Ruim 13 jaar cel voor jeugdvriend Taghi voor twee liquidaties in 2014

Wederom zo’n rekensommetje waar de burger niks van snapt: max 26 jaar en 8 maanden, maar omdat ie al 13 jaar had “krijgt” ie nu 13 jaar en 8 maanden voor twee doden… dus in de praktijk is moord gewoon stapelen met korting. En wij maar miljoenen in Marengo, Koper, beveiliging en rechtszalen pompen terwijl het eindigt in een spreadsheet-trucje, typisch.

13 jaar of 26 jaar, het blijft zo’n kille rekensom terwijl er gewoon twee families zijn die al sinds 2014 met een gat leven… en ergens vind ik het nog enger dat iemand “alleen” verkenningen en observaties doet en zo doodnormaal meedraait in die machine. liefde en verbinding klinkt soft, maar begint hier echt bij: laat slachtoffers niet verdwalen in procedures en geef ze steun die wél meteen voelt, hopelijk wordt dat ooit net zo serieus genomen als al die beveiliging.

13 jaar voor “alleen” verkennen en observeren laat vooral zien hoe professioneel dat hele moordproces is: er is gewoon een logistieke schil en zonder die schil geen schutter op het juiste moment. Wat mij meer stoort is dat dit uit 2014 komt… twaalf jaar later pas echt afrekenen, dan heb je als samenleving toch ook iets laten liggen qua opsporing en doorlooptijd.

Iedereen focust op die jaren, maar wat mij altijd raakt: die “verkenners” en “observanten” zijn precies het type dat later doodleuk weer een baan, gezin en buurtpraatje kan hebben alsof er niks is gebeurd. Ik zie in Den Haag genoeg jonge gasten die denken dat ze “alleen ff rijden/tracken/kijken” en dat het dus geen echte misdaad is… tot er iemand dood is en jij ineens medeplichtig bent aan moord, klaar. En ondertussen zitten de nabestaanden 12 jaar vast in procedures en angst, dat is de echte levenslange straf waar niemand het over heeft.

13 jaar later en dan lees je “DNA op hulzen” en denk je: oké bewijs is er dus, maar intussen hebben die nabestaanden al die jaren met angst en geruchten geleefd in Amersfoort, dat stukje schade zie je nooit terug in zo’n vonnis. En iedereen roept om hogere straffen, maar ik wil vooral dat dit soort types na vrijlating gewoon keihard gevolgd worden met toezicht/gebiedsverboden, want voor je het weet zitten ze weer “alleen even te kijken” in een woonwijk…

Juridisch gezien is dat “aftrekken” geen spreadsheet-truc maar gewoon samenloop/voortgezette berechting: je mag niet twee keer de facto dezelfde periode straf stapelen alsof het losse bonnetjes zijn. Wat mij meer opvalt: DNA op hulzen en toch “medeplichtigheid” i.p.v. medeplegen, dat is een bewuste kwalificatiekeuze en scheelt enorm in strafmaat, mits het dossier niet hard maakt dat hij in de uitvoering zat. En levenslang eisen bij een hulp/voorbereidingsrol is leuk voor de bühne, maar de rechter kan daar weinig mee als het bewijs niet verder komt dan observeren/tracken.

wat me hier vooral opvalt is hoe “jeugdvriend van Taghi” overal dik erboven hangt, alsof dat je hele identiteit is en we dan klaar zijn met snappen… maar dit soort geweld groeit ook omdat er een hele kring omheen zit die zwijgt, wegkijkt, “niks gezien” zegt. liever dat we naast straffen ook investeren in buurten waar mensen wél durven praten en jongeren een uitweg voelen, beetje liefde en verbinding is soms gewoon: iemand op tijd serieus nemen voordat ie radertje wordt in zo’n machine.

Wat mij opvalt: iedereen blijft hangen in die “korting”, maar het echte probleem is dat je met zo’n logistieke rol blijkbaar jarenlang onder de radar kunt blijven terwijl er DNA op hulzen zit; dat voelt als een falende keten, niet alleen een falende strafmaat. En noem het gewoon moord, geen “liquidatie” alsof het een zakelijke handeling is; taal maakt het net iets te netjes voor wat het is.