De nieuwe geluidsgrenzen rond Schiphol bieden vooral ruimte voor méér geluid. ‘Met deze grens zeg je: alles wat Schiphol wil moet kunnen’

Tja, grenzen die vooral ruimte geven voor meer herrie zijn geen bescherming maar een vrijbrief. Omwonenden moeten elke dag in die herrie leven, terwijl de elite lekker verder vergadert... en wij maar wachten op Schiphol in de file.

Het probleem zit niet alleen in de hoeveelheid decibellen, maar in wie straks moet bewijzen dat de grens is overschreden. Als metingen, rekenmodellen en uitzonderingen allemaal bij de luchthaven liggen, staat een omwonende al met 1-0 achter.

De crux zit ook in de handhaving achteraf: een norm die op papier niet overschreden mag worden, helpt weinig als pas jaren later duidelijk wordt hoe het geluid werkelijk is verdeeld. En wie bepaalt dan of een afwijking een incident was of gewoon het nieuwe normaal? Dat is bij overheidsregels meestal het moment waarop de kleine lettertjes ineens groter blijken dan de vliegtuigen.

Lekker dan... straks wordt niet gemeten hoeveel herrie mensen echt in huis hebben, maar hoeveel herrie er volgens een model mag zijn. Zet eerst eens fatsoenlijke isolatie en compensatie neer voor bewoners, in plaats van alleen nieuwe rekenregels en groeiplannen.

Hier in Thailand hoor je ook vliegtuigen, maar daar doet niemand alsof een rekenmodel het geluid in je slaapkamer wegneemt. Het echte probleem is dat Schiphol blijkbaar eerst mag groeien en de omgeving daarna mag aantonen dat dit toch niet de bedoeling was; zo wordt een tijdelijke marge vanzelf beleid.