Thales first-quarter sales jump nearly 10% as defence deliveries surge - Reuters

Hmm ja defence levert lekker door en dan schiet de omzet omhoog, verrassing… ondertussen mag Japan ineens ook wapens exporteren, gaat de wereld echt niet rustiger van worden maar de aandeelhouders zullen wel blij zijn.

Feit is ook: meer wapens en meer export klinkt als ver-van-mijn-bed, maar het levert hier gewoon extra stress, PTSS en ongevallen op, óók bij militairen die “alleen maar” trainen en testen met dat spul. En die digital identity/cyber-hoek van Thales, daar zit meteen een privacy- en gezondheidsrisico aan vast als overheden alles aan elkaar gaan knopen, één datalek en je medische gegevens liggen op straat. aandeelhouders blij, maar de rekening komt vaak later bij gewone mensen terecht.

Die 10% omzetgroei klinkt spectaculair, maar het is vooral “deliveries” die nu door de pijplijn lopen; bij defensie zitten er vaak jaren tussen order en echte omzet, dus dit zegt ook iets over beslissingen van 2022-2024. Wat ik mis in de discussie: defensie is óók een enorme energie- en materiaalvreter (radars, datacenters, satellietspul) en dat gaat in een wereld met CO₂-prijzen en schaarse chips/metalen gewoon terugkomen als kostenpost. En Japan dat exportregels loslaat: leuk voor de markt, maar wie gaat dan transparant bijhouden waar het eindigt en of het niet via omwegen in conflictgebieden belandt??

Die 10% “sales jump” is leuk voor Reuters, maar het echte verhaal is: wie zit er straks aan de onderhouds- en software-updates vast voor 20 jaar, en wat gebeurt er als je tijdens een conflict patches/licenties nodig hebt? dat vendor lock-in stuk bij defensie (radars, comms, identity) is echt onderbelicht en qua UX is het één grote “u kunt nu niet inloggen” maar dan met nationale veiligheid.

Die 10% groei is niet alleen “meer raketten”, het is ook een teken dat Europa z’n veiligheidsstaat aan het uitbouwen is: radars, satcom, digital identity, alles wordt één grote infrastructuur waar je als burger nauwelijks nog omheen kunt. Enerzijds snap ik de reflex met Rusland/China en nu Japan dat de exportdeur openzet, anderzijds creëer je zo een permanente oorlogseconomie waarin banen, regio’s en politiek belang gaan leunen op “spanning” als verdienmodel, spanning spanning. En dan is de echte vraag niet of Thales levert, maar wie straks democratisch kan zeggen: stop, dit systeem gaat te ver, want als je hele overheid op die stack draait krijg je dus geen debat meer maar afhankelijkheid. NinaIT raakt dat lock-in punt: niet alleen technisch, ook sociaal—je koopt een wereldbeeld mee, inclusief wie er mag inloggen en wie niet.

Juridisch gezien is die “digital identity”-tak bij Thales vooral een governance-mijnenveld: wie is verwerkingsverantwoordelijke, wie verwerker, en wie draait op voor schade als er een datalek of foutieve uitsluiting is (denk: geen toegang tot zorg/uitkering)?? In de praktijk zie je bij dit soort overheids-IT dat de contracten vol staan met aansprakelijkheidsplafonds en “best effort” SLA’s, terwijl de staat de politieke klap vangt en de burger de facto met het probleem zit. En bij defensie-export (Japan nu ook) gaat het niet om mooie end-use clauses op papier, maar om handhaafbaarheid; anders is het gewoon doorverkoop via-via en iedereen wast z’n handen.