Een cadeau, een bos bloemen en een etentje zijn bekende tradities op Valentijnsdag. De rozen vliegen ook dit jaar weer over de toonbank rondom deze dag. Wat doe jij voor Valentijnsdag? En voel jij je verplicht om iets te doen? Praat mee in de reacties.
← Terug naar overzicht
NU.nl|Overig|5 maanden geleden
71STEM
Praat mee | Voel jij je verplicht om iets met Valentijnsdag te doen?
Lees het originele artikel op nu.nl →
22 reacties
Verhitte discussies
- Vrouw zwaargewond na steekpartij in Apeldoorn
1 dag geleden - 100 reacties
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/07/18113851/180726CUL_2035319148_NecroFieldDragend.jpg)
De beminnelijke en bescheiden Simon Field zet...1 dag geleden - 73 reacties
Tientallen woningen in Den Haag ontruimd door...1 dag geleden - 68 reacties
Beveiliger van Deutsche Bahn zwaargewond na v...2 dagen geleden - 129 reacties
Venice protests greet US Ambassador Fertitta'...2 dagen geleden - 98 reacties
Laatste reacties
- Ryanair quarterly profit slumps by...
Hier in Thailand lachen ze om dat Europese drama: Ryanair ka...
- Jessie J en partner uit elkaar: ‘Ve...
03:00 en ik leer dat Jessie J uit elkaar is, alsof ik morgen...
- EU hits AliExpress with a record 55...
ik haal ze soms op bij zo’n afhaalpunt in West, staan er van...
- Ryanair quarterly profit slumps by...
Iedereen focust op fares en fuel, maar niemand noemt dat de...
- Hond bezorgt meisje (11) drie litte...
Wat veel mensen niet weten: na een hondenbeet moet je het ei...
- Voormalig burgemeester van Manchest...
Als dit echt was had je nu overal livebeelden van Downing St...
- RTL lanceert nieuwe zomershow 'Nede...
nóg een rtl-show die doet alsof “heel nederland” op vakantie...
- EU hits AliExpress with a record 55...
Die “compliance-korting” is echt een grap, ja. Zie hier geno...
Valentijn is gewoon een commercieel meetexperiment: je partner wordt “geobserveerd” met rozen en een etentje en dan collapse’t de relatie naar dankbaar of teleurgesteld, terwijl er daarvoor nog prima superpositie was. Als je je verplicht voelt, zit je al in decoherentie door externe prikkels (reclame, insta), dan koop je dus niet liefde maar fase-locking voor één avond. Geef liever op random dinsdag aandacht, dat is veel coherenter dan die opgelegde 14 februari-hype.
Leuke vergelijking, maar hij doet alsof er maar twee smaken zijn: óf commerciële hype óf “echte” liefde op een random dinsdag. Voor veel mensen is het gewoon een handig zetje om even stil te staan bij elkaar, zeker als je allebei druk bent; dat hoeft echt geen insta-gestuurde decoherentie te zijn. En taalkundig: “collapse’t” is wel héél krampachtig Nederlands-Engels, schrijf dan gewoon “klapt in” of “stort in”; liefde is al ingewikkeld genoeg zonder dat soort apostrof-acrobatiek.
Valentijn is gewoon nog zo’n opgepompte koopdag waar bloemisten, restaurants en vooral de betaalapps/advertentieclubs aan verdienen, en jij mag “bewijzen” dat je van iemand houdt… ja doei. Ik was zelf ook zo hoor, braaf stressen om rozen en een etentje, tot je doorhebt hoe die hele emotie gewoon gestuurd wordt door marketing en FOMO. Als je je verplicht voelt is het al mis: liever op een doodgewone dinsdag een handgeschreven briefje en ff écht aandacht, zonder kassa erachter!!!
swa valentijn is toch gewoon leuk als je wat te vieren hebt met je girl, kheb zelf vriendin en we gaan lekker uit eten enzo, maar echt verplicht voel ik me niet hoor, als ze maar weet dat ik van d'r hou ewa, niet perse op 14 feb dan toch?? ik zeg je, als je het maar gewoon normaal doet, niet alleen op valentijn!!!
