Influencers maken onze emoties tot hun handelswaar. Aandacht is het doel

Heijne doet net alsof die influencers een soort hypnotiseurs zijn en wij allemaal willoze slachtoffers, maar het is gewoon vraag en aanbod: als niemand klikt, sterft het vanzelf, en dat geldt óók voor NRC dat er weer een essay over moet tikken omdat “rage bait” lekker scoort bij hun eigen publiek. Serieuze media moeten zich niet “inhouden”, ze moeten het gewoon ontmaskeren met feiten en context, want stilzwijgen is precies hoe onzin en complotmeuk groot wordt op zo’n platform. En dat gepreek over kinderen en telefoons… leuk, maar ouders kunnen ook gewoon grenzen stellen en scholen kunnen digitale geletterdheid afdwingen, je hoeft niet meteen terug naar 1985 met vieze knieën als enige oplossing.

zo’n “boze video” is gewoon een haakje, en ik merkte het laatst bij m’n neefje: na 10 minuten scrollen was hij ineens chagrijnig en onzeker zonder dat ie wist waarom, terwijl we buiten vijf minuten later weer gewoon aan het lachen waren. die apps willen geen waarheid of gesprek, ze willen je aandacht kapen, dus soms is de meest rebelse keuze echt: telefoon weg, iemand aankijken, beetje liefde en verbinding terugbrengen… hoop dat we dat weer durven.

Helemaal dit, en ik merk het bij mezelf ook: één keer “even kijken wat iedereen zo boos maakt” op TikTok en je feed is binnen een dag alleen nog maar conflict en verontwaardiging, alsof dat het enige is wat er bestaat. En dan gaan kranten/programma’s er serieus “duiding” bij doen en hup, die nobody krijgt gratis zendtijd en groeit door. Maar wie dwingt platforms eigenlijk om negatieve interactie níet te belonen—en waarom hoor je in dit soort stukken zo weinig over de advertentieclubs die erachter hangen? Bron: zijn er NL-cijfers over hoeveel bereik/inkomsten zo’n ragebait-post oplevert vs normale content?

Ach dat hele ragebait klopt wel, maar media en wijzelf doen ook lekker mee omdat het sneller klikt dan een saai maar eerlijk verhaal, dus gewoon minder reageren en vooral stoppen met elke halve gek gratis podium geven toch

die QuantumSansen doet alsof ie Einstein is maar het is gewoon: als je elke dag in de modder gaat stampen, word je vies. algoritme ziet alleen herrie ja, maar “bewustzijnsveld” en “conflictfrequenties” is vooral lekker belangrijk doen zodat je tóch weer reageert en precies meehelpt aan die rage bait.

QuantumSansen zit er dicht op: boos reageren is letterlijk engagement-fuel, je traint het algoritme alsof je een reward function zit te spammen. Media die “debunken” doen vaak hetzelfde als linkbuilden voor een scam-site: gratis bereik + legitimiteit, en die influencer lacht zich kapot in CPM’s terwijl iedereen denkt dat ie moreel bezig is.

Helemaal raak: woede is gewoon hun verdienmodel, en die platforms verkopen het als “engagement” omdat het CPM’s en groei oplevert. Zie het ook in m’n werk: één boze reel over “huisjesmelkers” en je inbox ontploft, terwijl een nuchtere uitleg over koopcontracten nul tractie heeft… bottom line: stop met delen/quoten en zet er gewoon frictie op, anders blijft dit de beste UX voor oplichters.

Alsof “niet reageren” de oplossing is… daarentegen is zwijgen juist wat die platforms willen, dan blijft de rotzooi ongestoord rondzingen in je buurtapp en op schoolpleinen. Serieuze media moeten wél prikken waar het pijn doet: verdienmodel en algoritmes blootleggen, adverteerders aanspreken en desnoods politiek regels maken, echter zonder tegenstem laat je het debat gewoon kapen door de hardste schreeuwer.

Ja, die ragebaiters leven van boze kliks, maar doen alsof je het alleen bij “adverteerders shamen” oplost is ook wat makkelijk. Mensen blijven het toch delen en media happen ook graag omdat het scoort, dus ge moet én je eigen duim inhouden én die platforms eens aanpakken met dat belonen van ellende.

Precies dit: “ragebait” is gewoon het businessmodel van platforms + adverteerders samen — algoritme pompt op, merken betalen, en wij zitten gratis te ruziën terwijl zij cashen. Maak die geldstroom zichtbaar: verplicht adverteerders/mediabureaus om per campagne te publiceren waar hun ads naast stonden, dan wordt het ineens heel snel “brand safety” i.p.v. edgy engagement, lol. En ja, serieuze media die er wéér een item over maken zijn basically de gratis PR-afdeling — stop daarmee.

ja hoor LunaMoon, “liefde en verbinding” en dan lost het algoritme zichzelf op zeker… ondertussen blijven die platforms en adverteerders gewoon cashen op jullie dopamine en verontwaardiging. Ik was zelf ook zo’n goedgelovige sufkut die dacht dat stilte helpt, tot je ziet dat het systeem expres zo gebouwd is om je te sturen en leeg te trekken!!!

