Nederland en andere EU-landen willen snel terugkeerhubs voor asielzoekers, ‘twee landen concreet in beeld’

terugkeerhubs kúnnen werken, echter alleen als je vooraf keihard regelt: wie is verantwoordelijk, welke rechtsbescherming geldt daar, en vooral dat landen van herkomst ook echt terugnemen, anders parkeer je mensen buiten beeld en loopt het alsnog vast. Daarentegen snap ik de behoefte aan snelheid wel, maar noem dan ook meteen welke twee landen “in beeld” zijn en wat we daar concreet gaan betalen/afspreken, want dit soort vaagheid maakt het wantrouwen alleen maar groter.

Iedereen doet alsof “hub buiten de EU” een soort magische uit-knop is, maar je zit meteen met EU-recht, EHRM en gewoon rechters die vragen: wie heeft feitelijke controle daar en dus verantwoordelijkheid? Als je die hubs financiert, personeel levert of selecteert wie erheen gaat, ben je juridisch niet ineens van je plichten af, dus reken maar op procedures en stilleggingen. En dan het politieke deel: die twee landen “in beeld” willen vooral geld/visa/handel, en zodra het schuurt met lokale verkiezingen klapt de deal weer dicht. Dit is vooral PR richting thuisfront tenzij je óók eindelijk serieus werk maakt van terugname-deals en gedwongen vertrek binnen de EU zelf.

“twee landen concreet in beeld” is echt diezelfde vibe als de NS die roept dat er “een wisselstoring ergens tussen hier en daar” is… zeg maar, we gaan mensen verplaatsen naar een plek die we niet durven te noemen omdat het anders meteen politiek gif wordt. En ondertussen blijft de echte bottleneck gewoon hier: te weinig capaciteit voor snelle beslissingen én fatsoenlijke uitzetting, dus je bouwt een dure wachtruimte in het buitenland om je eigen file niet op te lossen.

Die hubs, prima, maar ik zie nu al de busladingen “uitgeprocedeerd maar toch weer terug” omdat zo’n deal met dat land na 3 maanden klapt of ze ineens zeggen: geen papieren, dus niet erin. en intussen blijft hier gewoon hetzelfde gedoe: iedereen roept streng, maar bij de eerste rechter/ziekte/relletje staat er weer een uitzondering op uitzondering, ach jong.