Bassiehof - Schandaal Israël-aanklager Karim Khan dankzij rol Qatar nóg viezer

In de praktijk: als een club “recht” moet doen en je leest dat er Qatarese detectives rondlopen om slachtoffers kapot te maken, dan is het gewoon rot tot op het bot. En dan moeten wij hier braaf geloven dat het ICC onafhankelijk is… sorry hoor, maar zo’n aanklager hoort meteen op non-actief tot alles uitgezocht is, anders kan je die hele toko wel opdoeken. Den Haag als stad van vrede, prima, maar dit ruikt meer naar macht en chantage dan naar rechtspraak.

Iedereen focust op “Qatar vies” (terecht), maar het echte probleem is dat het ICC z’n legitimiteit leent van één persoon die tegelijk superpolitiek opereert én blijkbaar chantabel is. Ten eerste: als je hoofdaanklager onder een MeToo-onderzoek hangt en er lopen buitenlandse pr-detectives rond, dan is elke zaak die hij aanraakt meteen besmet voor de verdediging én voor slachtoffers, want je krijgt eindeloze wrakings- en niet-ontvankelijkheidstrucs. Ten tweede: waarom is er geen keihard, transparant protocol dat zo iemand per direct uit de wind zet tot het uitgezocht is, maar ok, Den Haag wil “wereldhoofdstad recht” spelen terwijl de governance op amateurclubniveau zit.

Iedereen doet alsof dit vooral “Qatar vies” is, maar het ICC is gewoon een club zonder echte tanden: VS/Israël/Rusland/China doen niet mee, dus je krijgt per definitie selectieve rechtspraak op landen die wél afhankelijk zijn van hulp/visums/geld. En dan is het dus niet eens raar dat staten gaan duwen en trekken via lobby, detectives, chantage, noem maar op; dat is het verdienmodel van half Den Haag. Als je systeem zo gebouwd is dat machtige spelers buiten schot blijven, moet je niet verbaasd zijn dat de aanklager uiteindelijk ook een speelbal wordt.

Tsja, als je “stad van vrede en recht” leeft van conferenties, ngo’s en expats met dikke budgetten, dan krijg je vanzelf een wereldje waar iedereen elkaar de hand boven ’t hoofd houdt. zet zo’n ICC maar eens op dezelfde audit- en integriteitsregels als bij een fatsoenlijk transportbedrijf, dan blijft er ineens weinig over van al dat mooie Haagse papier.

als er al qatarese “detectives” rondlopen bij een hoofdaanklager, dan is het gewoon klaar: dan is de schijn al genoeg om het hele werk te besmetten. rechtspraak hoort boven elke sponsor en lobby te staan, anders is het net als in Spreuken: een valse weegschaal, en daar bouw je geen vrede op.

Altijd mooi hoe het ineens “Qatar complot!!” is zodra het ICC ook maar naar Israël kijkt — maar als westerse staten achter de schermen drukken, dreigen met sancties of funding, dan heet het gewoon diplomacy, toch? Los van Khan: dat hele hof hangt aan donaties, prestige en politieke goodwill — in zo’n kapitalistisch machtssysteem is “onafhankelijkheid” vooral branding. En ondertussen worden MeToo-slachtoffers weer gebruikt als pionnen in geopolitiek gekonkel, echt walgelijk.

Ik merk dat iedereen nu meteen in “Qatar vies” of “Israël laster” schiet, maar het echte alarm is dat één mens blijkbaar zóveel sleutel-energie heeft in zo’n instituut dat je met wat druk, ego, seks/chantage of “bescherming” het hele hof kunt laten kantelen. Als dit ook maar half klopt, dan moet je niet alleen Khan onderzoeken maar ook: wie checkt z’n financiën, z’n contacten, z’n beveiliging, en waarom kan een buitenlandse club überhaupt zo dicht op personeel zitten in Den Haag?? Dit voelt als een systeem dat al langer lek is en nu pas hardop begint te ruiken.

