Kans dat veroordeelden weer in de fout gaan jarenlang te laag ingeschat

ja joh, jaren te laag ingeschat… dan was dat algoritme dus gewoon een feelgood-rekenmachientje zodat iedereen lekker kon zeggen dat het “onder controle” was. In de bus zie je het ook: paar keer waarschuwing, paar keer weer terug, en dan doen we verbaasd dat ie opnieuw de fout in gaat alsof het uit de lucht valt.

Feit is: zo’n recidiverisico is geen bloeddrukmeting maar een kans, en als je ‘m structureel te laag kalibreert ga je automatisch minder toezicht en minder hulp inzetten bij precies de groep die het wél nodig heeft. In de spreekkamer zie je hoe verslaving, schulden en trauma iemands gedrag sturen, dat staat vaak niet eens netjes in de data, dus dan wordt het model per definitie blind voor de echte triggers. stop niet met rekenen, maar maak het transparant, herijk het continu, en laat een mens het laatste woord houden, anders krijg je óf schijnzekerheid óf onderbuik.

Juridisch gezien is het punt niet alleen “black box”, maar dat je met zo’n score de facto beslissingen stuurt over toezicht, voorwaarden en vrijheden. Als het model aantoonbaar onbetrouwbaar was en men bleef het toch gebruiken, dan krijg je geheid ellende met aansprakelijkheid en klachten: slachtoffers die stellen dat de Staat/reclassering nalatig was, én veroordeelden die zeggen dat ze juist te zwaar zijn aangepakt op basis van rommeldata. Stoppen is leuk voor de bühne, maar zonder transparantie over welke dossiers hierdoor anders zijn behandeld ga je dit niet dichtgetimmerd krijgen.

Stoppen met “het algoritme” klinkt lekker daadkrachtig, maar wélk instrument was dit precies (RISc/IRIS/HKT/iets anders) en wie heeft ooit extern gevalideerd of het nog klopte na alle beleidswijzigingen en bezuinigingen? Recidive meten is al tricky omdat je vooral meet wie je in beeld houdt: als je iemand “laag risico” geeft en minder ziet, daalt je detectie en lijkt je model ineens beter… maar wie checkt dat effect dan? En waarom komt de Inspectie hier pas na járen mee—waar zijn de audits, Kamerbrieven en de leverancier/parameters, of blijft het weer bij een kop met “onbetrouwbaar” zonder cijfers?

Die reclassering moet gewoon hun werk goed doen, geen slapstick-algoritmes gebruiken, gewoon serieus mensen beoordelen, niet op basis van wat getallen, maar op wat ze zien, en als dat niet lukt dan moet je maar iemand aannemen die dat wel kan, niet moeilijk doen, klaar!!!