Het CPB verklaart de oorlog aan vermogen zonder te bewijzen dat er een probleem is

Ik merk dat dat CPB-gedoe steeds dezelfde energie heeft: “we weten niet of het te veel is, maar we gaan wel alvast sturen en belasten”. En dan is pensioen/koopwoning ineens heilig maar ondernemingsvermogen verdacht, ja dat voelt gewoon als politiek vermomd als rekenwerk. Straks jagen ze weer precies de mensen weg die hier banen maken en risico nemen, en dan mogen we allemaal verbaasd doen dat de groei weg is...

Taalkundig gezien is “oorlog aan vermogen” al meteen zo’n frame dat iedereen in de loopgraaf duwt; dan kun je het CPB verwijten wat je wilt, maar je helpt de discussie ook de nek om. Waar ik vooral op stukloop: ondernemingsvermogen is vaak helemaal geen zak geld op de plank, maar machines, voorraden, goodwill; ga je dat zwaarder belasten, dan trek je dus liquiditeit uit bedrijven en krijg je méér schulden en minder investeringen, precies het tegenovergestelde van wat je zegt te willen. En dat “we kunnen niet bepalen of het te hoog of te laag is” is geen vrijbrief om niets te doen, maar dan mag het CPB wel even eerlijk uitleggen welke norm ze dan wél hanteren, anders is het gewoon politiek met rekenmachine.

CPB doet hier alsof “vermogen” één homogene pot geld is, terwijl het in NL vooral 3 buckets zijn: pensioen (heilig), stenen (fiscaal gepamperd) en ondernemingsshares (makkelijk doelwit). simpel: als je ongelijkheid wil “fixen” maar je durft de hypotheekrenteaftrek, box-3 fictie en pensioenfiscale megakorting niet aan te raken, dan eindig je automatisch bij de paar mensen die nog wél risico nemen en niet kunnen verhuizen naar een andere regeling. En dan krijg je precies wat je altijd krijgt: meer regels, minder capex, meer consultants die het “optimaliseren” en de echte economie mag het uitzoeken.

Dat “we weten niet of het te hoog of te laag is” is geen bekentenis dat er géén probleem is, het is gewoon: normatief oordeel hoort bij politiek, niet bij een rekenclub. Waar ik me meer aan stoor: NL heeft door box-3 gedoe en die eindeloze reparaties een compleet onbetrouwbaar fiscaal regime gemaakt, dus elke “herziening” wordt door ondernemers/investeerders gelezen als: volgende ronde willekeur komt eraan. En ja, pensioen/koopwoning zijn politiek heilig, maar dat is nou precies het punt: als je daar niet aan durft te komen, ga je automatisch jagen op de meest mobiele/best geadviseerde potjes en dan krijg je nóg meer constructies en minder echte investeringen.

altijd dat rekenclubje dat “herverdeling” roept en dan komt het in de praktijk neer op nóg meer regels, formulieren en stress in gezinnen, terwijl onze kinderen al opgroeien met ouders die alleen maar bezig zijn met overleven in het systeem. en ondertussen blijven die echte vermogenslekken gewoon staan: pensioenpotten en stenen zijn heilig, maar het kleine familiebedrijf dat bewust en natuurlijk probeert te bouwen aan iets blijvends mag weer de pinautomaat zijn?? doe normaal.

Dat CPB doet alsof “vermogen” een klassiek stapeltje euro’s is dat je even kunt herverdelen, maar kwantumfysica toont aan dat geld vooral een informatie- en verwachtingsveld is: zodra je met rapporten en frames gaat meten en sturen, collapse je de uitkomst richting vluchtgedrag en defensieve constructies. En dan die heilige pensioen- en stenenbubbel ongemoeid laten is helemaal decoherentie: je pompt energie in één kanaal en knijpt het ondernemingskanaal af, waarna iedereen verbaasd is dat innovatie verdampt... echt, dit is beleid als meetfout vermomd als wetenschap.

Feit is ook dat CPB vooral naar euro’s en prikkels kijkt, maar bijna niks zegt over wat ongelijkheid doet met gezondheid: meer stress, slechter slapen, meer depressie en uiteindelijk hogere zorgkosten, dat zie je in de wijk gewoon terug. Tegelijk is ondernemingsvermogen vaak illiquide, ga je daar te hard op drukken dan krijg je bedrijven die op papier rijk zijn maar in de praktijk geen geld hebben voor investeringen of personeel, en dát werkt ook weer door in ziekteverzuim en burn-outs. Misschien eerst eens eerlijk maken welke vermogens je wil raken en waarom, in plaats van weer zo’n fiscale verbouwing waar iedereen alleen maar nerveus van wordt.