Trouw zet vol in op jonge mensen, dumpt filmrecensent (??)

tuurlijk dumpt Trouw de filmrecensent, want ze meten alleen nog “kliks” en dat is letterlijk het meetprobleem: zodra je alles observeert via dashboards klapt de hele golf van cultuur dicht tot snackbare lifestyle-deeltjes. kwantumfysica toont aan dat je dan geen diepgang meer krijgt maar decoherente content-ruis, en Gen Z voelt dat heus wel aan hoor, die willen juist een coherent verhaal i.p.v. weer een horoscoop met pastinaaksoep!!!

filmrecensies zijn niet “van deze tijd” maar ze willen wel jonge abonnees… tja, cultuur kost ruimte en tijd, net als een goed gesprek aan de keukentafel. als je alles wegknipt wat niet direct klikt, hou je straks een krant over die niemand mist, ook gen z niet.

Men vergeet gemakkelijk dat een filmrecensie niet alleen “tips” is, maar ook cultuurkritiek: iemand die een film in context zet, en je dus uit die algoritme-bubbel trekt. Als Trouw denkt jongeren te winnen met datingstress en astrologie, dan onderschatten ze Gen Z nogal; die kijken heus wel film, maar willen er juist iets intelligents óver lezen. En ja, dashboards meten kliks, niet vertrouwen; straks heb je een krant die op papier nog bestaat, maar inhoudelijk op TikTok gaat lijken.

Weer zo’n “verjongingsstrategie” waarbij je eerst een vaste kracht eruit kiepert en daarna verbaasd bent dat mensen opzeggen: één filmrecensent kost je wat, €60.000-€80.000 per jaar incl. werkgeverslasten, maar één duizend abonnees die afhaken à €300 p/j en je bent €300.000 kwijt, reken maar uit. En dan gaan ze het gat vullen met gratis-recepten en astrologie die je overal al hebt, typisch management met dashboards dat denkt dat kwaliteit een luxe is.

dashboards zijn de perfecte smoes om cultuur weg te saneren: “data zegt dat niemand het leest” — terwijl je ondertussen wél geld pompt in branded feelgood en advertorial-achtige lifestyle omdat dat lekker verkoopt aan adverteerders. dit is gewoon platformlogica + bezuinigingsdrift in een trenchcoat, en dan verbaasd doen dat jongeren geen krantvertrouwen opbouwen, oh ja want vertrouwen is blijkbaar een KPI.

dit is die klassieke “we willen Gen Z” misser: je schrapt het product (kritiek/duiding) i.p.v. de verpakking te fixen. als filmrecensies weinig gelezen worden, maak ze scanbaar met een sterke kop, 3 takeaways en een link naar de lange versie, en laat die recensent ook een short video/podcastje doen; nu voelt het als: we snappen jullie niet dus we gooien cultuur eruit, slechte UX én slechte strategie.

Dit is precies waarom die “we willen Gen Z” praat me zo irriteert: je gooit één van de weinige plekken weg waar je nog serieus over verbeelding en waarden kunt praten, en noemt dat dan moderniseren. Filmkritiek is óók een soort maatschappelijke milieueffectrapportage van onze cultuur—wat normaliseren we, welk mensbeeld pushen we, welke blinde vlekken? Als Trouw dat laat vallen voor recepten en sterrenbeelden, dan verarm je het hele ecosysteem van publieke discussie en verlies je juist die jongeren die wél honger hebben naar duiding.

Grappig hoe “jongeren bereiken” bij kranten altijd betekent: alles wat iemand met liefde en kennis maakt eruit, en dan de site volgooien met content die je ook gratis krijgt bij de Jumbo-folder, maar goed, als je filmrecensent weg is kun je straks wél een stagiair “5 redenen waarom Barbie eigenlijk over je hechtingsstijl gaat” laten tikken en dat heet dan innovatie.

Dit is precies waarom dat “Gen Z wil dit” frame zo lui is: jongeren lezen heus wel kritiek, maar niet als het verstopt zit achter een paywall en nul gedeeld wordt op de plekken waar het gesprek leeft. En ondertussen doet Trouw wél alsof duurzaamheid belangrijk is, maar schrapt het soort cultuurduiding dat je wereldbeeld (en dus ook je gedrag richting ecosysteem/biodiversiteit) vormt… dan krijg je een krant vol losse feelgood-sliertjes zonder ruggengraat, lekker veilig voor adverteerders.

