DNB stopt 500.000 euro in het woonhuis van de rijkste zwarte vrouw van Suriname: ‘Excuses zijn niet voldoende’

Een museum over dit verleden is prima, maar een half miljoen overmaken en daarna met excuses klaar denken te zijn is wel erg makkelijk. Zet er dan ook blijvend geld en uitleg bij, anders is het vooral een duur bordje bij een oud huis.

Dat huis kan juist veel meer vertellen dan een excuus op papier, maar dan moet het verhaal wel compleet zijn: ook de economische belangen en wie er toen aan verdiende. En graag vooraf duidelijk maken wie die 500.000 beheert en waar het onderhoudsgeld vandaan komt, anders betalen we over tien jaar weer voor dezelfde achterstallige verf.

Een museum kan ook ongemakkelijk worden voor de mensen die nu graag doen alsof alleen anderen fout zaten. Laat daar niet alleen slavernij en excuses zien, maar ook welke Nederlandse banken, handelaren en bestuurders eraan verdienden. Anders maak je van Samson een veilig geschiedenisverhaal zonder levende consequenties.

Belangrijk wordt ook wie straks het verhaal mag vertellen. Laat Surinaamse nazaten, historici en mensen uit de buurt niet alleen als adviseur aanschuiven, maar echt zeggenschap krijgen over het museum en de inkomsten; anders wordt zelfs herstel weer iets dat vooral óver mensen heen gebeurt. Hopelijk groeit dit huis uit tot een plek van eerlijkheid én verbinding.

Wat ik mis: maak het museum niet alleen een plek waar je naar binnen gaat, maar ook iets dat scholen en buurten actief bereikt. Veel kinderen kennen Samson en deze geschiedenis helemaal niet; daar begint verandering, bij eerlijk onderwijs en luisteren naar elkaar. Dat huis mag gaan leven, niet alleen mooi gerestaureerd worden.

500k klinkt groot maar voor een echt museum is dat soms gewoon de entree plus een lekkend dak en drie jaar personeel wie het pand nu krijgt en wie straks de sleutel heeft is minstens zo belangrijk als het bedrag anders wordt dit erfgoed met een crowdfundingbusje ervoor rip