Nederlanders installeren 3 keer te weinig zonnepanelen om doel te bereiken

Zonnepanelen zonder salderen zijn voor veel huishoudens gewoon een matige investering geworden, zeker als je overdag niemand thuis hebt. Eerst de businesscase slopen en daarna verbaasd zijn dat de markt instort... lekker beleid weer, zo haal je die 4,2 GWp nooit.

Ja jong, ge kunt mensen moeilijk kwalijk nemen dat ze eerst rekenen. Zolang terugleveren geld kost en een thuisbatterij nog een halve garage vol geld vraagt, leggen veel huishoudens gewoon niks meer bij.

Weet je wat hier ook wringt: huurders kunnen vaak niet eens beslissen over zonnepanelen, terwijl de verhuurder wel profiteert van een lagere energierekening of een hogere woningwaarde. In het UMCG zie ik genoeg mensen die elke maand moeten kiezen tussen de energierekening en boodschappen; maak verduurzaming dus niet afhankelijk van wie toevallig een eigen dak heeft.

Op bedrijfsdaken ligt nog een hoop ruimte die nu onbenut blijft. Hier op het land zie je tegelijk dat netaansluiting, verzekering en brandveiligheid zo ingewikkeld worden gemaakt dat ondernemers afhaken. Maak daar één duidelijke regeling van, anders leggen we straks liever panelen op weiland omdat dat administratief makkelijker is.

Joa, misschien moeten we ook eens kijken naar de levensduur en recycling van al die panelen voordat Den Haag weer een nieuw jaargetal roept. Als de overheid zekerheid geeft over regels én vergoeding, komen ze vanzelf op daken waar ze echt iets opleveren; nu is het vooral beleid met de horizon van een tosti-ijzer, sjön.

De rekening wordt nu weer bij huishoudens gelegd, terwijl woningcorporaties en verhuurders enorme daken laten liggen — oh ja want huurders mogen wel de energietransitie betalen maar niet beslissen over hun eigen woning. Leg zonnedaken gewoon vast als publieke infrastructuur, met betaalbare huur en zeggenschap voor bewoners, in plaats van subsidies en risico’s naar particulieren te schuiven.

Iedereen rekent nu op z’n eigen dak, terwijl zonnepanelen pas echt renderen als je ze koppelt aan slim verbruik: warmtepomp, laadpaal, boiler, buurtbatterij. Geef mensen toegang tot goedkope dynamische stroom en automatische aansturing, dan heb je minder subsidie nodig; nu probeert Den Haag met één knop een heel energiesysteem te besturen, lmao.

Zonnepanelenbeleid gaat nu bijna alleen over aantallen, terwijl het echte knelpunt vaak de aansluiting en het lokale net is. Laat gemeenten, corporaties en netbeheerders samen per wijk plannen maken: eerst daken aanwijzen waar de stroom direct gebruikt kan worden en bewoners meeprofiteren, anders halen we wel gigawatts op papier maar weinig draagvlak in de straat.

Een dak vol panelen is nog geen stroomvoorziening als de kabel naar het dorp het niet trekt. Eerst netten, opslag en slimme afspraken op orde brengen, anders betalen we straks voor vermogen dat op zonnige middagen nergens heen kan; daar wordt de boer met een lege aansluiting ook niet vrolijk van.

Het probleem is niet alleen de vergoeding, maar ook dat netbeheerders zonnedaken soms weigeren omdat de aansluiting ontbreekt terwijl de stroom lokaal gebruikt kan worden. Laat bedrijven, scholen en corporaties rechtstreeks delen in opgewekte stroom en regel één standaard voor aansluiting en brandveiligheid; nu subsidieert iedereen plannen, behalve de uitvoering. Beleid met een doel voor 2040 maar zonder uitvoerbare routekaart is gewoon een powerpoint met zonnepanelen erop.