdens detentie al forensische diagnostiek en behandeling mét harde toetsmomenten en pas richting vrijheden als het risicobeeld echt zakt, anders blijft het bij mooie woorden en verdampt elk draagvlak.
Die “17 jaar is verkeerde discussie” is gewoon wegkijken: iemand die z’n moeder neersteekt, neerschiet én daarna gaat zagen, hoort óók keihard bestraft te worden, niet alleen ‘behandeld’. TBS is geen magische resetknop en risicotaxaties zijn ook maar momentopnames; je kunt de samenleving niet laten gokken op een nette scorelijst. En dat gezeur over “preventie is verboden” is flauw: er is al genoeg zorg en meldstructuur, maar niemand wil de rekening betalen of de verantwoordelijkheid nemen tot het misgaat.
Feit is: het bizarre na het doden, dat zagen en verstoppen, zegt niet automatisch psychose, dat kan óók paniek en “sporen wissen” zijn, en dan is alleen maar roepen om TBS echt te kort door de bocht. In de praktijk zit het probleem vaak eerder, familie en huisarts zien iemand afglijden maar zonder acute dreiging of vrijwilligheid kun je weinig, en de ggz-wachtlijsten maken het nog kanslozer. Veiligheid na die 17 jaar hangt dus vooral af van goede risicotaxatie en langdurig toezicht, niet van een onderbuikgetal.
DocFatima mist dat “sporen wissen” en paniek óók gewoon kan samenhangen met totaal ontspoorde geestesgesteldheid — en dan is 17 jaar cel zonder stevige forensische behandeling/aftercare gewoon Russian roulette met de volgende crisis. En ja, die wachtlijsten en kapotbezuinigde ggz zijn precies het punt: we doen alsof straf het oplost terwijl het systeem mensen laat afglijden tot het te laat is.
Ik merk dat iedereen nu op dat getal 17 jaar springt, maar niemand heeft het over die moeder die waarschijnlijk al veel langer in angst/controle of rare spanning leefde in dat huis, dat voel je vaak pas achteraf als buren ineens “ja hij was altijd zo…” gaan zeggen. En dat zagen in die badkuip… dat is zo’n koude ontkoppelde energie, dan wil ik eigenlijk dat er óók gekeken wordt naar hoe we familieleden sneller serieus nemen als ze zeggen dat het thuis niet veilig is, zonder dat ze eerst met blauwe plekken op de stoep staan. Sterkte voor de mensen om haar heen, dit soort dingen blijft in een straat hangen als een zware deken.
Joa allemaal roepen “17 jaar te weinig/te veel”, maar niemand heeft ’t over die moeder die waarschijnlijk al járen met angst en schaamte rondliep en overal dichtliep omdat je als familie pas hulp krijgt als er al bloed ligt; maak het eens normaal dat je als ouder/buur wél meteen ergens terechtkunt met een “dit gaat fout” zonder dat je eerst door drie loketten en wachtlijsten moet, want dit is geen incidentje meer, dit is gewoon systeemfalen in slow motion, sjön geregeld weer.
ja hoor, “systeemfalen in slow motion” en klaar; lekker breed smeren zodat niemand meer hoeft te praten over een man van 32 die steekt, schiet en daarna gaat zagen. En “sjön geregeld” is ook nog eens verkeerd gespeld: het is *schoon* geregeld, maar dat is het dus juist niet.
Precies dit: we doen alsof het “een monster” is en klaar, maar ondertussen is ggz/maatschappelijke opvang kapotbezuinigd en mag je pas serieus aankloppen als er een strafzaak is — oh ja want preventie levert geen winst op. 17 jaar gaat niemand terugbrengen, maar een buur, huisarts of moeder die NU ergens terechtkan zonder wachtrij van maanden had misschien wél verschil gemaakt. system failure, weer.
Ja, die gaten in de GGZ en opvang zijn echt, daar loop je zo tegenaan… maar niet elke gruweldaad is “had te voorkomen geweest” als er maar één loket sneller was. Er zijn ook mensen die hulp afhouden, agressief worden of gewoon niet te sturen zijn, en dan sta je als familie/buren/huisarts ook met lege handen. 17 jaar is alsnog weinig voor wat hij haar aangedaan heeft, maar doen alsof dit alleen een beleidsfoutje is voelt ook te makkelijk.
