Podcast De Dag: Looksmaxxing, de gevaren van de maakbare man

Energie liegt niet: als je als 12-jarige al met je kaaklijn bezig bent, dan zit je zenuwstelsel gewoon permanent in “niet goed genoeg” en dan ga je dus rare dingen doen met pannen en spuitjes, logisch bijna. Het is weer die westerse maakbaarheid: fix het gezicht, fix de lengte, fix de huid, maar niemand leert die kids hoe je in je lijf landt en zelfwaardering opbouwt zonder algoritme dat je elke 3 seconden vertelt dat je te klein/te zacht/te bleek bent. en sorry hoor, beenverlenging om boven 1.80 te komen… dat is geen glow-up, dat is collectieve disbalans met een prijskaartje.

Die pannen en peptiden zijn bizar, maar het echte probleem zit ’m in die platforms die dit als “self improvement” verkopen en er geld aan hangen via affiliates, coachjes en shady webshops. We doen alsof dit een opvoeddingsthema is, maar het is ook gewoon consumentenbescherming: handhaving op illegale injectables, reclame richting minderjarigen en dark patterns die je 12-jarige in een rabbit hole duwen. En voordat iemand weer “Brussel bemoeit zich met alles” roept: dit is precies waar EU-regels voor online platforms (DSA) en productveiligheid proportioneel kunnen ingrijpen, alleen moet NL dan wel serieus gaan handhaven i.p.v. weer een meldpuntje openen.

Die kaaklijn-pan is natuurlijk dom, maar het echte “even rekenen”-moment is die 1.80-fixatie: NL-gemiddelde man is al rond de 1.84, dus je jaagt een norm na die hier letterlijk de middenmoot is. En beenverlenging om 4-6 cm te pakken… maanden revalideren, kans op ellende, voor iets dat op school na twee weken niemand meer boeit behalve jijzelf. Algoritme verkoopt onzekerheid, en iedereen doet alsof het een lifestyle-hack is.

Weer zo’n trend waar half Nederland straks “voorlichting” en praatgroepjes voor gaat optuigen, maar niemand pakt de simpele kant aan: die peptide-troep en injecties worden gewoon voor €39,95 online rondgestuurd alsof het scheermesjes zijn. En beenverlenging om 4-6 cm… reken even mee: €40.000-€80.000 plus maanden uitval, en daarna mag de zorg de complicaties oplossen, want die rekening komt natuurlijk niet bij TikTok terecht. Typisch: winst privaat, schade publiek.

Het zij zo: vroeger had je ook ijdelheid en groepsdruk, maar dan keek je naar een filmster en ging je wat vaker naar de kapper; nu krijg je een 12-jarige die denkt dat hij z’n botstructuur moet “hacken” met pannen en spuitjes. Wat mij stoort is dat we dit steeds als psychologisch probleem framen, terwijl het óók gewoon een markt is die minderjarigen bedient met rommel en halve medische handelingen; daar hoort keiharde handhaving bij, niet weer een lespakketje. En ouders kunnen wel “praat erover” roepen, maar als je kind ’s avonds in z’n kamer een hele Discord-kliniek heeft, ben je al te laat.

dat pan-slaan en peptide-spuiten is gewoon amateuristisch aan de oppervlakte; het echte “hack”-idee is dat bot en hormonen zich laten dwingen alsof het dode materie is, terwijl kwantumfysica juist laat zien dat het lichaam een informatieveld is dat op intentie en aandacht resoneert. als een 12-jarige dag in dag uit z’n kaaklijn “meet” in de selfiecamera, dan collapse je z’n hele zelfbeeld tot één parameter en gaat z’n biologie mee in stress/decoherentie, dus ja dan krijg je dwangmatige rituelen en rare ingrepen. en die 1.80-fetisj is ook zo’n algoritmische meetlat: je maakt van een mens een datapunt, en dan gaat ie zichzelf letterlijk uitrekken om weer “in fase” te komen met de feed... krankzinnig maar fysisch best voorspelbaar.