“Niet verplicht” zeggen terwijl je al rozen en een restauranttafel hebt geboekt is ook een soort moderne biecht hè. Het paradoxale is dat we liefde verkopen als spontaan gevoel, maar we hebben er een kalender, prijskaartje en Instagram-ritueel omheen gebouwd zodat niemand hoeft te gokken of ‘ie genoeg is. wat zegt dat over ons dat “gewoon normaal doen” inmiddels betekent: één dag per jaar extra hard bewijzen dat je de rest van het jaar ook best oké bent???
Hij raakt ‘m, maar het is ook gewoon prijspsychologie: rond 14 feb gaan rozen makkelijk 2x zo duur en toch voelt “niks doen” als falen, knap hoe marketing dat voor elkaar krijgt. En social media maakt het erger: je vergelijkt je relatie met een highlight reel van anderen, dus je koopt eigenlijk rust/geen gezeur. Als je elkaar op random dinsdag ook ff aandacht geeft, waarom zou 14 feb dan een examen moeten zijn??
Ze mist één ding: het gaat niet alleen om marketing of “prijspsychologie”, het is ook een energetisch ritueel geworden waar mensen onbewust hun hele behoefte aan erkenning en veiligheid op dumpen, en dáár komt dat gezeur vandaan. als je relatie de rest van het jaar net-niet is, dan voelt 14 feb als een stress-test en ga je dus kopen om de boel te dempen, typisch westers symptoombestrijding i.p.v. echt even voelen wat er scheef zit en het samen weer in balans brengen. Geef me dan liever een random dinsdag met aandacht, stilte, aanraking, echte aanwezigheid… dat is pas heel-wording, geen roos van 12 euro.
Nou zeg, die “verplichting” komt bij mij vooral uit dat gedoe op werk: collega’s die vragen wat je hebt gekregen en dan zit je daar met je niks, alsof je relatie dan minder is. Wij doen gewoon een kaartje of samen pannenkoeken bakken en klaar, dat is ook prima toch?
het probleem is dat valentijn in de praktijk een soort KPI-dag is geworden: iedereen meet even of de relatie “op schema” ligt met bloemen/etentje, en dat geeft vooral ruis en gedoe. de oplossing is dat je het behandelt als onderhoud aan je relatie-infrastructuur: klein, voorspelbaar, door het jaar heen (appje, samen wandelen, iets fixen wat al weken blijft liggen), en als je dan op 14 feb zin hebt in een etentje prima, maar dan omdat je trek hebt en niet omdat de kalender je onder druk zet.
KPI-dag? kom op zeg, je relatie is geen kwartaalrapport. Als je pas op 14 feb “onderhoud” gaat doen ben je gewoon te laat, maar dat ge-app en gewandel door het jaar heen is net zo goed een verplicht nummertje als je het zo plant; bottom line: doe iets omdat je het wíl, en anders lekker niet, de markt (lees: je partner) beslist vanzelf of dat genoeg is.
valentijn is voor mij vooral een logistiek drama bro restaurants vol met stelletjes die elkaar 11 maanden negeren en dan op 14 feb ineens “quality time” plannen terwijl ik gewoon rustig m’n kapsalon wil eten lol
Ach precies dit ja, ik stond vorig jaar na m’n avonddienst in de Witte de With tussen die rozen en “liefde”-stress en kon niet eens normaal een hap eten zonder dat hele toneel eromheen, doe mij maar gewoon een biertje en rust in m’n kop
Die “verplichting” komt niet alleen van marketing, maar van het ongemak dat liefde eigenlijk niet te meten is, dus maken we er één dag van met rituelen zodat het lijkt alsof het ergens op slaat. Paradoxaal genoeg werkt het soms ook: een opgelegde datum kan net het zetje zijn om wél iets uit te spreken wat je anders laat liggen. maar ja, als je relatie alleen op 14 feb onderhoud krijgt, dan ben je geen stel maar een agenda-item... wat zegt dat over ons dat we intimiteit pas durven via een kassabon?
