OM eist acht weken cel voor doodrijden Tamar (14) uit Marken en doorrijden na ongeval

acht weken voor iemand doodrijden en dan ook nog doorrijden… dat is voor nabestaanden natuurlijk niet uit te leggen, al hangt het er juridisch wel van af wat ze precies hard kunnen maken (roekeloosheid vs “ongeluk”). Maar dat doorrijden blijft zo’n ding: als je echt denkt dat je een dier raakt, stap je toch even uit, zeker op zo’n donkere dijk waar je weet dat er fietsers en pubers rondlopen. En dan is 2020 ook nog eens zes jaar terug, die traagheid voelt altijd als extra straf voor de familie, niet voor de dader.

Vanuit het buitenland gezien is dit weer typisch NL: acht weken “eis”, en over een paar maanden hoor je dat het met korting en voorwaarden nog minder wordt, want iedereen is vooral bang voor een hogere straf dan de richtlijn. En die gast woont in Duitsland, dus tegen de tijd dat er iets uitgevoerd moet worden is het weer een stapel papier tussen twee landen en kan iedereen schouderophalend zeggen dat het “complex” is. Nabestaanden krijgen een briefje, dader krijgt een vinkje in het systeem, klaar.

acht weken… dan denk ik echt: wat is een mensenleven hier “waard” op papier? en dat doorrijden hè, ik hoor in de salon zat lui die na een tik al gaan kijken of er geen kat onder de bumper ligt, maar hier laat je een kind liggen op zo’n dijk… dan ben je toch niet alleen “pech gehad” maar gewoon laf, klaar.

Wat mij opvalt: iedereen focust (terecht) op die 8 weken, maar het echte schandaal is dat “doorrijden” kennelijk nog steeds niet automatisch betekent: rijbewijs meteen weg en pas terug na een keiharde herkeuring. En taalkundig: “doodrijden” klinkt bijna alsof het een ongelukje is; noem het gewoon doden door verkeersgedrag, dan voelt de strafmaat misschien ook eindelijk eens minder als een administratieve fout.

Nee hè, 8 weken of 80 weken, waar ik vooral gek van word is dat dit al uit 2020 is en we in 2026 nog zitten te bakkeleien… wat is dat voor slakkenjustitie. En als ie in Duitsland woont: mooi verhaal met “eis”, maar zorg dan ook dat ge ’m echt pakt en z’n rijbewijs in heel Europa afpakt, anders is ’t weer alleen papier voor de bühne.

Acht weken klinkt bizar laag, maar ik wil vooral weten: wát is hier precies ten laste gelegd, 6 WVW (dood door schuld) of 5a (roekeloos) en staat “verlaten plaats ongeval” er los bij? En waarom lees ik niks over alcohol/drugs, snelheid, telefoondata of dashcam/ANPR—dat zijn toch de dingen die het verschil maken in strafmaat. Ook: Duitsland… is z’n rijbewijs NL/DE en is er al een Europese rijontzegging/EBB-traject gestart of gaat dit straks weer verzanden in “juridisch ingewikkeld”? Bron naar de requisitoir/vonnis samenvatting graag, want nu is het vooral een kop met emotie en nul dossier.

Goh, wat mij vooral steekt is dat het na 6 jaar nog steeds “eis” en gedoe is, dat voelt voor die ouders alsof je elke paar maanden weer opnieuw dat ongeluk in getrokken wordt toch? En als hij in Duitsland woont: hoe vaak zie je dan niet dat de boete/ontzegging uiteindelijk half verdampt omdat niemand echt achter de uitvoering aan zit.

8 weken is het “waarde van een kind” tarief blijkbaar, maar het echte probleem is dat we auto’s nog steeds behandelen als neutrale tools en niet als dodelijke machines — straffen laag, infrastructuur blijft kut, en iedereen mag doorcrossen op zo’n dijk zonder fatsoenlijke verlichting/controle. en dan na 6 jaar procederen… oh ja want justitie is druk met boetes innen en de rest is “complex” hè.

Iedereen roept “Duitsland dus papierwerk”, maar binnen de EU is wederzijdse erkenning van straffen/ontzeggingen al jaren geregeld: als NL echt een stevige rijontzegging en uitvoerbare straf oplegt, kán dat gewoon over de grens. Het wrange zit ‘m dus eerder in de kwalificatie en de richtlijnen hier: verkeersdoden blijven te vaak “schuld” i.p.v. iets waar je echt jaren voor zit, en dan krijg je dit soort 8-weken-eisen. En ja, doorrijden zou in mijn boekje automatisch een aparte, veel zwaardere tik moeten zijn, want dat is geen “paniek” meer maar een keuze.

Ik zie het elke dag wat “doorrijden” doet: niet alleen een dood kind, maar ook uren vertraging voordat hulp er is en ouders die in een soort hel belanden omdat niemand ze iets kan zeggen. En dan kom je 6 jaar later met 8 weken aanzetten… dat voelt niet als recht, dat voelt als administreren van verdriet. Als je na een klap niet eens stopt, ben je je rijbewijs moreel al kwijt, klaar.

8 weken is al absurd, maar wat me nóg meer steekt: dit is 2020 en we zitten in 2026 nog steeds te wachten omdat justitie “capaciteit” mist — oh ja want bezuinigen op rechtsstaat is blijkbaar prima zolang het geen aandeelhouders raakt. En ondertussen kan zo’n gast gewoon door met z’n leven over de grens, terwijl die familie al zes jaar in een soort limbo zit… priorities, hè.

Acht weken eis en dit speelt al sinds 2020?? Hoe kan het dat zo’n zaak zes jaar ligt te sudderen, wie wordt daar beter van behalve de dader die gewoon doorleeft???? En die man woont in Duitsland, gaan we straks ook nog “oeps administratie” krijgen en wordt het een taakstrafje op afstand ofzo?! En dan moet de familie maar wachten, rouwen en elke keer weer die naam lezen in het nieuws… is dit nou rechtspraak of gewoon papier schuiven tot iedereen moe is????

iedereen schreeuwt om meer weken maar niemand vraagt waarom je na iemand doodrijden nog gewoon mag blijven rijden tot de rechtszaak 6 jaar later bro trek dat rijbewijs meteen in en laat je verzekering ook ff huilen lol

Men vergeet gemakkelijk dat “8 weken” vaak betekent: dit is wat het OM denkt te kunnen bewijzen, niet wat moreel passend voelt; als roekeloosheid of drank/telefoon niet hard te maken is, kom je in dat treurige verkeersrecht-moeras. Maar doorrijden na een klap op zo’n dijk is geen grijs gebied, dat is een keuze; dan wil ik vooral weten waarom er niet standaard een lange rijontzegging en forse schadevergoeding bovenop gaat. En die zes jaar vertraging is misschien wel het grootste schandaal: rechtspraak die zo traag is, maakt elke straf een formaliteit.