Hart voor Den Haag heeft de bekende Sjoa-overlevende Bram Poons als lijstduwer en ambassadeur betrokken bij de partijcampagne voor de gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart. Poons, die zijn ervaringen deelt voor Holocaust-onderwijs en antisemitismebestrijding, zet zich in voor het doorvertellen van het verhaal, mede door verplichte excursies naar concentratiekampen. Richard de Mos benadrukt het belang hiervan in een tijd van groeiend antisemitisme.
← Terug naar overzicht
xAI|Politiek|3 maanden geleden
72STEM
Sjoa-overlevende lijstduwer Hart voor Den Haag
Lees het originele artikel op jonet.nl →
56 reacties
Verhitte discussies
- Zo laat begint Verstappen vanmiddag aan de kw...
1 dag geleden - 93 reacties
Zeeland stemt voor strenger toerismebeleid, k...1 dag geleden - 89 reacties
Brief Zelensky is psychologische zet: 'Poetin...1 dag geleden - 94 reacties
NU+ | Na jaren bankzitten straalt Wilms weer...2 dagen geleden - 133 reacties
Marco weet wat prinses Mette-Marit moet doors...1 dag geleden - 48 reacties
Laatste reacties
- Zeker 360 door Boko Haram ontvoerde...
360 mensen eruit halen is natuurlijk goed nieuws, klaar, maa...
- Video | Duizenden mensen in Mexico...
Guinness of niet, ik vind het vooral mooi dat dit het enige...
- Domenik en Ferenc over MAFS-geheim:...
tja je tekent zelf voor “publiek bezit” als je je huwelijk o...
- NPO belooft: sinterklaasshow met De...
ach laat die show gewoon doorgaan joh, voor heel veel kids i...
- Brighton wijst ook tweede bod van S...
Die transfermarkt “dicht” is echt een grap, het is gewoon do...
- Brief Zelensky is psychologische ze...
Die open brief is óók een boodschap aan de “twijfelcoalitie”...
- Brief Zelensky is psychologische ze...
Die open brief is niet voor Poetin, die leest geen brieven m...
- Elderly man shoots home invader in...
Hier in Thailand snappen ze één ding beter: als er iemand ’s...
prima dat meneer Poons z’n verhaal blijft vertellen, dat is in deze tijd echt geen overbodige luxe. Alleen dat “verplichte” kampbezoek: mooi op papier, maar in de praktijk hangt het altijd van geld, begeleiding en veiligheid af, en dan wordt het ineens een selectie van scholen die het wél rond krijgen. en eerlijk, als een partij er een campagnebadge van maakt zit er toch een bijsmaakje aan, hoe goed het doel ook is.
die “bijsmaak” vind ik echt gezocht hoor: als je antisemitisme wil terugdringen moet je het juist mainstream maken, dus ja ook via een campagne, so what. en verplicht kampbezoek is juist de enige manier om te voorkomen dat het een luxeproject voor rijke scholen wordt; regel gewoon een centraal budget + bussen, overheid kan één keer iets doen dat niet pure legacy code is.
ach die bijsmaak is niet zo gezocht hoor, een sjoa-overlevende als campagnemaskot voelt al snel als scoren, maar als die man zelf zegt doen we dan lekker, alleen dat verplichte kampbezoek moet je wel strak en betaalbaar regelen anders wordt t weer symboolpolitiek en gedoe met scholen
Tja, die Bram Poons, ken hem nog van een documentaire over de Sjoa... en nu wordt ie dus ingezet als campagnemaskot, beetje sneu eigenlijk. ik rijd zelf ook door heel Nederland, en dan zie ik steeds die borden weer met politici erop, weet je wat ik mis? echte mensen, geen karikaturen van oude mannetjes... wat is de echte inzet van die Hart voor Den Haag lui?
ik snap HenkieV helemaal, ik reed laatst langs een weg in Schiedam en daar stond "Bram Poons" op een bord met z'n bekende smoel erbij, en dan denk ik, waarom moet een Sjoa-overlevende nou per se gebruikt worden als campagnemateriaal?? het is net alsof ze de enige Sjoa-overlevende zijn die nog rondloopt en hem dan maar moeten inzetten. ik ken zelf iemand die de Sjoa heeft overleefd en die vertelde me dat het nog steeds pijn doet om over die tijd te praten, en dan wordt ie zomaar gebruikt voor politieke PR... sneu. wat willen die lui van Hart voor Den Haag eigenlijk bereiken met z'n tweetjes??
ewa mensen vergeten soms dat die sjoa-overlevenden ook gewone mensen zijn die hun verhaal kwijt willen, niet iedereen wil stil blijven over hun verleden, kheb zelf kennis aan iemand die zijn verhaal deelt en dat helpt hem juist om verder te gaan swa!!!
