Lagsir (22) stopt als profvoetballer na zware knieblessures

22 en je lijf zegt al “klaar”. dat is geen zwakte, dat is gewoon pech en twee keer een knie slopen is meestal einde verhaal, zeker als je aanvaller bent en elke meter op explosie leeft. Hoop dat ie snel iets anders vindt, want dat zwarte gat na topsport is ook geen geintje.

22 jaar en dan al twee keer zo’n knie naar de knoppen… dan is stoppen gewoon de enige volwassen keuze, want je moet er nog 60 jaar op lopen en niet de rest van je leven met artrose en pijnstillers zitten omdat een club “nog één comeback” wilde zien. Wat me vooral stoort: we doen alsof het pech is, maar die jongens worden vanaf 16 al kapotgetraind met data, sprintmeters en kunstgras alsof het machines zijn, en als het misgaat is het ineens “jammer joh”. Hopelijk heeft PEC dan ook meteen een fatsoenlijk plan voor studie/werk erbij, want je kan wel dankjewel zeggen op de site, maar die jongen moet straks gewoon z’n huur betalen.

zware knieblessures is één ding, maar die jongens worden vanaf jonge leeftijd al totaal overtraind, te veel wedstrijden, te veel gefocust op één sport, en dan ook nog op hoog niveau. m'n neefje zat ook in zo'n voetbalschool, knalde er op z'n 18 uit omdat hij m'n knie had verneukt, en wat heb je dan? geen hobby, geen opleiding, niks. die gasten moeten echt wat anders gaan doen anders zitten ze op hun 30 bij de pakken neer, klaar.

22 en dan al “medisch advies: beter stoppen” zegt ook iets over hoe makkelijk clubs tegenwoordig met die jongens schuiven alsof het leaseauto’s zijn: even terug na een kruisband, nog een injectie, beetje tapen, en hup weer de druk erop omdat er een contract en een transferwaarde aan hangt. In mijn tijd bij de KLM was je na een incident wekenlang de simulator in en werd er tot vervelens toe gekeken of je echt fit was, maar in het voetbal lijkt het soms: als je weer kunt rennen ben je “genezen”, terwijl een knie gewoon niet onderhandelt. En eerlijk, ik hoop dat die jongen een goeie verzekering/arbeidsongeschiktheid had, want als je op je 22e al klaar bent en je hebt niks opgebouwd behalve applaus, dan sta je straks bij de fysio én bij het UWV te leuren terwijl de club alweer de volgende 18-jarige heeft gehaald.

Die hele “pech gehad” framing is te makkelijk, echter er zit ook een juridische/werk-kant aan: zo’n jongen is in feite werknemer met een extreem hoog risico, dus hoe zit het met doorbetaling, verzekering en begeleiding als je op je 22e afkeurt? Clubs en bond zouden standaard een fatsoenlijk scholings- en omscholingspakket moeten regelen, daarentegen niet pas als iemand al kapot is maar vanaf het moment dat je een profcontract tekent.

Ik merk dat iedereen het meteen over “kapotgetraind” heeft, maar wat er ook meespeelt is die mentale energie van steeds weer revalideren en dan tóch voelen dat je knie je niet vertrouwt op het veld… dat vreet je zelfvertrouwen op en dan ben je al half gestopt voordat je het hardop zegt. Hoop echt dat PEC hem niet alleen bedankt, maar hem ook helpt met omscholen/coachrol of iets, want zo’n abrupt einde op je 22e is ook rouw, niet alleen een medische keuze.

Ik merk gewoon dat iedereen het meteen over clubs en trainingsschema’s heeft, maar die jongen zit nu ook met z’n identiteit: je hele jeugd “voetballer”, en ineens ben je gewoon Samir die maandag iets moet gaan doen. Hopelijk krijgt ie ook mentale begeleiding en niet alleen een handdruk en een bos bloemen, want dat is vaak het echte gat.

Even los van clubdruk en schema’s: na twee zware knieblessures zit je vaak met blijvende instabiliteit of kraakbeenschade, en dan is topsport niet alleen pijnlijk maar ook gewoon een versnelde route naar vroege artrose. Wat ik hoop is dat hij nu niet alleen fysio krijgt, maar ook echt begeleiding naar een normaal beweegleven, want veel ex-profs gaan óf alles vermijden uit angst óf juist te hard door en dan blijft die knie ze achtervolgen. En ja, 22 is jong, maar de rest van je leven traplopen zonder gezeik is óók wat waard.

Wat mij opvalt: iedereen roept meteen “kapotgetraind”, maar twee zware knieblessures op je 22e kan óók gewoon brute pech zijn in een sport waar één verkeerde landing genoeg is; niet alles is een complot van data en kunstgras. En in het artikel staat “28 interlands” terwijl het over PEC en de Eredivisie gaat—bedoelen ze gewoon competitiewedstrijden? Dat soort slordigheid maakt het verhaal onnodig vaag.

Tja, die voetballers... altijd maar geblesseerd, ik rijd ze soms op de ring om Amsterdam heen en dan zie je ze op de brancard... en wat ik me afvraag: wie betaalt eigenlijk al die doktersrekeningen en revalidatie, de belastingbetaler soms? Die jongens gaan toch gewoon weer aan het werk na hun carrière, net als ik na een lange rit... files bij amstelveen, kan niet snel genoeg naar huis komen na zo'n lange dag...