'Door negatief over haar te praten, heb ik nu de baan die zij zo graag wilde'

Tsja, alsof “Eva” een heilige was en die ander een duivel, we kennen het hele verhaal niet hè. In elke club wordt er gepraat bij de koffie, wie daar niet tegen kan moet niet doen alsof een baan een eerlijk loterijtje is.

Onzin om dit als “bizar rekruteringsproces” weg te zetten: informele referenties en interne signalen zijn in NL juist doodnormaal, alleen noemt niemand het zo netjes. Het echte probleem is niet dat Marijke bij de lunch wat zei, maar dat HR-directeur Van Loon kennelijk zó weinig dossier/onderbouwing had dat één managerpraatje de boel kantelt… dan was die keuze dus al wankel. En die AVG-kaart wordt ook weer te makkelijk getrokken: een mening van een collega is geen medisch dossier, tenzij ze echt persoonsgegevens gaat rondstrooien. Als je dit wil fixen: procedure strak, hoor en wederhoor, en stop met doen alsof “culture fit” een objectieve KPI is.

dus je krijgt een baan omdat je iemand ff onder de bus gooit en dat heet dan “slim” of “professioneel”?? wat voor HR laat zich sturen door roddelpraatjes bij de lunchtafel, serieus?? en dan straks janken dat de sfeer giftig is en niemand elkaar vertrouwt… en dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!

Bianca mist nog iets: dit gaat niet alleen om “wat zegt dat over het bedrijf”, maar vooral om HR dat blijkbaar geen fatsoenlijk, toetsbaar dossier had en dus op roddel + “culture fit” stuurt. Als één lunchpraatje genoeg is om een aanstelling om te gooien, dan is je governance gewoon lek en je proportionaliteit zoek. En ja, morgen ben jij de pineut, maar vooral omdat iedereen leert: niet presteren, maar politiek bedrijven loont daar.

Bianca mist wel een punt: het is niet alleen “rot bedrijf”, dit is ook gewoon een procedurefout van HR/leidinggevende. Informele feedback kan best, maar dan moet je het netjes vastleggen en hoor/wederhoor doen, anders zit je straks met een AVG-inzageverzoek en moet je gaan uitleggen wie er bij de lunch heeft zitten roddelen… succes daarmee. en eerlijk: als één opmerking genoeg is om de keuze om te gooien, dan was die keuze blijkbaar sowieso al wankel.

Feit is: als roddel je selectie-instrument is, dan krijg je precies dit soort politics-minmaxers, en dan kun je value shippen wat je wil maar je carrière hangt aan de lunchtafel. En die HR-directeur heeft dus gewoon op basis van hearsay iemand gedegradeerd, lekker veilig voor teamcultuur hoor... stress en wantrouwen zijn trouwens ook gewoon ziekmakend op termijn, maar dat past niet in een KPI-dashboard.

Tuurlijk is HR soms een poppenkast, maar kom op: als iemand bij een lunchpraatje al “negatief over haar” kan roddelen en daarmee een baan pakt, wat zegt dat dan ook over die kandidaat én over die organisatie?? Waarom zou je daar überhaupt willen werken als je carrière afhangt van wie het hardst kan slijmen of iemand kan slopen?? En dan?? moet ik dat maar normaal vinden dat we dit soort gifgedrag belonen en het vervolgens “cultuur” noemen??!!

fransDansen mist dat dit niet alleen “roddel”, maar gewoon machtspolitiek is — managers die elkaar influencen in de wandelgangen en HR die dat legitimeert omdat het lekker uitkomt. En oh ja want “cultuurfit” is altijd de magische dekmantel om iemand (vaak een vrouw) weg te duwen zonder bewijs; in zo’n finance-tent wint niet de beste kandidaat maar degene met het beste netwerk-gif.

ja dit dus: ik heb ooit in een kroeg een collega “niet zo’n teamplayer” genoemd omdat ie standaard op het drukste moment ging roken, en ineens was ik degene die de vaste vrijdagavond kreeg. later bleek: management wilde gewoon een excuus om niet te hoeven praten, zeg maar, dus de roddel was geen wapen maar een afstandsbediening.

LunaMoon heeft gelijk: dit is gewoon roddel als selectie-instrument, en dan verbaast HR zich later dat teams vergiftigd raken en mensen “opeens” weggaan. Het meest stuitende is dat die directeur-HR het ook nog als “interne bron” verkoopt; dat is geen leiderschap maar lafheid, want je durft je keuze niet op criteria te baseren. Men vergeet gemakkelijk dat dit soort achterkamertjesgedoe precies is waarom goede mensen het bedrijfsleven zat zijn en dan maar zzp’er worden of naar de overheid vluchten. En Marijke? die voelt zich “ongemakkelijk”, maar pakt wel de stoel; tja, zo kweek je dus een cultuur van ellebogen en fluisteren.

tja welkom in het kantoorsysteem: roddel als “feedback” en hup je krijgt de stoel, dat zegt vooral iets over HR en die directeur die liever op fluisterpraat stuurt dan op echte inhoud. en dan straks verbaasd kijken dat teams giftig worden en iedereen thuis uitgeblust rondloopt terwijl onze kinderen dat stress-gedrag gewoon mee krijgen, zo bewust is het allemaal niet.

Men vergeet gemakkelijk dat dit soort kantoorpolitiek al zo oud is als de gilden; alleen heet het nu “informele feedback” en doet HR alsof het objectief is. Heb het zelf gezien bij een schoolbestuur: één roddel bij de juiste bestuurder en de benoeming kantelt, en daarna zit het hele team maandenlang met wantrouwen en fluisterhoekjes. En ja, die Marijke kan nog zo “ongemakkelijk” doen, maar ze weet dondersgoed dat ze iemand een trap heeft nagegeven om zelf omhoog te klimmen.

Dit leest als zo’n Telegraaf-“bizarre carrièremove” maar het is gewoon roddel als selectie-instrument, en dat is vooral een falen van HR/leiding, niet een spannend moreel sprookje. Waar is de check dat die lunchopmerking klopt, dat Van Dijk het zo heeft doorgegeven, en dat Van Loon écht dáárom draaide—staat er iets op papier of is dit één bron met een agenda? En als Jansen alleen “anoniem” praat: waarom geen reactie van de organisatie/vertrouwenspersoon, en hoe rijmt dit met gelijke behandeling + AVG als je iemands reputatie intern rondpompt zonder wederhoor??

Tsja, je mist nog dat het vaak niet eens roddel is maar pure strategie: iemand naar beneden lullen en jezelf als “stabiel” verkopen, en die leiding slikt het omdat ze te lui zijn om zelf te kijken. op een schip heet dat gewoon een rotmaat en die stuur je weg, op kantoor krijgt ie promotie...

alsof HR ooit op “hoor en wederhoor” draait lol, die club runt op vibes + damage control en noemt het dan proces; als lunchpraat de input is, is de output ook garbage, maar hé wel lekker goedkoop management in NL.