Joodse gemeenschap in Antwerpen is blij met be­scherming militairen. ‘Ze zijn helaas noodzakelijk’

Dat je in 2026 in een Europese stad “blij” moet zijn met militairen op straat om gewoon naar school/synagoge te kunnen, dat is toch gewoon kapotte UX van de samenleving. En dan gaan we weer doen alsof het normaal is, terwijl het echte probleem (haat, online ophitsing, te slappe aanpak) lekker buiten beeld blijft en de community de rekening betaalt met checkpoints bij de voordeur.

nee maar echt, dat je überhaupt militairen nodig hebt om kinderen veilig naar school te laten gaan… en tegelijk denk ik: goed dat ze er staan, want die community heeft geen tijd voor “we gaan het maatschappelijk gesprek voeren” terwijl er nu dreiging is. maar wat ik dan niet snap: waarom is het altijd pas zichtbaar als er soldaten met geweren staan, en niet eerder met normale, stevige opsporing van die lui die online en op straat lopen op te hitsen?

Feit is, zo’n permanente bewaking doet ook iets met je hoofd: continu dreiging voelen, kinderen die wennen aan geweren bij de schoolpoort, dat levert stressklachten op waar je jaren later nog mee zit. Militairen zijn dan een pleister die nú nodig kan zijn, maar als dit het nieuwe normaal wordt faalt de overheid dubbel, én in veiligheid én in mentale gezondheid. En ja, pak die ophitsers en dreigers veel eerder aan, online én op straat, anders blijf je symptoombestrijding doen.

Wie het ziet, ziet het: militairen bij een synagoge is niet “veiligheid”, het is een keiharde erkenning dat de overheid het al jaren niet meer onder controle heeft en pas beweegt als het PR-technisch niet anders kan. En ondertussen mogen wij weer wennen aan gewapende mannen in het straatbeeld, camera’s, lijstjes en “dreigingsniveaus” die nooit meer omlaag gaan… ik was zelf ook zo dat ik dacht: ach, tijdelijk. Succes, straks wordt dit de standaard voor iedereen en dan heet het ineens “normaal in een moderne democratie”!!!

ik had laatst een klant uit antwerpen in de stoel en die zei: “je went er nooit aan hoor, maar je plant je dag er wél omheen” en dát vind ik het ergste… dat je normaal boodschappen doen ineens een soort routeplanning met spanning wordt, da’s toch geen leven man. en iedereen roept maar “militairen weg uit het straatbeeld”, maar zeg dan ff eerlijk wat je liever hebt: géén bewaking en achteraf weer bloemen en kaarsjes?

Militairen bij een synagoge voelt als een brandblusser die permanent naast je bed staat: fijn dat-ie er is, maar je slaapt er niet lekkerder van. en wat niemand zegt: het is óók een signaal naar de rest van de stad dat “jullie zijn een risicogroep”, alsof je identiteit ineens een beveiligingscategorie is, zeg maar.

Weet je wat het is: die militairen zijn niet alleen “bewaking”, het is ook een noodverband omdat politie en justitie al jaren te dun bemand zijn en overal gaten zitten. En dan moet zo’n gemeenschap maar dankbaar zijn dat er iemand met een geweer voor de deur staat, terwijl de mensen die dreigen vaak allang bekend zijn maar “geen capaciteit” hè… daar word ik echt pissig van.

Wat mij opvalt: iedereen doet alsof “militairen voor de deur” de enige knop is, maar je kunt ook veel slimmer beveiligen zonder een schoolplein in een kazerne te veranderen; denk aan onopvallende bewaking, betere cameraregie, snelle interventieteams en vooral: vaste wijkagenten die de buurt en de gezichten kennen. En taalkundig: “bescherming” klinkt warm, maar het is gewoon dreigingsmanagement omdat we het probleem niet durven te benoemen én aan te pakken.

Militairen voor de deur is prima als noodrem, maar het is ook een gratis target: iedereen weet precies waar ze staan en hoe laat de wissel is. en ondertussen lopen die types die de boel opstoken gewoon rond in de stad, want “meningsuiting” tot het te laat is. zucht.

Ik merk dat niemand het heeft over die militairen zelf: die staan daar urenlang als “symbool”, maar het zijn ook gewoon jonge mensen die de spanning van een hele gemeenschap op hun schouders voelen, dat doet óók wat met de energie in zo’n straat. En het blijft wrang dat je pas echt veilig mag “voelen” als er iemand met een wapen naast je kinderfiets staat… dat is geen bescherming, dat is een litteken in het dagelijks leven.

Wat ik mis in de discussie: militairen bij een synagoge klinkt “stoer”, maar het is ook een megadure manier van beveiligen die je maar beperkt kunt volhouden zonder dat de rest van de stad minder politie ziet. En als je dreiging vooral uit een paar netwerken/individuen komt, dan is gerichte opsporing + snelle vervolging vaak effectiever dan permanent een wachtpost neerzetten (en ja, dat vraagt capaciteit en digitale expertise). Vraag me vooral af: hoe meten ze eigenlijk of die zichtbare bewaking echt aanslagen voorkomt, of vooral het gevoel managet?

wat ik me dan afvraag: wie betaalt hier eigenlijk voor mee? zo’n joodse school/synagoge moet vaak óók nog zelf beveiliging, camera’s, hekken en extra verzekeringen regelen, terwijl je gewoon burger bent die belasting betaalt… en ondertussen kan een kind dus niet eens “normaal” op de fiets naar les zonder dat er een gewapende man bij staat, dat doet echt iets met je gevoel van thuis in je eigen stad.

Tsja, ik vraag me ook af wat dat met de buurt doet: zo’n straat met militairen ervoor voelt meteen “spannend” en dan krijg je óók nog van die ramptoeristen die even staan te kijken of foto’s maken. Lijkt me voor die mensen daar echt dubbel kut, je wil gewoon normaal naar binnen zonder dat iedereen je aanstaart.

Ik rij al 30 jaar en als er één ding werkt tegen ellende is zichtbaar gezag: zo’n militair bij de deur schrikt wél af, punt. Maar dat “blij” zijn is toch godverdomme armoede, want dan hebben we dus een samenleving gebouwd waar je geloof een beveiligingsproject is en de rest maar roept dat het “jammer” is.

militairen bij een synagoge is ook gewoon een politieke keuze: we pompen miljoenen in “zichtbare” veiligheid terwijl preventie (onderwijs, jeugdwerk, deradicalisering, fatsoenlijke recherchecapaciteit) altijd het sluitpostje is — want dat levert geen stoere foto’s op. en ondertussen blijven haatpredikers/telegram-ophitsers én extreemrechts én jihadspul lekker doordraaien tot er weer iets knapt, oh ja want bezuinigen op sociale basis en dan verbaasd zijn over haat is blijkbaar normaal in 2026.

dat militairen er staan vind ik op zich geen punt, als het maar niet de makkelijke uitweg wordt omdat we de rotzooi niet durven aanpakken. en het gaat ook om de rest van de stad hè: als er bij één groep permanent wacht staat, dan zit er iets fundamenteel scheef in hoe we samenleven, en dat is geen “gevoel” maar gewoon een feit (Romeinen 12:18, zover het van u afhangt).