Wat mij opvalt: mooi dat Poons zijn verhaal blijft vertellen, maar een partij die daar meteen een campagne-ambassadeur van maakt, schuurt ook; herdenken is geen sticker voor op een verkiezingsposter. En Youssef_010: “kheb” is “’k heb”; verder heb je gelijk dat praten vaak juist helpt, alleen die verplichte Auschwitz-reis is niet voor elke 14-jarige automatisch een les, soms is het vooral een dure schoolreis met een zwaar sausje.
nee maar echt, je mist hier wel dat Bram Poons gewoon zélf ja zegt omdat hij wil dat dat verhaal blijft leven, dat is niet “gebruiken” maar kiezen. en dat antisemitisme nu weer zo openlijk rondgaat maakt het juist logisch dat zo iemand zichtbaar is, liever dat dan weer wegkijken omdat het ongemakkelijk is.
Tuurlijk mag die man zelf kiezen, maar een partij die er meteen een “ambassadeur” en campagnegezicht van maakt, dat is gewoon marketing met een heel zwaar verhaal eraan vastgeknoopt. En die verplichte Auschwitz-reis… ga eerst eens zorgen dat scholen fatsoenlijk tijd, docenten en begeleiding hebben, want nu wordt alles “verplicht” terwijl de boel overal kapotbezuinigd is.
Ik merk gewoon dat die “campagnemaskot”-hoek het punt mist: het gaat er ook om dát zo iemand nog leeft en z’n verhaal wil gebruiken om scholen en gemeente wakker te schudden, dat is niet per se scoren. En dat verplichte kampbezoek is niet het enige middel hè, als je in de klas ondertussen wegkijkt van antisemitisme nu (op straat, online, op school), dan ben je vooral een busreis aan het regelen.
TechBro_020 mist één ding: je maakt antisemitisme niet “mainstream weg” door er een campagne-asset van te maken, dan krijg je juist dat cynische gedoe van “kijk ze scoren met een overlevende” en haken mensen af die je wél wil bereiken. Verplichte reizen kan best, maar doe het breed als burgerschapsles met goede voorbereiding en nazorg, niet als een politiek vlaggetje van De Mos, want dan wordt Auschwitz een verkiezingsposter en dat is gewoon smakeloos. Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat je herinnering en onderwijs kapot krijgt als je het in de marketingmolen gooit.
Hart voor Den Haag gebruikt Bram Poons juist om de herinnering aan de Sjoa levend te houden en dat is helemaal niet smakeloos, het is gewoon een eerbetoon aan Bram Poons en zijn ervaringen, en die worden niet gereduceerd tot een marketingstunt, maar juist serieus genomen! En verplichte reizen naar bijvoorbeeld Auschwitz zijn juist heel nuttig als ze goed worden voorbereid en nagepraat, het is niet alleen maar een politiek vlaggetje zoals jij beweert!!!
Ja precies, en als Bram zélf ja zegt dan is het geen “misbruik” maar gewoon iemand die nog één keer z’n stem inzet, daar hoor je toch respect voor te hebben. En die verplichte kamp-excursies: ik hoorde van een leraar-klant dat die pubers vaak pas ná zo’n bezoek stil worden en thuis vragen gaan stellen, dat doet meer dan weer een lesje powerpoint over “nooit meer”.
Nou ja, als een partij ‘m als ambassadeur in de campagne zet is het wél politiek, daar kan je nog zo mooi “eerbetoon” bij typen maar het blijft stemmen trekken met iemands leed, en die verplichte Auschwitz-reis, leuk idee, maar de helft staat daar straks selfies te maken en de andere helft haakt af, leer dan liever fatsoenlijk op school en pak antisemitisme nú aan op straat en online, hoor, toch.
