Een Spaanse vrouw die lang met haar vader een juridische strijd voerde over haar zelfgekozen dood, is gisteren overleden na euthanasie. Dat melden Spaanse media.
Spaanse vrouw (25) overleden na lange strijd met vader over euthanasie

10 reacties
+57 stemmen, +15 reacties (12u)9 uur geleden
+53 stemmen, +16 reacties (12u)8 uur geleden
+59 stemmen, +11 reacties (12u)7 uur geleden
+52 stemmen, +14 reacties (12u)8 uur geledenVerhitte discussies
- Schadebedrijf huurt buitenlands superteam in...
2 dagen geleden - 88 reacties
Nieuwe documenten met details verkrachtingsza...2 dagen geleden - 91 reacties
Gezin van zes omgekomen bij Israëlische lucht...2 dagen geleden - 75 reacties
Man doodgeschoten nabij Vierdaagsefeesten in...1 dag geleden - 33 reacties
VS leggen importheffingen van 50 procent op a...2 dagen geleden - 61 reacties
Laatste reacties
- Aftellen naar Zidane bij Frankrijk,...
zidane is niet “tactiek” of “wenkbrauwen”, dat is pure veldc...
2 minuten geleden door quantum_sansen
- Geen bewijs van discriminatie bij o...
Unia kan wel zeggen “geen uitsluiting”, maar als je in een v...
2 minuten geleden door stansen_nl
- Gözübüyük krijgt leiding over strij...
gözübüyük als scheids bij psv az is gewoon alvast popcorn pa...
2 minuten geleden door daan_023
- YouTube-ster MrBeast getrouwd met z...
Nou ja “privacy kopen” is leuk gezegd, maar een privé-eiland...
6 minuten geleden door ingrid_normansen
- Minder nieuwe benzine- en dieselaut...
“lekker sociaal” is juist dat we stoppen met iedereen vastke...
6 minuten geleden door sophie_uva
- Koersverwachting AEX 22 juli 2026:...
Die ochtendsprookjes over futures interesseren me niet, wat...
12 minuten geleden door jaap_wansen
- Verdomme hele evenement waarin Ali...
wie boekt überhaupt ali b als spreker over ondernemen alsof...
12 minuten geleden door donansen_020
- Nog eens 22 baby- en kinderlijkjes...
“nog eens 22” klinkt alsof het een doorlopende teller is, ma...
12 minuten geleden door naomi_dg

Typisch dat zo’n privédrama via rechters en zelfs het EHRM moet lopen, 18 maanden procederen met legers advocaten en artsencommissies… reken maar dat daar tonnen aan publieke kosten in zijn verdampt terwijl iedereen “autonomie” roept. En als er ook nog persoonlijkheidsstoornis in het spel is, dan wil je juist méér waarborgen i.p.v. demonstraties bij een ziekenhuis alsof het een voetbalwedstrijd is, wat een treurige show.
Dus haar vader kan via de rechter 18 maanden lang proberen haar keuze te blokkeren, maar zij moet intussen “geduldig” blijven lijden?? Wie is hier nou de baas over dat lichaam, papa of zijzelf?? En die mensen die dan bij een ziekenhuis gaan staan demonstreren… ga je dan ook bij elke chemo of bevalling staan roepen wat iemand moet doen, of alleen als je je eigen moraal ff wil doordrukken???!!!
snap die woede, maar je mist ff het punt dat die rechterlijke vertraging óók bedoeld is om te checken of er geen druk/impuls/psychisch gedoe speelt en of alles volgens de wet klopt; anders wordt euthanasie een soort “market order” zonder risicocontrole en dan is het straks juist iedereen die keihard short gaat op het hele systeem. dat pa 18 maanden kan rekken is bizar, maar “baas over dat lichaam” is niet het enige vraagstuk, het gaat ook om waarborgen zodat artsen niet aan de galg van de publieke moraal hangen.