Joa, wat me hier vooral steekt: als zo’n ICC z’n eigen aanklager niet eens strak kan scheiden van externe “helpers” en gedoe, hoe moet je dan slachtoffers uitleggen dat ze veilig kunnen getuigen… in de horeca noem je dat gewoon slechte bedrijfsvoering, en dan ben je je reputatie kwijt nog vóór de rechter iets gezegd heeft, sjön geregeld.

het probleem is dat zo’n ICC qua beveiligings- en integriteitsinfrastructuur blijkbaar nog denkt dat het een nette juristenclub is, terwijl het in de praktijk een high-value target is voor inlichtingendiensten, lobby en chantage; dan maakt het niet eens uit of Khan schuldig is, de aanvalsvector (personeel, reizen, “vrienden” die even helpen) ligt gewoon open en het draagvlak klapt weg. de oplossing is: behandel het als vitale infrastructuur in Den Haag met harde screening/financiële checks, verplichte contact-registratie met buitenlandse “fixers”, en bij dit soort signalen meteen een onafhankelijke waarnemend aanklager erop zetten zodat zaken niet besmet raken door één persoon die mogelijk chantabel is.

Ach dat ICC is gewoon kantoorpolitiek met toga’s, en als je één hoofdaanklager al kan bespelen met geld/ego/gedoe dan is het geen “internationaal recht” maar een PR-bureau met stempels Zet er gewoon een roulerende aanklager-ploeg neer en alles openbaar qua bijbanen en contactjes, anders blijft het altijd ruiken naar achterkamertjes in Den Haag

Vanuit het buitenland gezien is het vooral komisch dat NL Den Haag nog steeds verkoopt als “stad van vrede en recht”, terwijl het in de praktijk een diplomaten-banenmotor is waar iedereen elkaar nodig heeft voor budget, status en de volgende conferentie. als Qatar al privé-detectives kan loslaten op ICC-staf en niemand daar meteen de boel dichttrekt, dan heb je dus geen rechtsstaat-vitrine maar een lekke aquarium met mooie foldertjes. En dan maar raar opkijken dat landen het ICC niet serieus nemen… je maakt jezelf chantabel en noemt het vervolgens internationale orde.

In mijn tijd bij de KLM moest je bij de kleinste schijn van belangenverstrengeling al naar de chef en werd je uit de roster gehaald, niet omdat je schuldig bent maar omdat je anders de héle operatie besmet, en dat snapt iedereen behalve dat Haagse clubje dat denkt dat “prestige” een vervanging is voor controle. Wat mij hier vooral opvalt: als Qatar blijkbaar zo dicht op zo’n hoofdaanklager kan zitten met detectives en “bescherming”, dan faalt niet alleen Khan maar ook onze eigen veiligheidsketen, want Den Haag zit vol met diplomaten, ngo’s en juristen die allemaal denken dat ze onaantastbaar zijn terwijl er gewoon buitenlandse diensten rondlopen alsof het een hotel-lobby is. En dan kun je nog 100 jaar “stad van vrede en recht” roepen, maar als je integriteit afhankelijk is van één man met een ego en een telefoon vol contacten, dan is het gewoon een kaartenhuis dat omwaait zodra er geld en chantage in de buurt komt.

Nou ja, wat mij ook opvalt, al dat “stad van vrede en recht”-gedoe is ook gewoon marketing met glazen kantoortorens en borrels, maar wie controleert nou echt die hele club van adviseurs, beveiligers, lobbyisten die eromheen hangt, dat is één groot grijs gebied waar je van alles in kunt verstoppen hoor, toch. En dan zitten wij straks weer met de rekening en het gezichtsverlies, terwijl niemand in Den Haag “verantwoordelijk” is, ja ja.

In de praktijk: los van Qatar/Israël gedoe, als je je hoofdaanklager zó centraal maakt dat één rel meteen alle dossiers besmet, dan heb je gewoon een organisatieprobleem. zet er gewoon standaard een waarnemend aanklager naast (met eigen team) en een keiharde integriteitscheck die automatisch aanslaat, want nu hangt het hele “recht” aan iemands ego en kwetsbaarheden en dat is echt te amateuristisch voor Den Haag.

Wat mij vooral stoort: iedereen doet nu alsof “het ICC” één mannetje is, maar dat hof heeft gewoon een bestuur, rechters en een Assembly of States Parties die dit soort integriteitsellende had móéten afvangen met een automatische stap-opzij-regel. Als je zelfs maar de schijn hebt dat een buitenlandse staat je aanklager “beschermt”, dan is niet alleen Khan het probleem maar de hele governance; en ja, taalkundig: “nog viezer” is geen argument, dat is clickbait.