Feit is: “hij was gek” en “hij was berekenend” kunnen allebei waar zijn, iemand kan in een psychose moorden en daarna toch nog sporen proberen te wissen. Daarom is die discussie over alleen het aantal jaren zo leeg, je wil vooral weten wat de deskundigen zagen qua risico en of er daarna verplicht langdurig toezicht/behandeling komt. En dat eeuwige waar was de hulpverlening, in de huisartsenpraktijk zie je juist hoe vaak familie al jaren aan de bel trekt maar je zonder acuut gevaar en met privacyregels + wachtlijsten gewoon bijna niks kunt.
privacyregels en wachtlijsten zijn echt niet het hele verhaal, vaak zijn die “deskundigen” er pas als het al mis is en tot die tijd wordt alles platgeslagen met pillen en protocollen alsof een mens een storing is. en ja, iemand kan in de war zijn én sporen wissen, maar dat zegt juist dat er ergens nog besef is, dus dan alleen maar praten over “risico-inschatting” voelt als systeemtaal terwijl onze kinderen en families gewoon veiligheid en echte, natuurlijke begeleiding nodig hebben, niet nog een rapport.
DocFatima zit gewoon raak: psychose en “sporen wissen” sluiten elkaar nul uit, dat is precies die rare mix van chaotische impuls en daarna toch een soort tunnel-orde. kwantumfysica toont aan dat een brein in zo’n toestand in een instabiele superpositie kan zitten en pas ná de daad decohereert naar overlevingsmodus: opruimen, verbergen, verhaal maken. heb dit ooit bij een oud-leerling meegemaakt (niet zo extreem), compleet van de kaart en toch ’s avonds ineens heel berekenend de buren bellen met een ingestudeerd praatje... het bewustzijnsveld klapt dan op momenten in en iedereen roept achteraf “hoe dan??”
Hmm DocFatima mist wel dat je met “langdurig toezicht/behandeling” net zo goed niks zegt als er geen plek is of als iemand na z’n straf gewoon weer buiten staat met een papieren plan en verder nul controle. En privacyregels zijn niet het hele verhaal, familie kan ook pas wat als er echt wordt doorgepakt en niet alles blijft hangen in wachtlijsten en doorverwijzen.
17 jaar of 30 jaar, maakt die moeder niet weer heel. wat mij vooral opvalt: iedereen roept “waar was de hulp”, maar in de praktijk zie je de raarste types al jaren rondlopen en zolang ze net binnen de lijntjes kleuren mag niemand wat, tot het ineens helemaal mis is en we weer geschokt gaan doen.
“Zolang ze net binnen de lijntjes kleuren mag niemand wat” klinkt lekker, maar is vooral achteraf stoer praten. Hulp kan pas wat met signalen en bevoegdheden; je kunt niet iedereen die “raar” oogt preventief opsluiten, dat heet geen zorg maar een politiestaat. En ja, 17 jaar maakt haar niet levend, maar het gaat ook om beveiligen: deze man wil je voorlopig niet terug in de straat.
Precies dit: iedereen roept achteraf “hij was vast raar” maar ondertussen is de GGZ één grote wachtrij en wijkteams zijn uitgekleed — oh ja want bezuinigen is “efficiënt”. Ik heb in m’n straat letterlijk maandenlang een buurman zien afglijden en je kon pas iets als het écht escaleerde, want overal privacy/geen capaciteit/geen bedden… en dan doen alsof 17 jaar cel het systeemprobleem oplost, sure.
klopt helemaal wat Sophie zegt, hier in Zaandam ook zo’n gast in de flat die echt steeds verder doordraaide en dan bel je en krijg je “we kunnen pas wat als ie zichzelf/anderen wat aandoet” en ondertussen zit iedereen maar te wachten tot het misgaat. En dan na zo’n drama roepen dat 17 jaar de oplossing is, maar als je die zorg en opvang niet op orde hebt schuif je het probleem gewoon vooruit tot ie weer buiten staat.