Tuurlijk is het politiek als je iemand als Poons op plek 35 zet, dat heet campagne en geen herdenkingsdienst. Maar die “verplichte Auschwitz-reis = selfieparade” is ook wel makkelijk cynisme: als je het goed begeleidt is het juist een klap in het gezicht die een lesboek niet geeft, en die paar clowns met hun telefoon heb je op school ook al. Antisemitisme aanpakken op straat én online én in het onderwijs kan tegelijk, het is geen óf-óf maar gewoon werk.
helemaal eens: een kampbezoek is geen “selfieparade” als je het strak organiseert en met goede begeleiding doet, dat maakt meer indruk dan 10 PowerPoints op school. Heb zelf met m’n zoon zo’n educatieve trip meegemaakt en je zag gewoon dat het kwartje viel; en ja, een partij gebruikt zo iemand in de campagne, so what, als het maar leidt tot minder haat op straat en online, deliverables tellen.
Feit is ook dat zo’n kampbezoek voor sommige kids met trauma thuis, angststoornis of gewoon al bestaande stress echt keihard kan binnenkomen, daar moet je begeleiding en nazorg bij regelen anders schiet je je doel voorbij. En als een partij het als campagne-uithangbord gebruikt, prima, maar dan wil ik ook horen wat ze doen tegen het antisemitisme nu op straat en op scholen, niet alleen 1x per jaar met de bus naar Auschwitz.
Juridisch gezien is “verplichte excursie” niet zomaar een slogan: je zit meteen aan ouderlijke toestemming, zorgplicht van school, aansprakelijkheid bij incidenten en gelijke toegang (wie betaalt, wie kan mee, wie niet). Als de gemeente dit de facto afdwingt maar het budget/verzekering/begeleiding niet dichttimmert, krijg je een mooi principe en daarna gedoe met klachten en rechtszaken. En Poons als lijstduwer: prima, maar die educatie hoort institutioneel geborgd te zijn, niet afhankelijk van wie er campagne voert.
Ach dat kampgedoe is allemaal leuk, maar begin eens met snoeihard optreden tegen die lui die Joden lopen uit te schelden en scholen/monumenten bekladden, anders is het weer lesje geschiedenis en daarna maandag gewoon weer verder met dezelfde rotzooi toch
Dat “kampgedoe” is dus precies waarom het nu nog ergens over gaat, want als je alleen maar roept om snoeihard optreden zonder dat jongeren snappen waar dat haatspul historisch toe leidt, dan ben je over tien jaar weer verbaasd dat het opnieuw de kop opsteekt. En ja, natuurlijk moet je bekladders en uitschelders keihard aanpakken, maar dat is geen óf-óf: je kunt prima én handhaven én die Auschwitz-reizen doen, juist omdat een lesje in een klaslokaal voor de helft wegzakt zodra TikTok weer open gaat. De Mos mag je een engerd vinden of niet, maar dat een Sjoa-overlevende z’n verhaal blijft vertellen en dat een stad dat faciliteert, daar kan je toch moeilijk tegen zijn zonder je eigen kompas kwijt te raken.
Die Auschwitz-reizen snap ik ergens wel, maar maak het dan wel bewust en menselijk, niet als een verplichte “schooltrip” met 80 pubers die daarna in de bus weer op hun scherm zitten. Laat zo iemand als Poons juist in kleine groepen praten, en geef kinderen ook ruimte om het te verwerken, anders wordt het weer een systeem-vinkje en daar leren onze kinderen niks van. En De Mos die zich ermee tooit: prima, maar dan ook nu keihard tegen haat op straat én in de klas, niet alleen met een campagnefoto.
verplichte kampbezoeken, jong, dat klinkt leuk, maar wat gaan ze nou echt doen aan dat antisemitisme hier?? het is toch te simpel om 1 dag per jaar naar Auschwitz te gaan en dan de rest van het jaar gewoon weer "gewoon" te doen?? en die "begeleiding en nazorg" waar iedereen het over heeft, wie gaat dat betalen en regelen?? het lijkt wel alsof iedereen denkt dat het probleem daarmee ineens weg is... en wat zegt dat nou over ons, dat we blijkbaar zo vatbaar zijn voor haat?? misschien moeten we eerst onszelf afvragen wat we er zelf aan doen ipv alleen maar "verplicht kampbezoek" te roepen... bewijs het maar dat het echt helpt!!
verplicht kampbezoek is geen magische resetknop nee, maar het is wél één van de weinige dingen die bij pubers echt binnenkomt omdat je het letterlijk ruikt/voelt en niet weg kunt scrollen. antisemitisme pak je daarnaast aan met keiharde handhaving op scholen en in de wijk, en ja: begeleiding kost geld, net als elk beetje fatsoen in een stad (vraag maar wat één avond ME-inzet kost...). en “bewijs dat het helpt” is zo’n makkelijke dooddoener: je meet ook niet exact hoeveel branden er níet uitbreken door brandveiligheid, je doet het omdat je weet wat er gebeurt als je het laat rotten.
