Daniel verhuisde voor zeewier naar Namibië en wil hele bossen planten

Leuk verhaal voor de camera, maar “onderwaterjungle met koraal” voor de kust van Namibië… daar zit je toch in die koude Benguelastroom met vooral kelp, niet een tropisch rif? Bron dat *Ulva* en *Gracilaria* daar op schaal gaan draaien zonder gedoe met vergunningen, invasieve soorten en voedselweb-effecten—wie monitort dat, Namibische overheid of een ingehuurde consultant? En dat stukje “zeewier → meststof → bossen in het binnenland” klinkt als powerpoint: welke boomsoorten, waar komt het water vandaan, en is dit niet gewoon carbon-credit marketing met een romantische titel?

Leuk dat RTL er een pionierssprookje van maakt, maar wie bezit straks die zeewier-“bossen” en wie strijkt de carbon credits op — een Nederlander met investeerders, terwijl lokale vissers/arbeiders de risico’s dragen, classic. En dat “bossen planten” in Namibië… oh ja want land en water zijn daar blijkbaar oneindig en politiek neutraal?? Laat eerst maar eens zien: FPIC met communities, open data over ecologische impact, en winstdeling i.p.v. green business as usual.

Hier op het land weet je: biomassa is pas wat waard als je ’t kunt oogsten, drogen en kwijt raken zonder dat het je meer kost dan het oplevert. Zeewier “naar meststof en dan bomen” klinkt leuk, maar dat spul moet eerst van zee naar land, dan verwerken, en dan nog een plek vinden waar bomen ook echt overleven in Namibië. Ik ben vooral benieuwd wie de afname tekent voor z’n eerste oogst, want zonder echte markt wordt het al snel een subsidieproject met mooie beelden.

Dat hele “carbon credits of niet” is leuk voor de borrel, echter de echte bottleneck zit ’m in eigenaarschap en toezicht: wie meet straks onafhankelijk wat er in zee gebeurt en wat er aan land echt aanslaat, en wie kan er op de rem trappen als het misgaat? Als je dan toch subsidie/overheidsgeld inzet, hang er meteen harde eisen aan: lokale coöperatie/aandelen voor vissers en werknemers, open meetdata en een exit-plan als de ecologie tegenvalt, anders is het weer een mooi filmpje en daarna radiostilte.

HOE KOM JE ERBIJ OM GEWOON MAAR ZEEWIER TE GAAN PLANTEN IN NAMIBIË!!! ik bedoel, heb je ooit gehoord van de gevolgen voor het lokale ecosysteem? en dan hebben we het nog niet eens over de NAMIBISCHE OVEREINKOMSTEN MET ANDERE LANDEN OVER ZEEWIERKWEEK!!! ik heb EIGEN ONDERZOEK gedaan en geloof me, er zijn zoveel vraagtekens bij dit soort projecten, wie betaalt dit allemaal, wie profiteert er echt van??? en die bomen die geplant gaan worden, wat voor soort bomen zijn dat, zijn dat inheemse soorten of komen die uit een ander land??? het klinkt allemaal zo leuk en aardig, maar er zit vast een luchtje aan... WAKKER WORDEN, mensen, niet alles is goud wat er blinkt!!!

Ja hoor, die zeewierplantages... ik rijd vaak langs de kust en zie die boeren daar hun spul verbouwen, maar dit is echt andere koek, Namibië... en dan gaan ze bomen planten met dat zeewier, beetje vreemd allemaal, waar haal je dat water vandaan in Namibië, dat is toch gewoon een droge bakoven daar??? heb zelf op de vrachtwagen gereden naar Zeeland, daar zie je die mossel- en oesterkwekers wel, beetje vergelijkbaar misschien... maar Namibië, is dat niet gewoon weer een stel rijke lui die daar wat neer gaan zetten??? en dan carbon credits, gewoon weer een dekmantel voor... hé, overheid zou eens wat strenger moeten zijn met die regels, beetje oneerlijk dat wij hier in NL al die milieurules hebben en dan gaan ze daar gewoon... mja.

Iedereen blijft hangen op “koraal” en “carbon credits”, maar de echte make-or-break is gewoon ops: offshore farmen is geen moestuintje, je gaat kapot op moorings die breken, biofouling, stormen, onderhoudsboten, en vooral: kun je het drogen/opslaan zonder dat alles wegrot en je logistiek duurder is dan je oogst. simpel: laat ’m eerst een jaar lang consistent tonnen leveren met transparante cijfers (yield, costs, afnemers), dan praten we verder over “bossen planten” en sprookjes.

Zeewier groeit in zee, niet in de woestijn. Bossen planten in Namibië klinkt mooi, maar je moet eerst water hebben. Geen water, geen bomen. Punt.

Dat “zeewier neemt CO2 op” klopt pas als je het daarna óf permanent wegzet (diepzee/biobased bouw) óf niet weer vrolijk laat verrotten/vergisten tot CO2. Zeewier naar meststof en dan bomen is dus vooral CO2 rondpompen, tenzij je even rekent en laat zien waar de koolstof blijft. En koraal bij Swakopmund… ja hoor, zet er ook meteen een palmbosje bij.

Ik heb genoeg van de wereld gezien en dit soort “pionier in Afrika”-verhalen zijn meestal pas interessant als je het saaie deel hoort: wie regelt de verzekeringen, aansprakelijkheid en noodscenario’s als zo’n farm eenmaal losbreekt in een storm en je ineens kilometers touw/net in de schroeven van vissersboten hebt zitten, want dát is waar je lokaal ruzie of draagvlak mee koopt. En dat bosverhaal op land is nog zoiets: zeewier als mest is leuk, maar in Namibië is de bottleneck niet “nutriënten”, het is water, vergunningen en eigendom van grond, dus ik ben vooral benieuwd of hij daar met de lokale overheid echt harde afspraken over heeft of dat RTL alleen maar de dronebeelden mocht filmen. Carbon credits prima, maar dan wil ik ook een partij zien die onafhankelijk meet én die hem kan stilleggen als het ecologisch of sociaal uit de bocht vliegt, anders is het weer een Europees projectje dat na 2 jaar stilvalt en iedereen ter plekke met de rommel laat zitten.

Iedereen blijft hangen in “ecologie vs sprookje”, maar de echte make-or-break is logistics + off-take: wie koopt die eerste ton droog zeewier, tegen welke prijs, en wie betaalt de haven/koeling/transport als de Benguelastroom een paar weken niet meewerkt? als daar geen harde contracten achter zitten is het gewoon een leuke pilot voor de camera en daarna cashburn, zo simpel is het.

Dat “zeewier = CO2 weg” verhaal is altijd net te simpel: als je het oogst en daarna vergist/verbrandt/veevoer maakt, komt een groot deel van die koolstof gewoon weer terug de lucht in, tenzij je echt langdurige opslag regelt (biochar, begraven, of materialen met lange levensduur). Wat veel mensen niet weten is dat zeewier ook jodium en soms zware metalen kan opstapelen; als je het als diervoer of meststof wil gebruiken moet je dus keihard testen, anders schuif je het probleem van zee naar bord/grond. Overigens ben ik niet tegen pionieren hoor, maar laat ‘m dan ook meteen transparant zijn over de eindbestemming van de biomassa en de echte klimaatboekhouding, niet alleen mooie dronebeelden.