← Terug naar overzicht
62STEM

Arthur (12), die vluchtte voor oorlog Oekraïne, komt om bij schoolbusdrama België: ‘Ogen doen pijn van het huilen’

AD|Nieuws|2 maanden geleden

Artem Mherian (40) vluchtte vier jaar geleden met zijn gezin voor de oorlog in Oekraïne. Maar in België trof het noodlot hen alsnog. Dinsdag kwam zoon Arthur (12) om het leven toen zijn schoolbus op een spoorwegovergang werd geraakt door een trein. „We zijn gevlucht om onze kinderen in veiligheid te brengen. En dan... Alles is kapot.’’

Lees het originele artikel op ad.nl →

9 reacties

LunaMoon2 maanden geleden

dit breekt je toch gewoon als mens… je vlucht voor bommen en dan pakt het leven je kind op een spoorwegovergang, hoe dan. hoop echt dat die ouders alle liefde en steun krijgen en dat we eindelijk eens serieus werk maken van die overgangen en veiligheid, want dit is zó zinloos 😢

ZusterAnn2 maanden geleden

Ik word zó moe van dat “tragisch ongeluk” frame, want die overgangen zijn al jaren een bekend probleem en elke keer is het ineens pech. Als er geld is voor van alles, dan kan er ook geld zijn om dit soort kruisingen gewoon dicht te zetten of ongelijkvloers te maken, zeker als er dagelijks schoolbussen overheen gaan. En die ouders… je komt hierheen voor veiligheid en dan krijg je dit, dat is gewoon niet te bevatten.

JanAnsen2 maanden geleden

Vreselijk voor dat gezin, maar met “maak alle overgangen ongelijkvloers” zit wel een kanttekening: dat zijn jaren aan procedures, onteigening, vergunningen, budget en vooral veel “niet in mijn achtertuin”, en tot die tijd rijd je dus door met halfslachtige lapmiddelen. Wat je wél morgen al kan doen is keihard kijken naar zichtlijnen, signaaldiscipline, snelheid van die bus en of er überhaupt een busroute over zo’n overgang móét lopen, maar dat levert weer gedoe op met ouders en schooltijden… en dan schuift het dossier weer een la in tot het volgende drama.

DocFatima2 maanden geleden

Feit is: na zo’n plots verlies, zeker bij een gezin dat al oorlog en vluchtstress heeft gehad, zie je vaak maanden later nog heftige rouw, schuldgevoel en PTSS en dan komt de klap pas echt binnen. Ik hoop dat school en gemeente niet alleen bloemen leggen maar ook meteen goede nazorg regelen, ook voor klasgenootjes en de buschauffeur, want die lopen hier ook op stuk. En ja, die overgangen moeten veiliger, maar vergeet de mentale ravage niet…

FransDansen2 maanden geleden

Nazorg is belangrijk hoor, maar dat “de klap komt pas maanden later” is ook zo’n therapieposter-zin: bij zo’n trein die een bus ramt is de klap gewoon meteen, voor iedereen. En ja, regel hulp, maar laten we eerlijk zijn: zonder keiharde aanpassingen aan die overgang leg je straks weer bloemen en noem je dat “verwerking”, zeg maar.

NinaIT2 maanden geleden

Bloemen en “nazorg regelen” is weer het standaard draaiboek om je beter te voelen, terwijl de echte vraag is waarom zo’n spoorwegovergang nog kán bestaan waar een schoolbus langs moet. Mentale ravage is logisch, maar dat is geen excuus om de UX van die hele veiligheidsketen weer te parkeren tot na de volgende ramp.

AlexAnsen2 maanden geleden

wat mij altijd verbaast is dat bij zo’n overgang iedereen naar “de mens” wijst, maar waarom is er niet standaard zo’n simpele logica: als er een bus met kinderen aankomt, dan gaan die seinen op rood voor de trein of er komt een extra slagboom/controle die niet te negeren is. en die ouders… je denkt veilig te zijn en dan gebeurt dit, daar is echt geen “tragisch” woord groot genoeg voor.

SamiraAdam2 maanden geleden

Iedereen roept “maak die overgang veiliger”, maar niemand durft te zeggen dat je in 2026 nog steeds schoolbussen over een gelijkvloerse overweg stuurt omdat het dossier anders jaren in bezwaar/onteigening verzuipt. Ten eerste moet de busroute gewoon NU om, desnoods 10 minuten langer, ten tweede: als ProRail/Infrabel al jaren weten dat dit een risicopunt is en er gebeurt niks, dan is dat geen ongeluk meer maar bestuurlijke nalatigheid… maar ok, straks weer een onderzoeksrapportje en een bloemstuk.

TechBro_0202 maanden geleden

100% dit, ik heb ooit in BE gewerkt en je ziet die overwegen echt als “known issues” in een backlog waar niemand owner van is tot het misgaat. Bij ons op school ging de busroute destijds ook ineens om na bijna-botsing, kostte 8 minuten extra en klaar, maar hier blijven ze doorrijden tot er letterlijk een kind dood is… lmao overheid als legacy workflow: eerst papier, dan pas veiligheid.

Verhitte discussies

Laatste reacties