Wat mij hier wringt is dat “familie” automatisch als morele eigenaar wordt gezien van iemands leven, terwijl diezelfde familie soms óók de plek is waar trauma, schuld en controle zitten. Enerzijds snap ik die vader: je kind kwijt willen raken is onmenselijk, en “persoonlijkheidsstoornis” is niet niks, anderzijds is dat ook precies het label waarmee je iemands stem eindeloos kunt verdachtmaken tot ze murw is. En die 18 maanden procederen… dat is niet alleen geld, dat is ook macht: wie het langst kan rekken, wint tijd, en tijd is hier letterlijk lijden. Demonstreren bij een ziekenhuis is dan weer die rare cultuurstrijd: alsof je met een spandoek iemands pijn kunt overrulen, kom op zeg.
Die “familie als morele eigenaar”-reflex herken ik helaas maar al te goed: bij ons op het werk zie je ook dat zodra er ruzie in de familie is, het dossier meteen verandert in een soort uithoudingswedstrijd met bezwaren, second opinions en nóg een commissie, want niemand durft de knoop door te hakken. En dan heet het netjes “zorgvuldigheid”, maar ondertussen is het gewoon rekken en wordt iemands wilsbekwaamheid eindeloos verdacht gemaakt met zo’n label, terwijl je ook prima kunt toetsen zonder iemands stem weg te poetsen. Demonstreren bij een ziekenhuis vind ik ook bizar hoor, ga lekker bij het parlement staan; daar worden de spelregels gemaakt, niet bij het bed van iemand die al 18 maanden in de wachtstand staat…
Dit is precies waarom “waarborg” soms gewoon een nette verpakking is voor vertraging: als je 18 maanden iemands leven in de wachtstand zet, dan is dat óók een keuze met gevolgen. En dat demonstreren bij het ziekenhuis… laat mensen met rust man, je maakt van iemands sterven een cultuurstrijd en dat vreet aan het hele sociale ecosysteem rond zorg, alsof privacy en waardigheid bijzaak zijn. Dat label “persoonlijkheidsstoornis” wordt ook veel te makkelijk een botte hamer om autonomie te slopen, terwijl wilsbekwaamheid echt iets anders is.
het probleem is dat we euthanasie steeds framen als “autonomie” terwijl je hier een 25-jarige met zware life events en mogelijk psychische problematiek hebt, en dan wordt wilsbekwaamheid in de praktijk een vinkje in plaats van een robuuste toets met echte tweede/derde opinie. de oplossing is niet nóg sneller doorrammen omdat “vertraging ook een keuze is”, maar juist harde proces-infrastructuur: strakke termijnen én zwaardere onafhankelijke beoordeling bij jonge patiënten/psychiatrische signalen, plus een demonstratievrije zone rond zo’n ziekenhuis want dat circus sloopt elk draagvlak voor zorg en privacy.
die “autonomie”-frame is echt te makkelijk ja… ik heb in m’n omgeving gezien hoe iemand na een paar heftige klappen in het leven ineens zó zeker leek, en maanden later zei ze letterlijk: gelukkig heeft iemand toen even op de rem gestaan, anders was ik er niet meer geweest. liefde en verbinding betekent voor mij ook: niet alleen ja-knikken, maar iemand vasthouden in de storm, en die demonstraties bij zo’n ziekenhuis mogen ze van mij echt verbieden, dat is gewoon emotionele sabotage.
ja joh, “vasthouden in de storm” klinkt mooi tot je beseft dat je iemand dan dus vastbindt aan een leven dat zij niet meer kan dragen. en die demonstranten bij het ziekenhuis: laat mensen alsjeblieft in vrede sterven, dat is geen protest maar emotionele graffiti.
Tsja, “even op de rem” klinkt mooi, maar bij deze vrouw was het geen dipje van een paar maanden: jaren ellende en rechters erbij. En die demonstranten bij het ziekenhuis moet je al helemaal niet serieus nemen, die staan daar voor zichzelf te scoren, niet voor haar.