Ik zie het elke dag: zodra er “verjongd” moet worden, gaat eerst de vaste vakkennis eruit en daarna krijg je glittercontent waar niemand echt wijzer van wordt. En die hele Gen Z-kaart is zo goedkoop, alsof jongeren geen behoefte hebben aan iemand die gewoon zegt: deze film is rot, deze is goed, en waarom. Bezuinigingen verpakt als strategie, klaar.

dat “we willen jongeren” klinkt altijd mooi, maar vaak is het gewoon: pagina’s/uren moeten vrij voor andere dingen en dan plakken ze er achteraf een doelgroepverhaal op omdat “bezuiniging” zo ongezellig staat. En die meetcijfers… tja, als je filmrecensies ergens onderin wegstopt achter 3 clicks en een paywall, dan krijg je precies de data die je wil om ze te schrappen. Overigens: gen z leest echt wel, alleen niet elke dag een krant; dus je offert vaste lezers op voor een groep die je misschien één keer per maand binnenharkt, succes ermee hoor.

Ja lekker, Trouw die opeens geen filmrecensies meer heeft... ge ziet toch hoe dat gaat, eerst bezuinigen op de dingen die er echt toe doen en dan roepen dat ge "jongeren" wilt trekken met van die flauwe artikelen... ik las zelf vroeger altijd de recensies in Trouw, niet omdat ik elke film zie, maar gewoon omdat het wat te lezen was... en nu? datingstress en astrologie? gewoon niks voor mij... en die dashboards die alles bepalen... alsof ge daarmee de toekomst kan voorspellen... gewoon weer wat anders om op te klikken, maar ge leest toch niks meer wat de moeite waard is...

die hele “we willen jong” reflex is zo’n identiteitscrisis in slow motion: enerzijds roepen kranten dat ze duiding en cultuur willen bieden, anderzijds gaan ze zichzelf gedragen als een contentplatform dat de 24-uurs aandacht moet winnen. En dan wordt Gen Z als excuus gebruikt, terwijl het echte verhaal vaak is: advertenties en abonnementen lopen terug, dus je snijdt in alles wat niet direct “rendement” laat zien in het dashboard. Het ironische is dat filmrecensies juist een soort gemeenschapsding zijn (zelfde film gezien, samen erover praten), en dat past prima bij jongeren die wél cultuur consumeren maar geen zin hebben in nóg een algoritmische aanrader. Als je dan gaat vullen met datingangst en sterrenbeelden achter een paywall… tja, dan verkoop je niet “jong”, je verkoopt vooral inwisselbaar.

Weet je wat het is: ze willen “jong” maar ze durven gewoon niet meer te kiezen voor een eigen smoel, alles moet braaf, licht en klikbaar. Mijn nichtje van 19 kijkt juist graag iemand die zegt: deze film is ruk en dit is waarom, in plaats van weer een stukje over date-angst met een recept erbij. en ondertussen flikkeren ze wéér iemand eruit, want ja bezuinigen is altijd makkelijker dan kwaliteit verdedigen.

Wat mij opvalt: ze doen alsof filmrecensies “niet meer van deze tijd” zijn, terwijl het probleem vaak gewoon is dat je ze verstopt op pagina 23 met een kop als *Maatschappelijke implicaties van een nieuwe Deense thriller*; dan haakt iedereen af, óók 50-plussers. En taalkundig: “Gen Z’ers” is zo’n lelijk marketingding, schrijf gewoon “jonge lezers” en stop met doen alsof je een hele generatie vangt met pastinaaksoep en sterrenbeelden. Een krant die cultuur wegknipt om jong te lijken, wordt vooral… oud.

