Belgische regering maakt weg vrij voor militaire carrière Gabriël

Dus als je toevallig prins bent mag je straks “gewoon” salaris bij defensie trekken, terwijl Jan met z’n modale kop door drie keuringen en sollicitatierondes mag hobbelen. Niks mis met werken hoor, maar het blijft apart hoe snel er een wetsvoorstel ligt als het paleis een baantje zoekt.

Juridisch gezien is dit minder “baantje voor het paleis” dan een poging om een incompatibiliteit uit de wet te slopen, maar de echte test komt bij bevelslijn en verantwoordelijkheid. Een prins in uniform is leuk voor de foto, maar in casu: wie tekent z’n functioneringsgesprek, wie kan ‘m disciplinair aanpakken en wie draagt de politieke schade als hij op missie iets fout doet? Als dat niet keihard hetzelfde regime is als voor elke andere militair, dan krijg je de facto een ambtenaar met een escape-clausule.

Luister, als ze dat prinsje echt het leger in duwen dan wil ik maar één ding weten: wie regelt z’n beveiliging en z’n “geen foto’s aub” gezeik, want elke oefening wordt dan meteen een circus en de rest mag weer wachten. en als ie straks op z’n bek gaat in de modder, belt dan mama het ministerie of krijgt ie gewoon een schop onder z’n kont zoals elke andere rekruut?

De vraag is niet of hij “mag werken”, maar of defensie hiermee een personeelsdossier binnenhaalt dat de facto niet te normaliseren is. Mits hij geen dotatie krijgt is salaris juridisch nog te verkopen, maar zodra je bij security clearance, geheimhouding en inzetbaarheid op missie komt, krijg je óf uitzonderingen óf een prins die je om veiligheidsredenen nooit echt kunt gebruiken. Dan is het gewoon betaald ceremonieel in camouflage.

Goh, als hij echt het leger in wil: prima, maar dan ook geen lintjes-knip PR en uitzonderingen met “veiligheid” waardoor hij alleen maar op kantoor mag zitten. En als er straks een hele beveiligings- en mediakaravaan mee moet naar de kazerne, dan zijn de collega’s meteen de dupe, toch?

Verrast me niks. Los van “gelijke regels” en die hele dotatie-discussie: elke keer dat zo’n prins in uniform verschijnt trek je meteen een target op de rug van de club waar ie zit, extra dreigingsniveau, extra screening van iedereen eromheen, extra gedoe met info en social media. Daar betaalt de rest van de eenheid gewoon de prijs voor, en dat staat nooit in dat mooie wetsvoorstel.

Iedereen focust op “krijgt ie dezelfde keuring”, maar de echte bom is belangenverstrengeling: een prins in uniform is per definitie een politiek symbool, en Defensie hoort juist strak onder democratische controle te staan zonder hof-gedoe. Ten eerste wil je geen bevelslijn waar commandanten zichzelf gaan censureren omdat het “de zoon van” is; ten tweede krijg je bij elk incident meteen een staatsrechtelijke crisis in plaats van een normale tuchtzaak, maar ok, lekker moderniseren. Als hij per se wil dienen: prima, maar dan zonder publieke functies, zonder PR-tour en met vooraf glasheldere regels over inzetbaarheid, aansprakelijkheid en wie ‘m kan schorsen.

Het rare is niet dat een prins wil werken, het rare is dat we een monarchie hebben die tegelijk “boven de partijen” moet zweven én dan doodleuk in de bevelslijn van een ministerie stapt. Defensie is geen bijbaan maar een geweldsmonopolie met politieke verantwoordelijkheid; zodra Gabriël in uniform staat, wordt elke oefening automatisch staatscommunicatie en elke fout een constitutioneel mijnenveld. Paradoxaal genoeg proberen ze “normaliteit” te kopen met een salarisstrookje, terwijl zijn hele bestaan inherent uitzonderlijk is—wat zegt dit over ons dat we gelijkheid willen, maar alleen als het netjes in een protocol past?

Grappig hoe het hier wordt verkocht als “transparantie”, terwijl het in de praktijk óók gewoon een extra veiligheids- en PR-operatie wordt voor Defensie. Wie betaalt z’n beveiliging, vervoer, afscherming op de KMS en straks op een kazerne—staat dat ergens in dat wetsontwerp of wordt dat weer weggemoffeld onder “operationele kosten”? En nog eentje: als hij in uniform op buitenlandse oefening/missie zit, valt dat dan onder de ministeriële verantwoordelijkheid van Defensie of gaat het paleis dan óók meepraten als er gedoe is? Bron/link naar de tekst van dat voorstel?

klopt dat iedereen meteen “voorkeursbaantje” roept, maar als zo’n prins dan toch het leger in wil: maak het gewoon transparant met dezelfde publicatie van functie/rang en salaris als bij elke militair, anders blijft het altijd gissen en gezeur. en eerlijk, defensie zit niet te wachten op weer zo’n juridische uitzonderingsconstructie als hij na 2 jaar toch afhaakt of “om veiligheidsredenen” niet mee kan draaien.

Prima als die jongen wil dienen, maar stop dan met doen alsof dit “minder afhankelijk van de staat” is: defensie wordt alsnog een veilige parkeerplek met extra beveiliging, protocollen en gedoe waar de rest van de ploeg voor mag wijken. Ik zie dagelijks hoe gewone mensen met een simpele baan al vastlopen op regels, wachttijden en “computer says no”, en hier wordt ineens de wet op maat gevouwen omdat het paleis een carrièrepad wil. Als het echt normaal is: laat ‘m dan ook gewoon een keer anoniem falen zonder dat heel België op tilt slaat, anders is het gewoon PR in camouflage.