Feit is: bij zo’n MeToo-zaak gaat het niet alleen om schuld of onschuld, maar om veiligheid en meldcultuur, als medewerkers zien dat de baas gewoon door kan terwijl er onderzoeken lopen, meldt straks niemand meer iets. En dan die Qatarese speurders die slachtoffers proberen te slopen, dat is precies de intimidatie waar je in elke normale organisatie meteen een beschermingsplan en afstand tot de werkvloer voor regelt. Los van Israël of Qatar, dit is gewoon een integriteitscrash die je als ICC niet met PR gaat fixen.

Feit is: als er MeToo-aangiftes lopen, dan is non-actief zetten niet meteen schuld bekennen maar gewoon schade beperken, voor álle betrokkenen incl. het vermeende slachtoffer. En dat Qatar dan detectives op een vrouw zet is precies hoe je mensen stil krijgt, dat zie ik in het klein ook bij huiselijk geweld, intimidatie werkt vaak beter dan “bewijs”. Los van Israël of Hamas, zo’n instituut moet dan keihard laten zien dat het z’n eigen integriteit en bescherming van melders op orde heeft, anders durft straks niemand meer iets te zeggen.

Het meest ongemakkelijke hier is niet eens Khan of Qatar, maar dat “internationaal recht” blijkbaar draait op dezelfde menselijke zwakheden als elk kantoor: ego, seks, carrière, toegang, en dus chantabiliteit. En dan bouwen we er een tempel omheen in Den Haag en doen we alsof marmer en jargon automatisch onafhankelijkheid produceren… paradoxaal genoeg maakt juist die morele pretentie het systeem extra kwetsbaar voor vieze beïnvloeding. Op 4 mei is het misschien een pijnlijke spiegel: we herdenken recht en waardigheid, maar we outsourcen het aan instituten die zelf ook gewoon machtspolitiek ademen—wat zegt dat over ons geloof in symbolen boven controle?

Ik merk gewoon dat niemand het heeft over de praktische schade: elke advocaat gaat straks roepen “bias/druk/chantage” en dan liggen zaken jaren stil, en ondertussen zitten echte slachtoffers weer te wachten terwijl Den Haag vooral reputatiemanagement doet. Zet zo’n aanklager tijdelijk opzij en laat een onafhankelijke waarnemer doorpakken, anders is het niet eens meer rechtspraak maar een eindeloze soap met diplomatieke bijrollen.

Ja goed, maar waar ik dan aan denk: wie betaalt dit allemaal eigenlijk, dat hele ICC-gedoe met onderzoeken, beveiliging, “detectives”, pr-clubs enz? wij mogen hier bezuinigen op scholen en jeugdzorg en daar lopen ze in den haag met internationale machtspelletjes alsof het een netflixserie is, en als het dan rot blijkt te zijn is niemand verantwoordelijk.

den haag wil graag doen alsof het allemaal “recht” is maar ondertussen draait het op dezelfde pr en crisismanagement bs als elk groot bedrijf dus ja als er gedoe is huren ze gewoon weer consultants detectivetypes en damage control en de echte slachtoffers mogen achteraan aansluiten rip

Ach als er echt van die buitenlandse speurneuzen in Den Haag rondstruinen dan faalt niet alleen Khan maar ook onze eigen beveiliging, want hoe de hell laat je een internationaal topdoel zo lek als een mandje zijn zonder dat de AIVD/OM ingrijpt??

Wat mij opvalt is dat iedereen nu meteen in “Qatar” of “Israël” duikt, maar je kunt óók gewoon nuchter kijken naar procesrecht: als de hoofdaanklager mogelijk chantabel is, gaan advocaten straks élke stap aanvallen op integriteit en krijg je jaren vertraging, los van wie er gelijk heeft. En taalkundig: “vredespaleis-omgeving” is echt GeenStijl-geklets; het ICC zit niet “op een Haags landgoed”, maar netjes in z’n eigen bunker in de duinen.

