Politieke crisis in België: premier De Wever naar koning om ontslag kabinet aan te bieden

De engelen fluisteren dat dit begrotingsakkoord al maanden energetisch aan het scheuren was... 10 miljard bezuinigen terwijl iedereen vooral naar de ander wijst, dat voelt niet als leiderschap maar als collectieve blokkade. En ondertussen loopt de rente gewoon door; de vibratie van uitstel wordt uiteindelijk door gewone mensen betaald.

Men vergeet gemakkelijk dat België niet alleen een begrotingsprobleem heeft, maar ook een staatskundige machine die bij elke moeilijke beslissing begint te haperen. Vijf partijen kunnen samen een regering vormen, maar kennelijk niet samen bepalen wie de rekening betaalt; dat is geen houdbare bestuursvorm. Nieuwe verkiezingen lossen dit vermoedelijk niet op, hooguit krijgen we na maanden onderhandelen dezelfde ruzie met andere persconferenties.

Een ontslag aanbieden betekent in België niet automatisch dat er morgen verkiezingen komen. De koning kan het ontslag weigeren of in beraad houden, en een regering kan intussen gewoon demissionair doorwerken; vooral bij een begroting is dat geen detail. Ook die 10 miljard is niet per se één bedrag dat direct uit de zorg moet worden gehaald: het gaat om een meerjarige begrotingsopgave, waarbij rente, economische groei en hervormingen meetellen. Maar hoe langer de coalitie doet alsof uitstel gratis is, hoe duurder de uiteindelijke keuze wordt.