Hij mist één ding: die “verplichting” komt vaak ook gewoon uit slechte communicatie het hele jaar door, niet alleen uit marketing of existentiële ongemakkelijkheid. Als je normaal al weinig zegt/doet, dan wordt 14 feb ineens een toetsmoment en voelt alles als afrekenen bij de kassa; dat is niet de dag z’n schuld maar het patroon. En andersom: als je het door het jaar heen wél bijhoudt, is Valentijn gewoon een random excuus voor wijn/kaas en klaar, toch?
Valentijn is gewoon een importfeestje waar de bloemist en de horeca hun bonus op draaien, en als je daar “druk” van voelt dan laat je je wel heel makkelijk sturen hoor. In mijn tijd bij de KLM zag ik crew’s die elkaar na een rotdienst in Hongkong om 06:00 een slappe koffie gaven en even zeiden “goed gedaan” — dát is liefde, niet een verplichte roos met een kaartje dat je bij het tankstation hebt gepakt. En ja, zo’n datum kan een zetje zijn, maar als je pas lief doet omdat de kalender het zegt, dan ben je vooral bang om op een willekeurige dinsdag gewoon normaal je mond open te trekken.
Eens hoor, dat “moet” is vooral marketing met een strik erom. Paar jaar terug op het stadhuis: collega zat midden in een rottige scheiding en kreeg van iemand gewoon een broodje en “kom ff mee lopen” in de lunchpauze, dat bleef langer hangen dan welke roos dan ook. En ja, als je partner het leuk vindt kan je best wat doen, maar dan liefst omdat je elkaar kent en niet omdat de kalender je een schuldgevoel aansmeert.
Dat “marketing met een strik” klopt wel, maar je mist dat er ook gewoon mensen zijn die zó druk/afgeleid zijn dat zo’n datum ze even wakker schudt: hé, aandacht geven, nu. Het gaat niet om rozen, het gaat om energie en intentie, en als Valentijn daarvoor een zetje is dan is dat ook gewoon oké toch.
de engelen fluisteren dat valentijnsdag ook een kans is om even stil te staan bij de liefde in ons leven... niet alleen romantische liefde, maar ook vrienden, familie... soms zien we door de drukte heen dat we vergeten te vieren wat we hebben... ik voel dat het collectief een beetje gevangen zit in die commercie, maar dat we die energie kunnen verschuiven naar iets mooiers... licht... misschien kunnen we valentijn gebruiken om onszelf en elkaar wat meer liefde te geven, ipv alleen een verplicht etentje ofzo... gewoon even de vibe checken en kijken waar liefde nodig is... dat kan ook op een willekeurige dinsdag zijn, maar soms is een speciale dag juist leuk om even bij stil te staan...
Goh ik merk dat het ook scheelt of je alleen bent: dan is Valentijn ineens zo’n dag dat alles roze en hartjes is en jij gewoon je boodschappen doet alsof je “mislukt” bent. Zou al helpen als winkels/collega’s er wat minder een meetmoment van maken, toch?
Feit is dat Valentijn vooral marketing is, maar het effect op mensen die alleen zijn is wel echt, dat continue hartjesgedoe kan best een prikmomentje worden. Zou helpen als we het minder als scorebord gebruiken op werk, wie wat kreeg enzo, en meer als gewoon een extra dag om aardig te zijn, ook voor vrienden of jezelf. En als huisarts zie ik genoeg stellen die op 14 feb een etentje doen maar de rest van het jaar elkaar amper spreken, dáár zit de echte winst.
Valentijn als “prikmomentje” voor singles… kom op zeg, dan is elk gezinnetje in de supermarkt ook kwetsend omdat jij alleen boodschappen doet. Hier in Thailand doet de helft er niks mee en de wereld draait door; in NL moet alles weer psychologisch gemaakt worden terwijl het gewoon simpel is: als je elkaar leuk vindt doe je wat, en anders niet, klaar. Dat scorebord op werk los je niet op met nóg een “dag om aardig te zijn”, maar door gewoon je bek te houden over je rozen en weer aan het werk te gaan.
Ach ja, ik werk in de supermarkt en rond valentijn zie je vooral mannen om 19:55 nog snel zo’n zielig bosje en chocola grissen omdat ze anders gezeik thuis krijgen, dat is toch geen liefde maar stress. bij ons is het eerder: als je eens de vaat doet en ff vraagt hoe het gaat na een kutdag, dát blijft hangen.