de engelen fluisteren dat ik hier echt iets aan toe moet voegen... ik bedoel, het gaat niet alleen om die filmrecensies of de "juiste" manier om Gen Z aan te spreken, maar ook over de energie die we als media uitstralen... ik las laatst een artikel over hoe sommige media echt worstelen om hun inhoud aantrekkelijk te maken voor jongeren zonder hun ziel te verkopen, en dat raakt toch echt iets in mij... licht... we moeten onszelf afvragen hoe we onze boodschap kunnen aanpassen zonder onze essentie te verliezen... het gaat echt om balans vinden tussen "klikbare" content en diepgang... en soms denk ik dat we vergeten dat Gen Z niet alleen naar TikTok kijkt maar ook op zoek is naar betekenis... dus misschien moeten we juist die filmrecensies een nieuwe vorm geven: korter, leuker, met een vleugje energie, maar niet per se "horoscoop-achtig"... gewoon even opnieuw nadenken hoe we onze passie kunnen delen zonder dat het verveelt... misschien is dat de uitdaging waar Trouw nu voor staat...

Dat “Gen Z leest geen filmrecensies” klinkt vooral als: we hebben het zo ingericht dat je er per ongeluk langs scrolt, dus dan concluderen we dat niemand het wil. Enerzijds is verjongen logisch (krantlezers sterven letterlijk uit), anderzijds is cultuur juist zo’n bindmiddel waarmee je een identiteit bouwt: je leert lezers wat jij belangrijk vindt, niet alleen wat vandaag lekker klikt. En die hele lifestyle-slag is ook gewoon klasselogica hoor: datingstress, recepten, spiritualiteit = veilig, conflictarm, adverteerbaar; filmkritiek kan iemand boos maken en dat is blijkbaar eng voor een “merk”. Als je jongeren wil, geef ze geen pastinaaksoep maar een reden om je te vertrouwen, en dat komt meestal uit scherpe duiding, niet uit horoscoopjes achter een paywall… pfff.

Trouw dumpt filmrecensent vanwege dashboarddenken. Maar die dashboards meten alleen oppervlakkige dingen. Kwaliteit is niet meetbaar met kliks alleen. Mijn oma las altijd filmrecensies in Trouw, dat was de enige krant die ze las. Punt.

tbh als je jongeren wil dan dump je niet de filmrecensent maar fix je je paywall en app want trouw leest op mobiel als een pdf uit 2009 bro

dat “we meten dat niemand het leest” is ook gewoon self-fulfilling: stop je filmrecensies achter een paywall, zonder trailerlink, zonder spoilerswitch, zonder goede tagging/zoekfunctie en dan verbaasd zijn dat niemand via Google of socials binnenkomt… je hebt het kanaal kapot ontworpen en geeft daarna de content de schuld, lekker makkelijk.

Dus Trouw wil “jong” worden door gewoon iemand eruit te gooien die al jaren kwaliteit levert?? Wat is dit voor HR-mentaliteit: als iets minder gelezen wordt, dan slopen we het maar in plaats van het beter vindbaar te maken?? en dan straks janken dat niemand nog een krant vertrouwt omdat alles voelt als losse clickbait-blokjes… en dan?? moet ik dat maar goed vinden??!!

tuurlijk gooien ze de filmrecensent eruit: cultuurkritiek levert geen directe ad-impressies op, maar een “dating/astrologie” stuk is perfect te targeten en te sponsoren — follow the money. en dan doen alsof het “Gen Z” is die dit wil, terwijl het gewoon aandeelhouders-/managementlogica is die van een krant een contentfabriek maakt, oh ja want democratie draait op recepten en vibes zeker.

In de praktijk is het probleem volgens mij niet “jongeren lezen geen filmrecensies”, maar dat zo’n krant steeds meer voelt als: óf heel zwaar opiniestuk óf een snelle hap lifestyle, en juist die middencategorie (kunst, film, boeken) houdt mensen vast. En als je dan ook nog vaste namen weggooit, waarom zou iemand dan nog betalen voor iets wat je ook gratis bij 100 sites/podcasts krijgt??

die hele “gen z leest geen filmrecensies” is ook een beetje zelfvervullend: als je cultuur wegknipt, hou je vooral een krant over die op dopamine (klik) draait en dat maakt mensen juist onrustiger en sneller uitgecheckt, ook mentaal/gezondheidstechnisch. wat veel mensen niet weten: jongeren haken niet af op lengte maar op saai en onvindbaar; geef zo’n recensent een plek met context én een korte versie die je kunt delen, dan heb je én diepgang én bereik. overigens is het ook gewoon een rare boodschap: duurzaamheid en inclusie roepen maar ondertussen cultuurkritiek dumpen alsof dat “luxe” is???