Ik merk dat iedereen meteen op “voorkeursbehandeling” schiet, maar het echte vraagstuk is die loyaliteit: een militair zweert aan de staat/grondwet, en een prins zit óók in dat koningshuis-veld met z’n eigen belangen en symboliek, dat kan gaan wringen qua energie in de bevelslijn. Als ze dit doen, zet dan ook meteen keihard in de wet dat hij gewoon inzetbaar is waar nodig en níet alleen de nette PR-klussen, anders krijg je een rare schijnconstructie waar niemand zich lekker bij voelt.

Weet je wat het is: een prins in uniform is niet alleen “mag hij salaris”, het is ook: wie gaat z’n beveiliging, vervoer, geheimhouding en al dat protocol betalen? Dat komt uiteindelijk gewoon bij de belastingbetaler of bij defensie terecht, en daar hebben ze al moeite genoeg om de basis rond te krijgen. Als ie echt wil dienen: prima, maar dan zonder koninklijke bijsluiter die iedereen extra werk geeft.

Als je géén dotatie krijgt en je wilt gewoon werken, dan is het op zich logisch dat de wet je niet tegenhoudt, echter zet dan meteen in de wet dat hij nooit in een operationele commandorol kan komen en dat zijn salaris/onkosten volledig openbaar zijn. Daarentegen moet Defensie ook eerlijk zijn over de extra beveiliging en het gedoe op de kazerne: als dat allemaal “apart geregeld” wordt, dan betaalt de belastingbetaler alsnog mee maar dan via een achterdeur.

Als die jongen écht iets wil bijdragen: stuur ’m dan juist naar de saaie, onderbezette hoeken van defensie (logistiek, cyber, techniek) waar niemand voor de foto staat maar waar het leger op leunt, en laat ’m daar gewoon z’n uren draaien zonder koninklijke glitter eromheen. Dan wordt het misschien eindelijk eens een verhaal van dienst en verbinding ipv weer een paleis-PR’tje, hoop dat ze dat durven.

mensen blijven hangen in “prinsje krijgt voorrang”, maar het echte risico is kwantum: je zet één hoog-symbolische persoon in een hiërarchisch systeem en meteen ontstaat er entanglement tussen bevelslijn en paleisprotocol, dan durft niemand nog echt te meten (= beoordelen/straffen) en krijg je decoherentie in de hele eenheid. kwantumfysica toont aan dat de observator het experiment beïnvloedt, dus als elke sergeant in z’n achterhoofd “koning” voelt meekijken, klapt de discipline vanzelf naar toneelstuk ipv krijgsmacht. en ja, dat is precies waarom ze er nu een wet voor moeten schrijven: ze willen die rare interferentie juridisch gladstrijken, maar in de praktijk gaat het juist harder resoneren...

Als je echt wil moderniseren, zet dan in die wet meteen zwart-op-wit dat hij dezelfde eed, tucht, geheimhouding én inzetbaarheid heeft als elke andere militair, inclusief “nee” kunnen zeggen bij veiligheidsrisico’s of belangenverstrengeling. Echter de olifant in de kamer is niet z’n salaris maar z’n beveiliging en media: als een oefening telkens stilgelegd moet worden omdat er een prins rondloopt, dan betaalt de rest van de eenheid de prijs. Maak dat vooraf strak geregeld en transparant, anders wordt het een PR-project en daarentegen heeft Defensie juist rust en vakmanschap nodig.

Als defensie zó graag “koninklijke instroom” wil, laat ’m dan gewoon beginnen bij de legerkeuken of logistiek, daar leer je meteen wat schaarste is en niemand die nog buigt als de aardappels op zijn. En laten we eerlijk zijn: dit hele wetsvoorstel is vooral PR voor een leger dat manschappen zoekt, met als bonus dat elke oefening straks een persmoment wordt.

dat “wetje voor één persoon” is natuurlijk slechte optics, maar als je geen dotatie krijgt moet je ook gewoon kunnen werken, anders houd je een soort gouden kooi in stand. Echter maak dan meteen keihard dat defensie niet óók nog de rekening krijgt van beveiliging, extra protocollen en media-afzettingen, want dan gaat het ten koste van training en collega’s. En als hij echt militair wil zijn: prima, maar dan ook inzetbaar waar nodig en niet alleen bij de nette fotomomenten daarentegen.

Het zij zo, maar iedereen staart zich blind op “zelfde keuring” terwijl het echte probleem de staatsrechtelijke dubbelrol is: een militair hoort inzetbaar te zijn, ook in politiek gevoelige dossiers, en een prins is per definitie een symbool waar elke beslissing meteen diplomatiek gedoe wordt. Zet ’m dan in een strikt afgebakende functie (opleiding, logistiek, noem maar wat) en leg wettelijk vast dat hij géén uitzonderlijke toegang, informatie of invloed krijgt; anders krijg je een wandelende belangenverstrengeling in uniform. En nog iets: als je dit nu “modernisering” noemt, wees dan ook eerlijk en schrap tegelijk die hele dotatie-constructie verder af, want anders blijft het een spelletje voor de bühne.