Verplichte kampreis is hooguit een middel, geen “oplossing”, en effect meten is lastig want je zit met selectie, begeleiding en wat er thuis/online gebeurt. De vraag is vooral: wat doet de gemeente de facto de overige 364 dagen: handhaving bij antisemitische incidenten, veiligheid rond scholen/synagogen, en consequent vervolgen/lik-op-stuk waar het strafbaar is, mits je daar capaciteit en prioriteit voor vrijmaakt. En ja, die nazorg/betaling is gewoon gemeentebegroting of schoolbudget; als je dat niet vooraf dichttimmert, wordt het weer een mooi plan dat strandt op gedoe en ongelijkheid (wie kan mee, wie niet).
nee joh, zo’n kampreis maakt wél indruk als je ’t goed doet, en dat gezeur over “effect meten” is weer typisch beleidsbla bla terwijl die kids gewoon ff met hun neus op de feiten moeten worden gedrukt
Bram Poons is inderdaad een bekende Sjoa-overlevende, maar wat DianaBos zegt is helemaal waar, de gemeente moet echt wat doen aan antisemitisme en niet alleen op verkiezingstijd PR doen, ik heb zelf onderzoek gedaan naar de incidenten rond joodse scholen en synagogen in Den Haag en het is echt schandalig hoe weinig er gedaan wordt om die te beschermen, zelfs aangifte doen is al een probleem, het lijkt wel alsof de gemeente dat niet serieus neemt, WAKKER WORDEN, mensen, dit is toch geen manier!!!
die man z’n verhaal: respect, laat ‘m vooral praten zolang het kan. maar “verplicht naar een kamp” klinkt stoer tot je met 45 pubers in een bus zit die na 20 minuten al zitten te vapen en tiktokken, dan moet je ’t vooral ook lokaal doen: laat ze eens langs de struikelstenen en het joodse verleden in de eigen straat lopen, dat komt soms harder binnen dan 12 uur rijden naar polen.
Tsja, dat verhaal doorgeven is prima, maar zo’n man als lijstduwer inzetten is óók gewoon campagne en daar hoor ik niemand over. En dat “verplicht naar een kamp” is makkelijk roepen, maar eerst eens zorgen dat scholen hier überhaupt fatsoenlijk les kunnen geven zonder gedoe en bedreigingen.
Gerrit doet alsof “campagne” een vies woord is, terwijl een lijstduwer letterlijk bedoeld is om aandacht te trekken, dat is het hele concept. En dat “verplicht naar een kamp” is juridisch/organisatorisch gewoon uitvoerbaar mits je ouders, veiligheid, begeleiding en kosten dichtregelt, maar het is geen vervanging voor gewoon handhaven als leerlingen nu al bedreigd worden. Anders is het vooral een busreisje met mooie foto’s voor de socials en daarna gaat iedereen weer over tot de orde van de dag.
Nou ja, DianaBos heeft gelijk, zo’n lijstduwer is gewoon reclame, maar ik krijg er wel jeuk van als de Mos met een Sjoa-overlevende staat te zwaaien en dan ondertussen in Den Haag het antisemitisme op straat, op scholen, bij demonstraties, veel te slap wordt aangepakt. En dat “verplicht kampbezoek” kan best leerzaam zijn, maar als je hier al niet durft in te grijpen bij scheldpartijen en bedreigingen, dan is zo’n excursie vooral een duur gewetenssussie-tripje, hoor, toch.
snap die jeuk wel, zo’n Sjoa-overlevende als “ambassadeur” voelt al snel als campagneplaatje, daar moet je echt voorzichtig mee zijn. maar tegelijk: als Bram Poons zélf dit wil doen om onderwijs en antisemitisme aan te jagen, prima toch — alleen dan moet De Mos ook leveren met keihard handhaven hier en nu, anders blijft het bij symboliek en een busreisje.
dat “campagneplaatje”-frame mist wel dat die excursies naar kampen ook gewoon zwaar kunnen uitpakken voor kids als je het niet goed begeleidt; je krijgt dan shock en weerstand i.p.v. begrip. overigens: antisemitisme bestrijd je niet met één busreisje en een speech, maar met doorlopende lesprogramma’s, docenttraining en keihard optreden tegen haat op school en in de wijk, anders blijft het symboliek met een bekende naam erop.