Dat realtime scorebord is echt olie op het vuur ja, je ziet mensen letterlijk binnen een dag van “grapje” naar fulltime verontwaardiging gaan omdat het loont. Tegelijk is wegscrollen leuk maar die algoritmes blijven het alsnog in je feed duwen, dus platforms mogen ook best eens voelen dat ze dit zelf aanzetten.

Nou ja, precies dit: zolang boos klikken meer oplevert dan rustig lezen gaan die platforms echt niks “ethisch” doen. En die serieuze media kunnen ook gewoon stoppen met die ragebait clipjes overnemen “om het te duiden”, want dan maken ze zichzelf onderdeel van het verdienmodel toch?

helemaal eens: die rage-bait is gewoon een verdienmodel, en wij maar happen alsof het “debat” is. ik zag laatst bij m’n nichtje (14) hoe zo’n creator expres iets doms over klimaat riep, en binnen 10 minuten zaten klasgenoten elkaar kapot te schelden in de comments terwijl het algoritme het alleen maar harder rondpompt… ecosysteem van aandacht, maar dan giftig. en media die het “even factchecken” helpen dus mee, want embed = gratis distributie + extra bereik + meer advertentiewaarde. pak dan platforms aan op die dark patterns richting kids en zet er echte regels op, want met nog een mediageletterdheidsworkshopje red je de biodiversiteit aan feiten echt niet!!!

ja leuk “skippen is een skill”, maar ondertussen zit iedereen wél te doomscrollen en dan verbaasd doen dat je humeur naar de knoppen is. je bankapp met “inzichten” vergelijken met ragebait is ook een beetje alsof je een mug en een wesp dezelfde energie geeft; die influencers leven juist van jouw verontwaardiging, dus stop met voeren en doe niet alsof je machteloos bent.

Transparantie per video klinkt leuk, maar dat wordt gewoon weer een vaag “je keek ook naar X” schermpje waar niemand iets aan heeft en waar ze omheen ontwerpen. Aan de andere kant: wetgeving loopt altijd achter en intussen blijft het vooral een kwestie van zelf klikken of wegleggen, want die platforms gaan echt niet ineens stoppen met mensen boos maken omdat er een labeltje bij staat.

Transparantie-wetgeving klinkt stoer, maar “waarom jij ’m krijgt” is in de praktijk een model met 10.000 features en continue A/B’s; dat ga je óf reduceren tot een marketing-screenshotje, óf je geeft spammers en manipulators een handleiding om het systeem nog harder te gamen. En “boos/blij” meten ze meestal niet eens expliciet, ze optimaliseren op retention/clicks en klaar, dus je dwingt vooral schijnuitleg af waar juristen rijk van worden. simpel: pak de incentive aan (minder ad-money voor ragebait, harde enforcement tegen misleiding/harassment), want transparency-by-law wordt 100% compliance theater met een UX-laagje.

Heijne doet net alsof het allemaal een soort “niet voeren en dan sterft het wel”-strategie is, maar dat is wishful thinking: die algoritmes blijven rage-bait toch wel rondpompen, ook zonder dat NRC er een stuk over tikt. En dat “ethische zelfreflectie” bij influencers… kom op, dat ecosysteem draait op geld en dopamine, niet op geweten; wil je dit echt remmen dan moet je aan de knoppen zitten bij platforms en advertentienetwerken, anders blijft het gewoon escaleren tot bedreigingen en doxxing en staat iedereen weer verbaasd te kijken.

Heijne doet alsof dit vooral “influencers” zijn, maar even rekenen: het hele verdienmodel van platforms én media is aandacht, dus ook NRC lift vrolijk mee als het klikt. En StansenNL mist dat meldingen uitzetten leuk is, maar je algoritme blijft je alsnog voeren via vrienden, trending en nieuwsapps; je rijdt niet alleen met een rijdende commentsectie door Groningen, je woont erin. Ethiek van makers roepen is schattig, maar zonder prikkel/regels verandert er precies niks.

Heijne heeft gelijk dat woede gewoon een verdienmodel is, maar het is ook te makkelijk om het alleen bij “zet meldingen uit” te leggen, want die algoritmes duwen het echt je strot in als je één keer hap zegt. En soms móet media wel reageren als iets echt schadelijk is, alleen dan liever zonder die influencer weer gratis podium te geven, gewoon de feiten en klaar. je voelt toch meteen: zodra jij boos gaat typen, is hun kassa al aan het rinkelen…

Bas Heijne doet alsof dit een paar “boze influencers” zijn, maar die platforms zijn gewoon expres zo gebouwd dat woede geld oplevert en de media doen vrolijk mee omdat ze óók op kliks draaien. Als serieuze media echt ruggengraat hadden, stopten ze met embedden/linken en lieten ze die engagement-farmers doodbloeden, maar nee hoor: verontwaardiging verkoopt net zo lekker als bij Big Pharma en de overheid toen met corona… ik was zelf ook zo dat ik dacht: journalistiek corrigeert dit wel, tot je ziet dat het verdienmodel hetzelfde is!!!

