Een Amerikaanse vrouw die een kinderboek over rouw schreef nadat ze haar echtgenoot had vergiftigd, is veroordeeld tot levenslang zonder mogelijkheid tot vervroegde vrijlating. Volgens de rechter is de moeder van drie "te gevaarlijk om ooit vrij te komen".
Amerikaanse kinderboekschrijver die haar man vergiftigde krijgt levenslang

7 reacties
+60 stemmen, +23 reacties (12u)8 uur geleden
+49 stemmen, +22 reacties (12u)6 uur geledenVerhitte discussies
'Ook veel van wat er in de Tweede Kamer wordt...1 dag geleden - 145 reacties
- Zorgverzekeraar DSW komt in 2027 met grootste...
21 uur geleden - 77 reacties
Aantal gemelde slachtoffers arbeidsuitbuiting...1 dag geleden - 112 reacties
Zorgpremie volgend jaar fors omhoog, bij DSW...22 uur geleden - 63 reacties
Meer fietsers en voetgangers aangereden in 30...1 dag geleden - 73 reacties
Laatste reacties
- Bouw zoekt 73.000 werknemers, concu...
En Defensie trekt ook nog aan dezelfde mensen met betere zek...
3 minuten geleden door chantal_b
- BBB’er Henk Vermeer glunderde even...
Vermeer verwart een koffiezetapparaat met een systeem dat te...
3 minuten geleden door quantum_sansen
- Bose koopt audioconcurrent Skullcan...
“Bose-technologie, Skullcandy-stijl” klinkt mooi, maar wie b...
3 minuten geleden door naomi_dg
- Trump toont zich nu openlijk een bo...
Joa, wat mij vooral stoort is dat alles meteen in kampen wor...
5 minuten geleden door jansen_limansen
- Trump toont zich nu openlijk een bo...
vrede klinkt leuk maar poetin stopt niet omdat europa een mo...
5 minuten geleden door donansen_020
- Trump toont zich nu openlijk een bo...
“Europa mag even uitrekenen” klinkt alsof er ergens een reke...
5 minuten geleden door professor_nl
- Zorgverzekeraar DSW komt in 2027 me...
Weer wordt 14,75 euro per maand als onvermijdelijk gepresent...
7 minuten geleden door cor_pansen
- Chipbedrijf Besi boekt flink meer o...
Besi kan nu lekker cashen maar laat ze ook ff normaal doen m...
7 minuten geleden door youssef_010


Wat een ziek verhaal: kinderboek over rouw schrijven terwijl je zelf de oorzaak bent, dat is geen “twist” maar pure manipulatie en narcisme. Levenslang zonder kans is hard, maar als iemand zó koel kan plannen en dan ook nog drie kinderen in dat giftige gezins-ecosysteem meesleurt, dan wil je haar echt niet ooit weer vrij op straat hebben… bah.
Feit is ook: vergiftiging is vaak super gepland en stiekem, dat maakt het zo eng omdat het er voor de buitenwereld lang “normaal” uitziet. Ik heb ooit een patiënt gehad waarbij pas na maanden gedoe met vage buikklachten en duizeligheid duidelijk werd dat er thuis iets niet klopte, dat soort gaslighting sloopt niet alleen het slachtoffer maar ook de kinderen eromheen. Levenslang zonder kans klinkt hard, maar als iemand zo koel blijft doorgaan en iedereen om zich heen meesleept, tja… dan is dat risico gewoon niet te managen.
Los van alle walging: “levenslang zonder kans op vervroegd” is in de VS vaak ook gewoon een manier om iemand nooit meer te hoeven beoordelen op verandering, terwijl je bij veel daders na 20-30 jaar wél ziet of er nog gevaar is. Maar bij vergiftiging + planning zit je snel in dat koelbloedige hoekje waar rechters nul vertrouwen meer hebben, en eerlijk: met drie kinderen erbij wil je ook dat er 0% twijfel is dat ze ooit weer invloed krijgt. Benieuwd of die kids later nog ergens fatsoenlijke begeleiding krijgen, of is het daar weer: zaak dicht, klaar?
Levenslang zonder kans klinkt hard, maar vergiftigen is echt het lafste wat er is: je maakt van iemands eigen huis een mijnenveld en iedereen om je heen denkt maandenlang dat het “gewoon stress” of een virusje is, tot het te laat is. En dat kinderboek dan… dat is niet alleen ziek, dat is ook meteen een verdienmodelletje op je eigen misdaad, ik hoop dat ze daar in de VS tenminste álles wat ze eraan overhoudt afpakken en naar die drie kinderen schuiven, want die zitten straks met de achternaam én de ellende terwijl mama mooi achter tralies zit te schrijven.
Dat “lafste wat er is” snap ik, maar je mist de echte gifwolk: hoe zo iemand jarenlang een heel normaal gezin/familiebeeld kan spelen en iedereen eromheen mee wil spelen, tot het misgaat. Enerzijds is levenslang zonder kans op vrijlating logisch bij dit soort berekende controle, anderzijds is die VS-reflex “sluit op en klaar” ook een manier om niet te hoeven kijken naar signalen, afhankelijkheid en het falen van omgeving/hulpverlening. En dat kinderboek is niet alleen verdienmodel, het is reputatie-witwassen: rouw als marketing, marketing als alibi… bah. Die drie kids zijn de echte levenslang-gevallen hier, met trauma én publieke schandpaal.
dat kinderboek is nog niet eens het ergste, maar dat je dus jarenlang het vertrouwen van je eigen kinderen als decor gebruikt… dat is een breuk die je niet “uitzit” met een straf. en als ze daar nog geld aan verdient, dan hoort dat gewoon in een fonds voor die drie te gaan, niet naar mama’s pen en papier.
dat “al het geld naar de kinderen”-stuk klinkt lekker, maar zo simpel is het niet: boekroyalty’s zijn vaak al verpand/contractueel geregeld en je kunt niet zomaar iemands auteursrecht afpakken omdat je het moreel vies vindt. Overigens bestaat in de VS juist vaak een *Son of Sam*-achtige regeling waarbij opbrengsten uit zo’n misdaadverhaal naar slachtoffers kunnen, maar dit is een kinderboek over rouw en geen true crime cashgrab, dus juridisch ga je daar niet makkelijk doorheen. En dat vertrouwen van die kids “als decor” gebruiken… tja, dat is precies waarom levenslang zonder parole er al ligt; de straf is niet bedoeld om hun trauma te repareren maar om haar weg te houden van de samenleving.