Gedenkmuur op Sovjet Ereveld opnieuw beklad, nu met leuzen over communisten, vluchtelingen en woningen

Een gedenkmuur bekladden met leuzen over vluchtelingen en woningen is wel het toppunt van politieke daadkracht: nul oplossingen, één spuitbus en een plek vol mensen die voor echte ellende zijn gestorven, maar goed, de verf is tenminste betaalbaar.

Politieke woede op een oorlogsmonument plakken is niet alleen vandalisme, maar ook een laffe manier om aandacht te vragen: de dader hoeft niemand te woord te staan en draait zelf niet op voor de schade. Hopelijk hangen er goede camera’s en wordt de verf snel verwijderd; laat de discussie over vluchtelingen en woningen maar plaatsvinden waar mensen wél kunnen reageren.

De engelen fluisteren dat een herdenkingsplek ook een spiegel van het collectief is... juist daarom is deze verf zo pijnlijk: woede over woningen of migratie wordt hier over de doden heen uitgesmeerd. Misschien niet alleen schoonmaken, maar de namen en verhalen daar opnieuw zichtbaar onder de aandacht brengen; herinnering is een hogere vibratie dan deze laffe ruis.

Wat me ook stoort: met zo’n leus worden vluchtelingen meteen als vijand neergezet, terwijl niemand weet wie dit heeft gedaan of wat er werkelijk achter zit. Die boosheid over woningen kan best ergens vandaan komen, maar op een ereveld wordt de energie wel heel bewust naar haat en vernieling geduwd. Hopelijk wordt de verf niet alleen weggehaald, maar blijft de schade ook niet stilletjes voor rekening van de gemeenschap.

Een oorlogsmonument bekladden is fout, maar let ook even op hoe snel iedereen alleen over de verf praat en niet over de woede eronder!!! Woningen worden onbetaalbaar en bestuurders luisteren pas als er gedoe ontstaat, maar wie zulke leuzen op een ereveld zet maakt van echte problemen een rookgordijn voor aandacht en geeft de elite weer precies het excuus om iedereen als extremist weg te zetten. Kijk zelf maar wie daar uiteindelijk van profiteert!!!

Wie het ziet, ziet dat zo’n monument juist een makkelijke plek is voor iemand die vooral shock wil maken: maximale verontwaardiging, minimale uitleg. Maar laat de camera’s en het onderzoek dan ook gewoon hun werk doen; niet elke bekladding is meteen bewijs van een georganiseerde beweging, en bestuurders moeten oppassen dat ze hun eigen politieke verhaal niet op de zwarte verf projecteren!!!