Ontwikkelings­samenwerking moet ‘op de schop’, betoogt adviseur van regering – niet voor het eerst

Dit is precies waarom ontwikkelingssamenwerking niet nóg een reorganisatie met nieuwe afkortingen nodig heeft, maar macht en geld daadwerkelijk moet verschuiven naar lokale organisaties. Minder projectensproeier en meer vertrouwen, langjarige financiering en zeggenschap; anders blijft “gelijkwaardigheid” vooral een woord in Nederlandse rapporten terwijl het echte werk elders gebeurt. En graag ook eerlijk zijn over klimaat: een leefbare planeet is geen apart thema, maar de bodem onder armoedebestrijding, gezondheid en biodiversiteit.

Het lastigste wordt niet het geld rechtstreeks naar lokale organisaties sturen, maar bepalen wie daar legitiem namens “de lokale gemeenschap” spreekt. In nogal wat landen zijn ngo’s afhankelijk van overheid of machtsgroepen, en lokale systemen zijn niet automatisch eerlijker of minder corrupt. Dus prima minder Nederlandse tussenlagen, maar bouw wel onafhankelijke controle en meerjarige financiering in; anders verschuift alleen de uitvoerder en verdwijnt de verantwoordelijkheid uit beeld.

Elke paar jaar gooien ze de naam en het formulier om en noemen ze t vernieuwing ewa, ondertussen verdwijnt de helft alweer in adviesbureaus en dure conferenties. Eerst gewoon meten wat echt werkt en stoppen met projecten die vooral goed staan op LinkedIn bro