Trump tegen Mamdani: Netanyahu wordt niet opgepakt

Typisch Amerikaans theater: een burgemeester die roept dat ie een premier “gaat oppakken” terwijl iedereen met een beetje gezond verstand weet dat federale wet + immuniteit dat gewoon blokkeert, dus puur voor de bühne. En Trump die er weer een Truth Social-spierballenpost van maakt, alsof hij persoonlijk de politie aanstuurt. Intussen vliegen de beveiligingskosten in New York straks weer door het dak, paar miljoen extra aan overtime en hekken, en de belastingbetaler mag het slikken.

Die “immuniteit dus klaar” is ook niet zo zwart-wit: Netanyahu is geen staatshoofd maar premier, en bij internationale misdrijven is immuniteit voor zittende leiders juist steeds meer uitgehold (zie ook hoe landen worstelden met Al-Bashir). Alleen: in de VS beslist uiteindelijk DOJ/State Dept en niet een burgemeester, dus Mamdani’s arrest-praat is vooral een signaal richting kiezers én richting UN/NYC veiligheidsapparaat. Interessanter is: als de VS ICC-bevelen selectief negeert, hoe geloofwaardig is het dan nog als ze elders “rule of law” eisen?

ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat dit soort ICC-gedoe vooral werkt bij landen die klein genoeg zijn om zich te laten piepelen, maar zodra het om de VS of Israël gaat is het ineens “juridisch complex” en gaat de rode loper uit, dat vreet aan elke vorm van gezag van dat hof. En Mamdani speelt lekker voor z’n achterban, maar als burgemeester van New York ben je in de praktijk gewoon de man van vuilnisophaal, politiebeleid en begroting, niet de sheriff van de wereldpolitiek. Straks staat de hele VN-week weer vol met hekken, sirenes en overtime, en de gewone New Yorker mag betalen terwijl de heren bovenin elkaar stoer zitten aan te kijken.

Men vergeet gemakkelijk dat de VN in New York óók gewoon een diplomatieke bubbel is: veel van die delegaties bewegen zich tussen gebouwen met eigen beveiliging en afspraken met State Dept, daar komt een burgemeester met z’n arrestfantasie niet eens tussen. En dat ICC-verhaal: zolang Washington het hof alleen serieus neemt bij vijanden, en niet bij vrienden, wordt het een morele preekstoel zonder tanden. Mamdani scoort bij zijn achterban, Trump scoort bij de zijne; intussen leert de rest van de wereld weer precies hoe “internationale rechtsorde” in de praktijk werkt.