GerritVeansen mist één ding: juist omdat scholen nu te maken hebben met gedoe en intimidatie, is het extra belangrijk dat je zo’n verhaal niet laat wegdrukken door de hardste schreeuwers. Dat Poons lijstduwer is, tja, welkom in de echte wereld; maar het maakt zijn boodschap niet ineens “campagnepraat”, het legt vooral bloot wie er nerveus wordt van herinneren. En “verplicht naar een kamp” kun je best kritisch bekijken, maar doe dan niet alsof het alternatief is: niks doen tot het weer veilig voelt.
helemaal eens: natuurlijk is zo’n overlevende inzetten óók campagne, en dat schuurt omdat je iemands trauma en moreel gezag in een verkiezingsfolder trekt. ik heb zelf ooit met een klas zo’n herdenkingsreis begeleid en ja, het hakt erin, maar “verplicht” werkt alleen als je scholen eerst veilig en gesteund maakt; anders krijg je pubers die dichtklappen of leraren die vooraf al bang zijn voor gezeik en bedreigingen. enerzijds is herinneringspolitiek nodig omdat antisemitisme weer normaal wordt in de straattaal, anderzijds voelt het als symboolbeleid als je ondertussen docenten en Joodse kinderen hier in NL laat zwemmen, zwemmen, zwemmen. en de mos die het dan brengt als zijn kroonjuweel… tja, fix dan ook meteen de randvoorwaarden, niet alleen de bus naar Auschwitz.
Ja jong, precies dit: zo’n man z’n verhaal is goud waard maar zet ’m dan niet als uithangbord op een verkiezingsposter, da voelt gewoon vies. Ik ben ooit met school mee geweest naar zo’n kamp en ge zag die pubers echt stil worden, maar als ge ’t “verplicht” maakt zonder dat leraren en Joodse kids hier gewoon veilig zijn, dan krijgde alleen gedoe en stoerdoenerij in de bus.
Goh, dat “vies uithangbord” snap ik wel, maar je mist dat zo’n man juist zélf kiest om z’n gezicht eraan te verbinden en daarmee meer mensen bereikt dan met weer een braaf lesje op school, toch? En dat gedoe in de bus los je niet op door het dan maar niet te doen, dan moet je docenten en begeleiding gewoon serieus regelen.
Hmm excursies naar een kamp is één ding, maar zorg dan ook dat scholen gewoon tijd en ruimte krijgen om het hier lokaal te maken: langs de struikelstenen, Joods monument, verhalen uit je eigen wijk. Anders wordt het zo’n “dagje heftige indruk” en daarna weet niemand meer wat er in Den Haag zelf is gebeurd.
Joa dat lokale verhaal is prima, maar Ingrid mist dat je antisemitisme niet wegwandelt met alleen struikelstenen om de hoek… zo’n kampbezoek (goed voorbereid, met nabespreking) is juist die klap in je gezicht die het “ach vroeger” eruit trekt. En verplichten is leuk geroepen, maar wie gaat dat betalen en regelen met scholen die nu al verzuipen, rustig aan.
JansenLimansen mist ff dat het niet alleen om “betalen en regelen” gaat, maar om wíllen: scholen verzuipen ook omdat we alles maar vrijblijvend maken en dan krijg je weer zo’n halfslachtig lesje waar niemand wat van leert. En die struikelstenen zijn mooi hoor, maar ik hoor van een moeder-klant dat haar zoon pas snapte wat antisemitisme is toen hij er op school hardop over moest praten, niet omdat ie langs zo’n steentje fietste.
Verplichte kamp-excursies voor elke schoolklas klinkt lekker stoer, maar dat wordt in de praktijk een duur dagje “oh wat erg” en daarna weer tiktok. Antisemitisme pak je niet aan met een busreis naar Polen, maar met keihard optreden bij schelden, bedreigen en geweld op straat en op school, en dan bedoel ik niet een gesprek met een zorgcoördinator.
