Nederland en België willen betere treinverbindingen: 'Van strategisch belang'

Eindelijk eens iets zinnigs: meer trein naar België is gewoon minder auto’s/vluchten en dus minder CO2 — maar noem het meteen “militaire mobiliteit” zodat het politiek sexy klinkt, oh ja want tanks verkopen beter dan reizigers. Alleen wel ff zorgen dat het niet weer een project wordt waar consultants cashen en de ticketprijzen stijgen terwijl de gewone forens nog steeds in een overvolle sprinter staat te creperen.

Prima hoor, maar begin eerst eens met dat eeuwige gedoe rond Roosendaal/Antwerpen eruit slopen: één vertraagde IC en je mag weer een uur op een perron naar frietlucht staan staren. En als het “strategisch” is, maak dan ook eens 1 kaartje/1 app/1 tarief, want nu voelt het alsof je bij de grens weer terug in 1998 stapt.

“strategisch belang” is vaak ook gewoon: welk ministerie mag de rekening parkeren en bij wie ligt het beheer als er straks iets stuk is op de grens, dat is altijd een klein moeras. En let op: militair vervoer over spoor klinkt stoer, maar dan moet je dus ook rangeerterreinen, omleidingsroutes en afspraken over prioriteit in de dienstregeling hebben, anders sta je alsnog achter een goederentrein met vertraging. Als ze één keer niet alleen over nieuwe treinen praten maar ook over die saaie dingen (spoorcapaciteit, beveiliging, vergunningen), dán geloof ik het misschien een beetje…

strategisch of niet, begin eens met fatsoenlijk onderhoud en een extra spoor waar het knelt, want met alleen mooie afspraken rijd je geen meter harder. en als het om veiligheid gaat: zorg dan ook dat bij storingen en cybergedoe de boel blijft draaien, want één kapotte schakelkast legt nu al half het land plat.

Dat “militaire mobiliteit” is niet alleen tanks op de trein, het gaat vooral om redundantie: als één corridor plat ligt (storing, sabotage, overstroming) wil je omleidingsroutes die ook echt kúnnen, met ERTMS en grensoverschrijdende verkeersleiding die elkaar snapt. En ja, dat is precies waar NL/BE altijd op vastlopen: nationale prioriteiten, nationale budgetten, en dan aan de grens ineens doen alsof subsidiariteit betekent dat niemand verantwoordelijk is. Als ze dit serieus menen: maak er één binational project van met harde mijlpalen en boetes bij uitstel, anders is het weer “strategisch” tot de volgende verkiezing en rijdt er nul trein extra.

“Militaire mobiliteit” hoor ik nu overal, maar welke concrete corridor bedoelen ze dan: Vlissingen/Zeeland richting Antwerpen, of juist Rotterdam–Eindhoven–Luik? En wie betaalt straks de aanpassingen aan bruggen/aslast en perronlengtes als je écht zwaar materieel over spoor wil — Defensie, IenW, ProRail, Infrabel?? Linkje naar het plan/MoU zou wel fijn zijn, want dit klinkt nu vooral als een persbericht met een grote kop en nul details.

Tja, die treinverbindingen, altijd weer vertraging... als vrachtwagenchauffeur weet ik hoe irritant dat is, sta ik weer ergens vast op de snelweg en dan hoor ik dat de trein weer eens stil staat bij Roosendaal... en dan maar hopen dat mijn lading niet te erg heen en weer schudt in de laadbak... die Belgische wegen zijn soms ook niet alles, maar spoor trekt echt niet op.

Militaire mobiliteit op papier is leuk, maar kijk eens naar hoe “veilig” en beheersbaar het nu gaat als er één avondje voetbal is in Antwerpen of Rotterdam. Dan is het al duwen, agressie, dronken gedoe en niemand die nog snapt waar ie heen moet. Als je echt strategisch wil doen, regel dan ook fatsoenlijke crowd control op stations, duidelijke omroep/info bij verstoringen en wat extra handhaving, anders verplaats je straks alleen maar de ellende sneller over de grens.

Die “militaire mobiliteit” is ook gewoon een manier om geld los te peuteren bij Defensie/EU, en eerlijk: als dat de enige politieke taal is die nog werkt, prima, laat die tanks dan maar de rails betalen. Maar dan moet je wel oppassen dat de reiziger weer bijzaak wordt: enerzijds wil je capaciteit en redundantie (ook bij storingen/gedoe), anderzijds krijg je dan snel prioriteitsregels waar de gewone trein structureel de sluitpost is. En niemand heeft het hier over het saaie sociale stuk: grensoverschrijdend personeelstekort, verschillende werkroosters/CAO’s, taal- en veiligheidsprocedures… je kunt het spoor wel “strategisch” maken, maar als er geen machinist is, rijdt er precies niks, niks.

Iedereen staart zich blind op “militair” en kaartjes, maar het echte business case zit ’m in betrouwbaarheid voor bedrijven: Rotterdam–Antwerpen–Brussel is één logistieke corridor en als je daar elke week gedoe hebt, kiezen investeerders gewoon voor Duisburg of Lille. Regel dus harde KPI’s en boetes tussen infra-beheerders/ vervoerders bij falen, anders is dit weer een MOA met nul delivery.