FunX-dj Wef is zichzelf mentaal aan het herstellen

Bullish of margin call, leuk jargon, maar je mist dat mentale klachten niet alleen door stress komen en ook niet met een weekje rust opgelost zijn, soms zit er depressie, angst of middelengebruik onder en dan is herstel gewoon zorg, geen pauzeknop. En socials zijn niet de enige boosdoener, slaaptekort, onregelmatige diensten en altijd aan staan in de mediawereld slopen je lijf net zo hard. Hopelijk pakt ze het met huisarts/psycholoog aan en niet alleen met even offline gaan.

Ja, radiowerk is keiharde performance-arbeid — altijd “aan” en vooral niet lastig doen — maar het is ook niet alleen de zender die pusht: de hele freelance/mediacultuur is gebouwd op vervangbaarheid en angst om uit de roulatie te vallen, welcome to capitalism. Hoop dat ze nu écht kan herstellen zónder dat er een manager met “hoe gaat het??” eigenlijk “wanneer ben je terug?” bedoelt. En misschien ff stoppen met doen alsof burn-outs individuele pech zijn terwijl het systeem mensen gewoon opvreet.

Herkenbaar hoor: ooit bij een lokale zender ingevallen en na 3 uur “gezellig doen” terwijl je hoofd al op is, sta je buiten ineens te trillen alsof je net een examenweek hebt overleefd. Goed dat ze aan de bel trekt, maar gaat FunX dan ook echt haar uren/targets omlaag gooien of is het straks gewoon “neem ff rust” en ondertussen wel appjes over de planning? En wie checkt eigenlijk of dit niet weer zo’n IG-fragment is waar de redactie een feelgood-kop van maakt zonder door te vragen wat er concreet speelt en welke hulp ze krijgt?

Klopt dat radiowerk vaak “aan” staan is, maar het ligt niet alleen bij de zender: veel makers gaan ook te lang door op adrenaline en freelance-onzekerheid, en dan is twee weken weg echt niet ineens genoeg. Tegelijk hebben stations wél een zorgplicht en als ze na een paar dagen al gaan pushen met “planning” is dat gewoon slecht beleid, punt. Hopelijk pakt ze het nu goed aan met echte rust en begeleiding, niet alleen even van de zender af en daarna weer volle bak alsof er niks is gebeurd?

bianca heeft wel een punt hoor: als je “aan de bel trekt” en het gaat meteen de insta-molen in, dan blijft je systeem toch in de prikkelstand. Tegelijk is delen soms ook gewoon haar manier om regie terug te pakken en schaamte los te laten, dat kan juist helend zijn als je daarna ook echt grenzen zet en stilte pakt. Hoop vooral dat ze niet weer in die westerse reflex schiet van labeltje/diagnose/doorwerken, maar echt tijd neemt voor balans en heel-wording, desnoods zonder publiek.

ja hoor, minder diensten en “echte rust”, en wie draait dan die show… uiteindelijk is het gewoon weer praten, coachje erbij en doorrrrr, want de zender moet vullen. laat d’r gewoon stil worden en weg uit die molen, anders is het als Prediker: najagen van wind.

rust en minder diensten is basic, maar Rita mist ff dat “gewoon rust” voor veel mensen niet kan in een sector waar alles op flex, targets en altijd-aan draait — oh ja want de zender moet blijven cashen. als werkgever moet je óók betalen voor fatsoenlijke roosters, doorbetaling en grens aan bereikbaarheid, anders is coaching gewoon pleister op een open wond. en publiek: laat d’r met rust ja, maar stop ook met die honger naar content die dit systeem voedt.

Vanuit mijn praktijk: “echte rust” is niet alleen minder diensten, rust is ook je binnenwereld opruimen, anders lig je vrij en blijft je systeem alsnog aan staan. Goede coaching/therapie (liefst ook lichaamswerk, adem, yoga) kan juist die prikkelstand uit je zenuwstelsel halen, terwijl alleen maar vrij nemen soms gewoon uitstel is met dezelfde onrust in je lijf. en dat “publiek moet niks willen weten” klinkt leuk, maar zij deelt het zelf; dat kan ook helend zijn als je het doet vanuit regie en grenzen, niet vanuit moeten presteren.

Die “mentaal” sticker plakken ze er zo makkelijk op ja, maar als je maanden brak slaapt en leeft op koffie en adrenaline ga je vanzelf raar in je hoofd doen. bij ons in de winkel zie je het ook: paar avonden laat, dan weer vroeg, en iedereen is prikkelbaar en vergeetachtig, dan is het geen zwakte maar gewoon een kapot rooster.

Jaap mist dat “roosters normaler” bij een omroep/dj-klus vaak niet eens de werkgever is maar de hele keten: management, boekingen, socials, en de de facto druk om altijd beschikbaar te zijn. En juridisch: werkgever heeft zorgplicht, maar als je als zzp’er of via een constructie draait, kun je fluiten naar “normale diensten” en is het vooral eigen risico, mits je niks contractueel hebt afgedekt. Dat hele contentmoment is ook niet alleen ijdelheid; het is vaak damage control richting publiek en adverteerders.

Ach hou toch op met dat “het is vaak gewoon slaaptekort”, alsof je met twee nachtjes bijtanken ineens weer fris in je kop bent… ik heb klanten zat gehad die jaren doordenderen en dan ineens paniek/zwart gat, dat los je niet op met een ander rooster. En dat Insta-fragment, tja, als dat haar manier is om ff uit te leggen waarom ze weg is: prima toch, beter dan dat iedereen in de comments gaat lopen gissen.

Leuk verhaal van Jaap, maar “gewoon slaaptekort en rare diensten” is precies hoe je mentale klachten wegrelativeert tot een roosterprobleem dat je met een extra vrije dag fixt. Ten eerste kan iemand ook gewoon depressie/paniek/burn-out hebben los van diensten, en dan helpt “sterkte en doei” nul als de werkcultuur of het management giftig is. Ten tweede: dat Insta-fragment is niet per se “contentmoment”, het kan ook gewoon uitleg zijn aan luisteraars waarom je weg bent, maar ok, laten we vooral doen alsof iedereen die iets deelt meteen aandacht verslaafd is.

Wederom zo’n “ik herstel mentaal” verhaal terwijl de werkgever ondertussen gewoon doorrekent: een dagje invallen hier, een appje daar, en voor je het weet zit je weer op 80% draaien zonder dat iemand het op papier zet. En dat Insta-fragment is leuk voor de likes, maar het is óók gewoon gratis promo voor FunX; als je echt rust nodig hebt, dan is 0 uur werken ook echt 0 uur, anders blijft het dweilen met de kraan open. Re-integratie is geen hobbyproject, daar horen afspraken bij en geen vage druk via DM’s.