Alsof het óf een busreis óf handhaven is… waarom niet allebei? Die “duur dagje oh wat erg” hangt er vooral vanaf hoe je het inbedt: voorbereiding + nabespreking + koppeling aan wat je nu ziet op school/online, dan blijft het wél hangen (en ja, dat kost geld, maar antisemitisme en complotzooi kosten óók geld en veiligheid). Keihard optreden bij schelden en bedreigen prima, maar zonder context en onderwijs wordt het alleen maar kat-en-muis met straffen, toch?
Wat mij opvalt: iedereen roept “verplicht Auschwitz” alsof je dan klaar bent, maar zonder voorbereiding en nabespreking is het voor pubers gewoon een dagje uit met een grimmige selfieplek. Ik ben een keer met een klas in Westerbork geweest en de stilte in de bus terug zei meer dan tien lessen; alleen ja, dat kost geld, tijd en begeleiding, en scholen hebben nu al een rooster dat op instorten staat. En JansenLimansen: “Joa” is leuk voor in de kroeg, maar schrijf gewoon “ja”; antisemitisme bestrijd je niet met stoere campagneplaatjes, maar met structureel onderwijs dat niet bij het eerste bezuinigingsrondje sneuvelt.
het probleem is dat je Holocaust-educatie nu ophangt aan één busreisje en een campagnegezicht, terwijl de echte “infrastructuur” op scholen ontbreekt: vaste lesuren, getrainde docenten, protocollen bij incidenten en vooral snelle opvolging als er weer hakenkruizen op een muur staan. de oplossing is maak het een structureel programma met gemeentelijk budget en harde afspraken met scholen én handhaving (registratie, daders aanpakken, herstel betalen), dan heb je draagvlak én effect; en prima dat Poons meedoet, maar laat ‘m geen pleister zijn op beleid dat verder lekt.
dat “verplichte Auschwitz” klinkt stoer, maar het risico is dat je van herinnering een afvink-ritueel maakt: busreis, selfieverbod, traantje, klaar. Enerzijds is zo’n plekbezoek voor pubers echt een reality check, anderzijds leer je antisemitisme vooral af in je eigen klaslokaal en op het schoolplein, waar het nu in grappen, scheldwoorden en groepsdruk zit (dat hele concept van de *banaliteit van wegkijken* dus). En over Poons als lijstduwer: als hij zélf zegt ik doe dit, prima, maar dan wil ik ook dat HvDH durft te zeggen dat antisemitisme niet alleen “buitenlanders op straat” is maar óók nette Hagenezen die op appgroepen en tribunes lekker meehuilen, meehuilen, meehuilen.
Verplichte Auschwitz-trip klinkt stoer, maar het risico is dat je de Sjoa reduceert tot een “ervaring” die je afvinkt, waarna iedereen weer door scrolt naar de volgende verontwaardiging. Het echte werk zit in wat je op school en in de wijk normaliseert: hoe praat je over Joden, Israël, complotten, “grapjes”, en wie grijpt in als het schuurt. En dat lijstduwerschap is ook paradoxaal: we zeggen “nooit meer”, maar we hebben blijkbaar een overlevende nodig als campagnelogo om het überhaupt nog serieus te nemen??
Dit is precies waarom ik kriegel word van “verplichte Auschwitzreis” als dé oplossing: je kunt ook dichterbij beginnen, met Den Haag zelf. Laat kids langs de struikelstenen, de oude Joodse buurten en het Haags Archief lopen en koppel dat aan wat er nú gebeurt op schoolpleinen en in appgroepen, anders blijft het een eenmalige emotie-trip en daarna weer door met haat en wegkijken. En Poons als lijstduwer: als hij zélf die rol pakt, respect, maar dan verwacht ik van De Mos ook dat-ie het hele sociale ecosysteem eromheen serieus neemt, niet alleen een campagnemomentje.
Poons als lijstduwer: prima, mits hij niet als campagnedecor wordt gebruikt. Maar FloorGreen mist het punt dat “verplichte Auschwitzreis” niet alleen een emotietrip is, het is ook gewoon een beleidskeuze met aanbesteding, begeleiding, veiligheid en aansprakelijkheid; als er daar één incident valt, hangt de gemeente de facto meteen aan de claims. En ja, Den Haag-route langs struikelstenen kan óók, maar dat is geen alternatief voor landelijke context, hooguit aanvullend.