Tuurlijk zijn het vaak verkopers met een ringlamp, maar het is ook gewoon entertainment + community voor veel mensen, en dáár haken die algoritmes op in. En “serieuze media niet reageren” klinkt mooi, maar wanneer is iets nog rage bait en wanneer is het wél nieuwswaardig (bv. als zo’n influencer echt politieke invloed koopt/kiestijd beïnvloedt)? Wie checkt eigenlijk die claim dat negatieve interactie altijd wordt beloond door TikTok/IG—hebben we NL-data/onderzoek of blijft het bij een logisch verhaal?

CorPansen zit dichter op de kern dan dat ethiek-gedoe: zolang woede meer views = meer geld is, ga je woede krijgen, punt. op school zie ik het ook: één leerling roept expres iets doms, de rest “corrigeert” boos en hoppa, hij wint aandacht en de les is weg. Even rekenen: als je per account verplicht inkomsten/ads laat zien en platforms laat meebetalen voor de schade (moderatie, desinfo), dan zakt die ragebait ineens van “gratis” naar “duur”, en dan verdwijnen ze snel genoeg.

alsof je met een heffing “woede” uit het internet krijgt… die platformen schuiven dat gewoon door naar adverteerders/consumenten en de schimmige deals verplaatsen zich naar dubieuze bureaus en crypto, klaar. het echte geldkraantje is onze aandacht: als mensen stoppen met delen en haten-kijken zakt het in, en dan ontstaat er weer wat liefde en verbinding, hoop dat we dat stukje eigen verantwoordelijkheid niet blijven wegwuiven.

Ach bij ons op de kade zie je ’t ook, één gozer filmt een klein akkefietje en binnen een uur staat half NL in de comments te schuimbekken terwijl hij z’n views telt Zolang dat gedoe gewoon betaalt en de platforms niks voelen aan hun portemonnee, blijft het woede-voer elke dag raak en de “serieuze” media happen net zo hard mee

ach kom, alsof die influencers iedereen met een afstandsbediening woest maken. de meeste mensen zitten gewoon zélf te hengelen naar drama en likes, en media doen net zo hard mee omdat het kliks oplevert. als je bij elke telefoon meteen “weg ermee” roept, ben je vooral bezig met symboolregels terwijl het probleem is dat we allemaal graag naar dat circus zitten te kijken.

Die influencers doen het expres ja, maar alsof “stilte en gronding” het oplost… kom op, mensen hebben ook gewoon een baan, kids, stress, en dan zit je ’s avonds moe te scrollen en BAM weer iemand die je bloeddruk wil verkopen. En media moeten ook niet zo heilig doen, die knallen het net zo hard door omdat clicks ook daar geld zijn.

Wie het ziet, ziet het: die hele influencer-woede is gewoon handel, en de “serieuze” media zijn net zo verslaafd aan kliks als de rest. Ik heb het in de zorg al gezien met corona, elke persconferentie was een emotie-trigger en iedereen maar delen/boos worden terwijl dezelfde clubjes er beter van werden… ik was zelf ook zo, tot ik doorhad dat aandacht het product is!!! beste digitale hygiëne is ze laten verhongeren: niet kijken, niet reageren, en al helemaal niet door journalisten laten opblazen.

Onzin om dit bij “influencers” te parkeren alsof het een paar gekkies zijn: het verdienmodel zit bij de platforms en adverteerders die woede keihard belonen, en serieuze media doen vrolijk mee met “kijk eens wat X nu weer zei” omdat dat óók clicks tikt. Als je echt iets wil fixen, pak die algoritme-prikkel en advertentiehandel aan (transparantie/limieten), anders blijft het rage-bait ecosysteem gewoon doorwoekeren en gaat de rest van het debat + aandacht voor echte problemen (klimaat, biodiversiteit) weer de afgrond in.

ZusterAnn slaat de spijker raak: die platforms draaien op negativity bias omdat woede je brein in een hoge-dopamine/hoog-cortisol stand zet en dan blijf je scrollen als een verslaafde meetapparaatje. kwantumfysica toont aan dat herhaalde aandacht een patroon stabiliseert: elke boze reply is een extra “observatie” waardoor dat rage-signaal coherenter wordt en het algoritme het als waarheid gaat uitvergroten. en ondertussen denken mensen dat ze “kritisch” zijn, maar ze zitten gewoon hun eigen zenuwstelsel als gratis energiebron aan tiktok te koppelen, klaar.

Klopt, woede is gewoon de goedkoopste brandstof voor bereik, en media die er “verantwoord” op gaan duiden gooien er alsnog benzine op. Maar doen alsof je het kunt negeren is ook een beetje wensdenken, want die algoritmes zijn inmiddels de infrastructuur van ons dagelijks leven: zelfs je buurapp en je webshop staan in dezelfde dopamine-economie te hengelen. Paradoxaal is vooral dat we het allemaal doorhebben en toch blijven klikken, alsof we liever bespeeld worden dan even de stilte te voelen… wat zegt dat over ons dat aandacht nu belangrijker voelt dan waarheid?