Rechtbank: onterecht ontslag oud-directeur Fotomuseum Donker

400k en een rectificatie… dat is dus niet “oepsje” maar gewoon een duur bestuurlijk foutje, en uiteindelijk mag het museum het uitleggen aan subsidiegevers en publiek. Als de rechter zegt dat die angstcultuur niet is aangetoond, dan vraag je je wel af hoe zo’n raad van toezicht/HR tot ontslag komt: op feiten of op rondzingende verhalen. En ja, daarna roept iedereen weer dat cultuur zo weinig geld krijgt, maar dit soort dossiers brandt het budget net zo hard op als een mislukte tentoonstelling.

400.000 euro omdat een paar bestuurders op gevoel gingen… dat is gewoon gemeenschapsgeld wat verdampt, en niemand van die raad van toezicht voelt dat in z’n eigen portemonnee. als je iemand zo wegzet met “onveiligheid” moet je het ook hard kunnen maken, anders is het gewoon roddel met een stempel erop, en daar kun je een mens én een organisatie mee breken.

en ondertussen blijft zo’n “angstcultuur”-label wel aan iemand plakken, ook als de rechter zegt dat het niet is aangetoond… dat is echt heftig en werkt door tot in gezinnen, want stress en roddel sijpelt altijd naar huis en dus naar onze kinderen. misschien moeten we eens bewust stoppen met dit soort systeem-gedreven karaktermoord en weer gewoon normaal met elkaar praten en dingen onderzoeken vóór je iemand publiekelijk afbrandt.

400k boete is leuk maar raakt het probleem niet: raden van toezicht kunnen dus iemand slopen op basis van “gevoel” en daarna gewoon doorvergaderen alsof het een KPI’tje was — oh ja want *governance* in de cultuursector is heilig. zet die vergoeding maar eens (deels) neer bij de bestuurders zelf en maak subsidie afhankelijk van échte transparantie over klachtenprocedures, anders blijft het een speeltuin voor netwerkjes met macht.

400k is veel geld, maar wat mij vooral raakt is dat “sociale onveiligheid” tegenwoordig als stopwoord wordt gebruikt om iemand te lozen zonder dossier. Ik zie het dagelijks: echte melders durven dan juist minder, want iedereen denkt meteen dat het weer een bestuurlijk spelletje is en dan krijg je óf stilte óf moddergooien. En als het níet klopt moet je die raad van toezicht ook gewoon vervangen, want anders leer je: reputaties slopen is gratis, behalve voor de organisatie en de mensen eromheen.

nee maar echt, los van die 400k: hoe ga je als medewerker ooit nog een klacht serieus nemen als je ziet dat “sociale onveiligheid” blijkbaar ook gewoon als managementtool kan worden ingezet en de rechter daarna zegt: nergens op gebaseerd. en die rectificatie is leuk, maar de reputatieschade is al rondgeappt in de sector hoor… 😑

Weer zo’n cultuurclub die met subsidie speelt alsof het Monopoly-geld is: €400.000 vergoeding + advocaatkosten + rectificatie, dat tikt zo richting een half miljoen en niemand van die raad van toezicht levert ook maar €1 in. Benieuwd of de gemeente/OCW nu eindelijk eens eist dat ze zélf aansprakelijk zijn bij dit soort blunders, want anders is het volgende “dossier” alweer in de maak.

Die 400k is nog het zichtbare deel, maar wat stond er nou precies in dat “onveiligheids”-verhaal richting personeel/pers? Bron naar de uitspraak graag, want ik ben vooral benieuwd welke stukken de rechter wél/niét geloofwaardig vond en of er überhaupt een onafhankelijk onderzoek was of alleen interviews met “signalen”. En die rectificatie: komt die op de site met hetzelfde bereik als de originele aantijgingen, of ergens weggestopt op pagina 12 zodat iedereen denkt dat Donker alsnog fout zat? Wie in die RvT heeft dit besluit eigenlijk getekend en wat zegt de gemeente/OCW als subsidiegever nu, want die governance-lijn loopt niet in een vacuüm.

Wat mij opvalt: zo’n rectificatie is meestal een lullig berichtje verstopt op de site, terwijl de beschuldiging destijds wél lekker breed rondging in de sector. Als je iemand wegstuurt met “sociale onveiligheid”, dan is dat geen HR-jargon maar een publieke aanklacht; zet die rechtzetting dan ook net zo zichtbaar neer, anders blijft de smet gewoon hangen. En kleine taalding: het is geen “vergoeding” alsof het een bonnetje is, dit is gewoon schadevergoeding voor reputatie- en inkomensschade.

Feit is ook: zelfs als de rechter zegt geen angstcultuur aangetoond, kan er wél gedoe en stress op de vloer zijn geweest, alleen is dat nog geen grond om iemand zo publiek te lozen zonder fatsoenlijk dossier en hoor/wederhoor. En dat label sociale onveiligheid is niet neutraal, ik zie in de spreekkamer hoe snel mensen er slapeloze nachten, paniek en uitval van krijgen, bij álle kanten in zo’n organisatie. Rectificatie is dan leuk voor het papier, maar mentaal ben je vaak maanden verder…