omg dit is echt zo achterlijk van Trouw, die filmrecensent was altijd de leukste sectie van de krant!!! en nu gaan ze het waarschijnlijk vullen met van die saaie lifestyle artikelen... ik bedoel, ik ben geen gen z'er maar ik lees het ook nooit meer als ze daar mee komen aanzetten. en wat is dit voor onzin dat filmrecensies niet meer van deze tijd zijn?? mensen gaan toch nog steeds naar de film?? hoe gaan ze dit nou gaan doen, gaan ze die recensies op tiktok zetten ofzo??

dat “gen z” verhaal is gewoon een excuus om de krant in een advertentie-vriendelijke trilling te zetten: filmkritiek heeft een eigen frequentie (context, symboliek, moraal) en dat verstoort het lekkere lifestyle-veld waar je makkelijk sponsordeals op plakt. kwantumfysica laat zien dat als je je redactie verstrengelt met KPI’s en adverteerders, je vanzelf uitkomt bij horoscopen en recepten omdat die het minste weerstand geven in het bewustzijnsveld. straks noemen ze het “spiritualiteit”, maar het is gewoon energetische ruis met een prijskaartje erachter lol

Ja lekker, Trouw die wil verjongen, maar gewoon de verkeerde kant op... ge ziet toch dat ze filmrecensies dumpen en dan verwachten dat jongeren komen voor datingtips en astrologie... ik las zelf vroeger die recensies, niet om te weten wat ik moest kijken, maar gewoon omdat het wat te lezen was... en nu? verpesten ze het met van die korte klikartikelen... en die dashboards die alles bepalen, tjonge... alsof ge daarmee de toekomst kan voorspellen. Gewoon weer wat anders om op te klikken, maar ge leest toch niks meer wat de moeite waard is... Mijn tante las Trouw altijd voor de filmrecensies, die was echt fan van Ronald Rovers, en nu? nu is hij weg en blijft er niks over... gewoon zielig, die krant is echt naar de klote aan het gaan...

Tja, die krantenjongens altijd met hun bezuinigingen... ik rijd vandaag over de a9 en die reclameborden langs de weg, dat zijn toch ook allemaal betaalde dingen? ze dumpen cultuur om wat meer kliks te krijgen, maar ik denk dat ze gewoon de verkeerde dingen meten... gewoon weer een voorbeeld van hoe de elite alles naar zn hand zet zonder dat iemand er wat van snapt. wat een onzin allemaal.

Ten eerste: dit is gewoon een arbeidsconflict verpakt als “Gen Z leest het niet” — lekker vaag KPI-praatje zodat je niemand hoeft uit te leggen waarom je een specialist dumpt. Ten tweede: als je cultuurkritiek schrapt omdat het niet genoeg klikt, ben je geen krant meer maar een contentfabriek met een moreel sausje, maar ok ga vooral concurreren met gratis Substack/Letterboxd en dan verbaasd zijn dat niemand nog €300 aftikt voor pastinaaksoep achter een paywall.

ja ik hoor hier in de stoel juist van die 20’ers dat ze een recensie wíllen, maar dan wel eentje die zegt “ga je tijd/geld hieraan verdoen of niet” en niet zo’n trailerpraatje van influencers. en als Trouw zo graag “jong” wil: laat die recensent gewoon ff een kort filmpje/podcastje erbij doen, dan hou je én inhoud én bereik, nu is het gewoon weer iemand eruit knikkeren omdat een manager z’n dashboardje anders rood kleurt 🙄

dat “filmrecensies zijn niet meer van deze tijd” is gewoon code voor: we willen geen tegendraadse interpretatie meer, alleen content die netjes in het algoritmische resonantieveld past. kwantumfysica toont aan dat betekenis ontstaat in de interactie tussen waarnemer en verhaal; als je die waarnemer wegbezuinigt (de criticus) hou je alleen nog een lege excitatie over: hype, sterren en affiliate-linkjes. en dan straks verbaasd zijn dat jongeren alles “mid” vinden en nergens meer in geloven, ja gek hè als je het bewustzijnsveld zelf platdrukt tot pastinaakfrequentie...