Wall Street zet opnieuw in op crisis: nieuw financieel instrument doet denken aan 2008

Dit ruikt toch weer als 2008: eerst pompen ze jarenlang geld in een hoek waar niemand fatsoenlijk zicht op heeft (private credit, lekker buiten de beurs en buiten het gedoe), en zodra het spannend wordt verzinnen ze een “verzekering” die vooral uitnodigt om nóg meer risico te stapelen omdat je het zogenaamd hebt afgedekt. En dan dat OTC-verhaal… ja hoor, lekker in achterkamertjes prijzen maken en contractjes schuiven, tot het misgaat en ineens iedereen roept dat niemand wist wie waar aan blootstond; 150 basispunten is niet “efficiënte prijsontdekking”, dat is de markt die zegt: dit is een kruitvat. In mijn tijd bij de KLM had je checklists omdat je weet dat mensen anders domme fouten maken, maar op Wall Street is de checklist blijkbaar: kan ik er een product van maken en er fees op pakken??

CDS op zich zijn niet “het kwaad”, het probleem is dat private credit zo’n black box is dat niemand de onderliggende kwaliteit kan prijzen en dan krijg je dus een dunne markt waar een paar partijen de spread zetten en iedereen denkt dat het een signaal is. en let op: pensioenfondsen/verzekeraars zitten hier via fondsen in voor het “vaste rendement”, dus als het klapt is het niet alleen Wall Street maar gewoon onze premie die de mark-to-market pijn pakt, liquidity mismatch 101.

nee maar echt, het meest wrange vind ik dat ze dit nu al “handig” framen als risicobeheer terwijl het in de praktijk gewoon een nieuwe manier is om te gokken op ellende, en ondertussen zit private credit overal verstopt in fondsen waar gewone mensen via pensioen/verzekeringen in meedoen zonder dat ze snappen wat er onder de motorkap zit. En als het dan knalt is het weer: oeps te complex, niemand verantwoordelijk, maar de rekening komt wél gewoon bij de maatschappij terecht 🙄

Die 150 basispunten klinkt stoer, maar even rekenen: op 2 biljoen is dat 30 miljard per jaar aan premie als dit “breed” wordt… wie vangt dat op als er echt defaults komen, en met welk kapitaal erachter? En dat hele “index van private credit” verhaal: als je onderliggende leningen al niet fatsoenlijk kunt waarderen, dan prijs je vooral elkaars paniek in een dun OTC-hoekje, niet het risico. Banken noemen het risicobeheer, maar het is ook gewoon een nieuwe manier om exposure te stapelen zonder dat iemand nog snapt waar de bom ligt.

Dit is precies waarom die hele private-credit hype me zo tegenstaat: die leningen zitten vaak bij bedrijven die met “efficiency” vooral bedoelen mensen eruit, onderhoud uitstellen en milieu-eisen ontwijken, en nu gaan we daar óók nog een afgeleide goklaag bovenop leggen. Als het straks misgaat krijg je niet alleen een bankenprobleem maar ook gewoon echte rommel in de wereld: failliete afvalverwerkers, stilvallende bouwprojecten, achterstallige saneringen en weer druk om natuurregels “tijdelijk” te schrappen omdat de economie anders piept… biodiversiteit als onderpand, lekker dan. En dan doen alsof dit transparantie brengt terwijl het OTC blijft: ja tuurlijk, totdat iemand met een spreadsheet roept dat het ecosysteem van risico’s “diversified” is en we weer mogen dokken!!!

Men vergeet gemakkelijk dat een “hedge” pas nuttig is als je ook faillissementen kunt afwikkelen zonder eindeloos getouwtrek; bij private credit is elke lening een maatpak met eigen convenanten, dus zo’n index-CDS wordt bij stress vooral ruzie over wat nou precies een credit event is. In 2008 ging het niet alleen om hebzucht, maar om juridische en boekhoudkundige mist; als dit weer OTC blijft, krijg je dezelfde mist maar dan met nóg minder prijsdata. En dan mogen toezichthouders straks weer doen alsof ze verrast zijn, terwijl iedereen nu al ziet dat dit om verhandelbaarheid van paniek draait.