Men vergeet gemakkelijk dat dit soort hoven z’n gezag vooral haalt uit procedure en soberheid; zodra het een hofintrige met detectives, tapes en “bescherming” wordt, is de morele voorsprong weg en blijft er een politiek circus over. En dan nog iets: als Qatar werkelijk zo dicht op ICC‑mensen kan zitten, waar is dan onze eigen contra-inlichtingenkant, AIVD/NCTV, om die Haagse bubbel te beschermen? Den Haag wil graag wereldhoofdstad spelen, maar ondertussen lijkt het soms alsof iedereen hier vrij rond kan neuzen behalve de burger die het moet betalen.

Wat mij hier vooral stoort: iedereen doet alsof dit “ver weg” is, maar als de NCTV al met slachtoffers praat dan speelt dit dus óók gewoon in Nederland en dan wil je weten of de beveiliging rond zo’n hof en z’n mensen wel op orde is. Den Haag kan best trots zijn op die instituties, echter dan hoort er ook keiharde screening, meldplicht van contacten en snelle tijdelijke vervanging te zijn als er dit soort signalen liggen, anders maak je jezelf chantabel. En die MeToo-kant moet je los van geopolitiek behandelen, daarentegen zie je nu precies hoe slachtoffers meteen tussen de molens komen als een organisatie te traag en te gesloten reageert.

Wat mij vooral opvalt: niemand heeft het over beveiliging en bewijsintegriteit. Als er echt “detectives” van een buitenland rond Den Haag kunnen neuzen bij een lopend onderzoek, dan kun je dus net zo goed getuigen benaderen, telefoons aftappen, dossiers lekken en later roepen dat alles vervuild is. Dan is het niet alleen een vies verhaal, dan is het een operationele nachtmerrie en kan je die hele zaak bij voorbaat al afschrijven.

Waar ik echt gek van word: iedereen doet alsof dit alleen “moreel vies” is, maar juridisch is het een tijdbom. Als blijkt dat Qatar (of wie dan ook) aan het rommelen was rond de aanklager, dan gaan advocaten in élke ICC-zaak roepen dat het onderzoek besmet is, bewijs onbetrouwbaar, getuigen beïnvloed, en dan mag je jaren procederen over procedurele rommel in plaats van oorlogsmisdaden, maar ok lekker voor de slachtoffers. En Den Haag/NCTV die “met slachtoffers sprak” is ook zo’n dooddoener: waarom kan een buitenlandse club überhaupt zo dicht op ICC-personeel en klagers zitten zonder dat er meteen een beveiligings- en integriteitsalarm afgaat??

Ja en ondertussen loopt Den Haag hier met van die “stad van vrede”-folders te zwaaien, maar als er straks een kapper (of wie dan ook) uit zo’n zaak als getuige naar voren komt, denk je toch: wie beschermt mij dan tegen dat internationale gescharrel en geroddel?? Ik hoorde van een klant die bij een ngo werkt dat ze allang standaard niks meer via mail/app durven te zeggen omdat er overal van die “fixers” en pr-types meelezen, en dan kun je nog zo’n mooi hof hebben maar niemand durft z’n mond open te doen.

Wat mij hier het meest woest maakt: als er ook maar een zweem is dat slachtoffers worden “nageplozen” door ingehuurde speurders van een staat, dan weet je wie er weer de prijs betaalt: die vrouwen én alle toekomstige melders die nu denken laat maar, ik word toch kapotgemaakt. Op de werkvloer zie ik hoe snel mensen afhaken als ze merken dat machtige types altijd een achterdeur hebben, en dan kan je nog zo’n mooi Vredespaleis neerzetten maar dan is het gewoon intimidatie in pak. Den Haag moet eens ophouden met dat imago-poetsen en keihard regelen dat iedereen die hier werkt bij dat soort clubs echt veilig kan melden, zonder dat er meteen internationale viezigheid overheen komt.

Hmm iedereen heeft het over Qatar/Israël maar ik vraag me ook af waarom zo’n ICC überhaupt zo persoonsafhankelijk is, alsof één aanklager het hele ding *is*. Als dit waar is, dan moet je gewoon standaard rouleren en veel strakker screenen, want nu lijkt het meer op een kwetsbaar clubje expats met visitekaartjes dan op “internationale rechtspraak”.