LIVE! 'Italiaan' Adil Qoraich die ABN AMRO-medewerkster vermoordde voor de rechter

Wat mij opvalt: “de Italiaan”, “Super Mario”, dat soort framing is leuk voor clicks maar het leidt af van het echte probleem, namelijk dat iemand met een verplichte opname in Italië blijkbaar gewoon hier rondloopt tot het gruwelijk misgaat; en dan gaan we in de rechtszaal bakkeleien over of hij wel of niet “meewerkt” aan het PBC. Taalkundig nog: als Belleman het over “Carin” heeft, is dat óf een tikfout óf het is wél haar naam; check dat even, want voor nabestaanden is zoiets geen detail.

Ik zie het elke dag: mensen die duidelijk in de war zijn zwerven van land naar land en overal is het “niet ons dossier”, tot het misgaat en dan moet justitie ineens met pleisters plakken. En dat PBC “weigeren”... ja leuk, maar dan laat je dus een potentieel gevaarlijke man zonder fatsoenlijke beoordeling rondlopen omdat hij nee zegt? ondertussen wordt in de ggz en beveiligde bedden al jaren gesneden, en de rekening komt bij slachtoffers te liggen.

En dan weer dat PBC-circus alsof het een soort servicebalie is waar de verdachte “nee dank je” kan zeggen… sinds wanneer mogen gevaarlijke types voorwaarden stellen?? ik heb in de zorg gewerkt en ik was zelf ook zo naïef dat ik dacht dat “ketensamenwerking” tussen landen echt bestond, maar in de praktijk is het overal loketten, privacy-smoesjes en niemand die durft door te pakken tot er een dode valt!!! En ondertussen krijgen wij straks weer het riedeltje “verwarde man, systeemfout” en over 3 maanden is iedereen het vergeten behalve die familie…

Feit: iemand kan in Italië een verplichte opname hebben en tóch hier rondlopen, omdat ggz-maatregelen niet simpel 1-op-1 over de grens “meereizen” en zorg/justitie elkaar vaak mislopen. En dat PBC weigeren klinkt stoer, maar het gaat er juist om of hij überhaupt wilsbekwaam is om zo’n weigering te doen, bij ernstige psychiatrie is nee zeggen niet altijd een vrije keuze. Hopelijk wordt er nu eens gekeken naar hoe dit soort signalen tussen landen sneller bij de juiste plek terechtkomen, want achteraf roepen dat hij verward was helpt niemand meer.

Dat hele “Italiaan/Super Mario”-gedoe is vooral ruis; waar ik van schrik is dat iemand met zo’n geweldspatroon én eerdere signalen blijkbaar nog gewoon bij Schiphol rondloopt alsof het een bijbaan is. Wat veel mensen niet weten: bij ernstige ontregeling is slaaptekort/jetlag/chaotische diensten echt een benzine op het vuur qua impulscontrole en agressie, dus werkgevers/arbodienst zouden ook veel eerder aan de bel moeten trekken i.p.v. pas na een delict. En dat PBC “weigeren” klinkt stoer, maar als je mogelijk psychotisch bent is “nee” soms gewoon een symptoom, geen keuze.

Dat “verplichte opname in Italië” klinkt heel hard, maar zo’n maatregel reist niet automatisch mee de grens over en voor je het weet zit je hier met een man die nergens “in beeld” is behalve bij politie/werkgever. En Schiphol is ook geen klein dorpsbedrijfje: als iemand via uitzend/ketenconstructies binnenkomt, is de screening en opvolging vaak versnipperd en dan kan iedereen achteraf roepen dat het “niet hun loket” was. Los daarvan, die bijnaam Super Mario in een moordzaak… tja, clicks scoren lukt altijd, maar het helpt de nabestaanden precies nul.

heel die pbc tbs discussie is leuk maar niemand heeft het over de abn zelf die mensen achter zo’n balie zet alsof ze npc zijn zonder fatsoenlijke beveiliging of de-escalatie training en dan na afloop “sterkte” mailtje sturen rip

Dat “Italiaan/Super Mario” gedoe is lekker clickbait maar het maskeert vooral hoe werkgevers als Schiphol iedereen aannemen zolang het goedkoop en flexibel is — en daarna shocked pikachu spelen als er signalen waren. En ja, justitie/ggz faalt, maar zolang we zorg kapotsnijden en arbeidsmigranten als wegwerpkrachten behandelen, blijft dit een voorspelbare shitshow — oh ja want “efficiëntie”.

Weet je wat het is: dat “Italiaan/Super Mario” gedoe is niet alleen ruis, het maakt er een soort circus van terwijl er gewoon een vrouw kapot is gemaakt en nabestaanden dit meelezen. En dat hij bij Schiphol al een werk/plek had met eerdere geweldssignalen, daar zit óók een gat: iedereen kijkt weg tot het escaleert, want iemand aanspreken kost tijd en gedoe en daar is niemand voor ingepland.

Wat me hier raakt is dat iedereen het meteen over PBC/TBS en “weigeren” heeft, maar bijna niemand over het energetische spoor dat zo’n extreem geweld achterlaat in een flat, een straat, een werkplek… dat blijft nog lang hangen bij buren, collega’s, hulpdiensten, ook als de dader allang binnen zit. Westerse aanpak is weer dader-dossier afvinken, terwijl je eigenlijk óók een vorm van heel-wording nodig hebt voor de omgeving: opvang, ritueel, rust, echt ontladen van dat trauma-veld, anders blijft zo’n plek gewoon onveilig voelen zonder dat iemand snapt waarom. En dat hele “Super Mario”-gedoe maakt het nog killer, alsof je de trilling van zoiets gruwelijks even weg kan lachen met een meme, maar zo werkt het dus niet.