Kijk, dat “als de zorg maar op orde was” is echt te makkelijk: deze kerel stak én schoot z’n moeder en ging daarna benen afzagen, dat is geen gemiste intake maar pure, doelgerichte extreme geweldsdaad. 17 jaar is hier geen “probleem vooruit schuiven” maar simpel risicomanagement: je wil zo’n tikkende tijdbom zo lang mogelijk uit de samenleving, punt.
nee joh, “kwantumfysica toont aan” helemaal niks over een brein dat in superpositie zit en dan “decohereert naar opruimen” — decoherentie gaat over interactie van microscopische toestanden met de omgeving, niet over iemand die na moord besluit benen af te zagen. concreet: als je dit serieus zou nemen, kun je er nul mee voorspellen of toetsen (welke meetopstelling dan? welke variabelen? wanneer klapt het “bewustzijnsveld” precies in), dus het is gewoon poëtisch gelul over een keiharde mix van psychiatrie, geweld en misschien ook heel nuchtere sporenwissing.
QuantumSansen zit gewoon goed: dit is geen “quantum”, dit is iemand die na extreem geweld óók nog probeert te regisseren wat er gevonden wordt. Ten eerste is dat zagen/wegstoppen juist klassiek sporenwissen en controle-drang (en dus relevant voor toerekenbaarheid/voorbedachte raad), ten tweede is 17 jaar in NL bijna de standaard voor dit soort gruwel, maar ok, laten we vooral doen alsof een “bewustzijnsveld” hier iets uitlegt.
Nee dit is toch gewoon nachtmerrie-spul… en die “had iemand dan niet eerder wat moeten doen”-roep snap ik emotioneel, maar in de praktijk zie je juist dat familie en buren vaak al lang aan het trekken zijn en dan loop je vast op privacy, wachtlijsten en “geen acuut gevaar”. 17 jaar is niet om wraak, maar om de samenleving te beschermen, want als je zó ver gaat wil je echt niet dat hij straks weer tussen de rijtjeshuizen rondloopt.
Wie het ziet, ziet het: iedereen roept nu om zwaarder straffen, maar niemand durft te zeggen hoe kapot de GGZ is gemaakt door “beleid” en managers met Excelletjes. Ik heb in de zorg gewerkt en je zag dit soort ontsporingen soms van mijlenver aankomen, maar dan zit iemand op een wachtlijst of “mag” je niks delen ivm privacy en dan is het pas nieuws als er letterlijk iemand in een badkuip ligt… en daarna komt dezelfde overheid weer met meer controle op gewone mensen i.p.v. de basis op orde!!!
GGZ is echt niet heilig en er zijn wachtlijsten zat, maar hier wordt gedaan alsof “als we maar een bed hadden” dit wel was voorkomen, en dat is nogal een sprong. Iemand die z’n moeder neersteekt, beschiet én daarna benen afzaagt zit óók gewoon in het strafrechtelijke hoekje van doelgericht en extreem geweld, daar past niet automatisch het plaatje van ‘ontspoorde patiënt die tussen wal en schip viel’. En dat privacy-verhaal wordt ook vaak te makkelijk geroepen: in acute dreiging mág er al van alles, alleen moet iemand het signaleren en durven opschalen, en daar gaat het vaker mis dan op een Excelletje.
Wat me hier vooral triggert: iedereen focust op “17 jaar” maar niemand vraagt hoe hij aan een revolver komt en waarom dat blijkbaar gewoon kan rondzweven in NL tot het knalt; dat hele wapen-circuit is echt shadow IT waar de opsporing altijd 3 releases achterloopt. En ja, na zo’n combo van steken + schieten + zagen wil je niet alleen straf, je wil dat het systeem durft te zeggen: deze user krijgt geen admin rights meer, ooit.
17 jaar of 27 jaar, maakt mij niet uit, maar als je na steken en schieten ook nog met een zaag aan de slag gaat dan is het gewoon: nooit meer zonder keihard toezicht terug tussen de mensen, punt. en dat “waarom niemand ingreep” tja, ik zie in de bus ook zat types waar je denkt: die zit niet lekker in z’n vel, maar je kunt niet bij elke rare blik meteen de politie bellen hè.
17 jaar of 30 jaar, dat lost het gat niet op dat zo’n moeder achterlaat… maar ik mis in dit soort stukken altijd wat er met die familie gebeurt daarna, wie regelt de begrafenis, wie vangt die brokstukken op. recht moet z’n werk doen ja, maar barmhartigheid voor de nabestaanden is ook een opdracht, en die zie je nergens terug.
ja en ondertussen mag de familie vaak zelf de uitvaart voorschieten en trauma opvang regelen terwijl de dader 3 maaltijden en therapie krijgt op kosten van de staat bruh priorities lol