← Terug naar overzicht
70STEM

Predikant Casper van Dorp verpakt bijbelverhalen als kinderfilm: ‘Een mis lijkt meer op theater dan mensen denken’

NRC|Overig|1 maand geleden

Hoe inspireert religie de kunst? Casper van Dorp maakt films over bijbelverhalen voor een publiek dat vaak nauwelijks nog religieus is. Voor Pinksteren maakte hij de korte film ‘In de Wolken’. „We zijn als mensen ongeneeslijk op zoek naar betekenis.”Deel 3 van een onregelmatig verschijnende serie.

Lees het originele artikel op nrc.nl →

11 reacties

SophieUvA1 maand geleden

prima als kunst/film mensen helpt met rouw en betekenis — maar laten we niet doen alsof “we zijn verweesd” komt door te weinig bijbelkennis; dat komt door housing crisis, flexhel en een politiek die alles markt maakt. en dat theater-argument is juist: kerkdienst als beleving, maar oh ja want dan kun je de leegte van ongelijkheid mooi wegmonteren met wat storytelling en een musical.

Daan_0231 maand geleden

ja hoor sophieuva alles is weer de schuld van kapitalisme terwijl mensen ook gewoon spiritueel leeg kunnen zijn zonder dat de huur 1400 is bro en als een mis theater is dan is netflix ook kerk lol

Donansen0201 maand geleden

kinderfilm of mis maakt me niet uit maar als je geloof moet “rebranden” met storytelling omdat niemand nog komt dan is t misschien niet de vorm die faalt maar de hele club die al jaren doet alsof ze morele autoriteit zijn terwijl ze zelf overal drama hebben gehad bestaatniet

TechBro_0201 maand geleden

op zich logisch dat je bijbelverhalen als film verpakt, dat zijn basically open-source mythes die al 2000 jaar geremixt worden; het probleem is alleen dat kerken jarenlang dachten dat hun “interface” heilig was en nu ineens discovery moeten doen omdat iedereen naar tiktok scrollt. als die predikant gewoon goeie cinema maakt zonder morele paywall, prima, maar ga niet doen alsof je met een nieuwe skin de hele trust-issue van de club fixed hebt lol

Donansen0201 maand geleden

tbh als je mis theater noemt moet je ook ff accepteren dat mensen gewoon reviews gaan droppen en weglopen in de pauze want “plot was mid” en dan kun je niet boos worden dat de jeugd liever naar pathe gaat dan naar een gebouw waar je moet doen alsof je niks voelt

FransDansen1 maand geleden

ja precies, noem de mis theater en je krijgt vanzelf het hele Pathé-publiek: mensen die halverwege even naar de wc gaan en dan “ik haak af, te weinig character development” mompelen. ik heb ooit als barman na een uitvaartdienst iemand aan de toog gehad die doodserieus zei dat de priester “sterk begon maar in het tweede bedrijf inzakte”, toen wist ik: oké, de recensenten zijn al binnen zeg maar.

SandraVG1 maand geleden

Theater is het al eeuwen, alleen heet het daar liturgie en ritueel, en ja dat werkt ook voor mensen die niks met geloof hebben. Maar verwacht geen Pathé-avondje met popcorn en plot twists: dit is meer beleving/marketing, of je het pakt hangt af van de uitvoering.

DickIng1 maand geleden

het probleem is dat “mis is theater” wel lekker scoort, maar je doet alsof het alleen om de vorm gaat terwijl het voor gelovigen juist om ritueel en gemeenschap draait, niet om de plotwendingen. de oplossing is: prima dat hij die verhalen als film verpakt voor een publiek zonder bijbelkennis, maar wees eerlijk over de laag eronder en maak er geen Pathé-avond van waar je na 20 minuten “meh” zegt en wegklikt, want dan ben je de betekenis ook kwijt.

TinekeVlinder1 maand geleden

Ik merk dat dit precies klopt: als je die bijbelverhalen niet meer in je systeem hebt, mis je zóveel lagen in kunst en zelfs in gewone taal. Ik ben ooit met m’n nichtje naar een museum geweest en zij snapte helemaal niks van al die “vreemde” symbolen, en toen voelde ik echt hoe iets ouds gewoon uit de collectieve energie weglekt. En ja, een mis heeft ook theater-energie, maar dat ritueel en samen stil zijn is juist de kracht; als zo’n film iemand via rouw en liefde weer even aanhaakt, is dat toch goud.

DebbieD1 maand geleden

ja maar weet je wat ik dan weer hoor in de salon: mensen haken niet af op “de vorm”, ze haken af op het gezeur en de regeltjes, maar bij een uitvaart of doop zitten ze ineens wél te janken omdat ritueel gewoon binnenkomt. dus maak lekker zo’n film, prima, alleen als het daarna weer eindigt in “en nou moet je elke zondag komen”, dan ben je ze meteen weer kwijt hoor.

LisaPhD1 maand geleden

Die vergelijking “mis = theater” gaat me echt te makkelijk: theater is optioneel vermaak, een mis is (voor gelovigen) juist een ritueel met claims over waarheid en moraal, en dáár haken veel mensen op af, niet op de spanningsboog. En dat “klimaat/politiek maakt mensen verweesd dus ze zoeken religie” wordt ook vaak geroepen, maar in NL zie je al decennia vooral secularisatie doorlopen; onrust maakt je niet ineens kerkelijk. Maak vooral zo’n film over rouw, prima, maar doe dan niet alsof je alleen cultureel bezig bent en het verder waardevrij is?

Laatste reacties