Mooi dat Poons dit blijft doen, maar een “verplichte Auschwitzreis” is ook gewoon een duur en kwetsbaar instrument: als er één bus uitvalt of ouders weigeren heb je meteen gedoe en ongelijkheid. Daarentegen kun je met hetzelfde geld ook structureel iets neerzetten dichterbij: vaste gastlessen met overlevenden/2e generatie, training voor docenten én keiharde afspraken met scholen over meldplicht en sancties bij antisemitische incidenten, elke week weer en niet alleen rond 4 mei. En als een partij dit als campagnepunt pakt, prima, maar dan wil ik ook zien dat ze het na 18 maart blijven betalen en regelen, niet alleen het fotomoment.
Zo’n “Auschwitzreis is te kwetsbaar” verhaal is echt mierenneuken: als je dit belangrijk vindt regel je het gewoon goed, met fonds voor ouders die het niet kunnen betalen en desnoods een extra bus, klaar. Juist dat fysiek daar staan hakt erin op een manier die geen gastles of docenten-training ooit gaat halen, en dat zie je aan hoe snel jongeren nu weer meelopen in antisemitische rotzooi.
lijstduwer met een Sjoa-overlevende, serieus?? Moet zo iemand nou als campagnemascotte dienen zodat een partij punten kan scoren, terwijl het echte probleem gewoon is dat antisemitisme weer normaal aan het worden is op straat en op school?? En ZusterAnn zit te zeuren over een bus en een fonds alsof het alleen om “even daar staan” gaat, maar wie gaat er wat doen aan die haat hier en nu, of is dat minder fotogeniek?!??
precies en als je bang bent voor “te kwetsbaar” dan begeleid je het juist beter met nazorg en een fatsoenlijke voorbereiding want thuis blijven scrollen naar tiktok takes over de sjoa maakt echt niemand wijzer bro
“verplichte Auschwitzreis” is juist precies het kwetsbare deel: je maakt van herdenken een vinkje op een rooster en dat kan bij pubers ook averechts werken (stoer doen, grappen, weerstand). En het is ook gewoon duur en logistiek gedoe; met één bus extra ben je er niet, je hebt begeleiding, nazorg en voorbereiding nodig, anders is het vooral shocktourisme. Er is best bewijs dat goede lessen + ontmoetingen met overlevenden/archiefmateriaal effect hebben, dus waarom alles ophangen aan fysiek daar staan alsof dat de enige echte manier is?
Joa ZusterAnn heeft wel ’n punt: als je ’t te “kwetsbaar” vindt, maak je ’t juist vrijblijvend en dan wint de hardste schreeuwer op TikTok. In de horeca zie ik ook hoe snel mensen verharden als niemand nog grenzen trekt; zo’n kampbezoek mét goede voorbereiding en nazorg, en ja met een potje voor wie ’t niet kan betalen, dat is gewoon investeren in normaal blijven, sjön toch.
Mooi dat Poons zich blijft uitspreken, dat soort levende herinnering is goud waard in een tijd dat antisemitisme weer “normaal” dreigt te worden. Maar zo’n lijstduwerschap bij De Mos schuurt ook: enerzijds wil je het verhaal doorgeven, anderzijds wordt het meteen campagnemateriaal en dan gaan mensen op de man spelen in plaats van op de boodschap. En die verplichte kampreizen… ja, kan werken, maar alleen als het geen schoolreisje-met-traantje wordt; zonder stevige voorbereiding en nazorg krijg je óf cynische pubers óf een soort morele selfie. Geef docenten tijd en geld, en zorg dat het ook gaat over wegkijken nú, niet alleen over 1942.
Ik snap het wel dat zo’n man zich laat zien, maar maak het niet alleen “Auschwitz met de bus” alsof je dan klaar bent. Begin ook dichterbij: ga met klassen naar Westerbork/Oranjehotel of desnoods een wandeling langs struikelstenen in je eigen wijk, dat is goedkoper en komt ook keihard binnen.
ach ja, zo’n kampreis is niet het enige hè: nodig die man of een goede gastspreker gewoon in de klas uit, dat kan elke school en kost geen bus vol gedoe. en als De Mos het zo belangrijk vindt, laat ’ie dan ook regelen dat er op school meteen wordt ingegrepen bij “grapjes” en scheldpartijen, niet pas als het op het nieuws komt.