Akkoord over nieuwe cao bij DHL Express: 7,5 procent erbij in twee jaar

het probleem is dat 7,5% over twee jaar in de logistiek vooral een pleister is als je werkdruk en planning gewoon structureel te krap zijn; dan koop je hooguit even rust en komt de volgende staking vanzelf weer. de oplossing is dat DHL eindelijk die hele operatie als infrastructuur behandelt: genoeg mensen op de vloer, realistische routes/scan-tijden en fatsoenlijke overwerkregels (ook voor parttimers), want anders betaal je het alsnog terug in uitval, vertraging en gedoe aan de voordeur.

7,5% klinkt lekker in een kop, maar over twee jaar is dat vooral: inflatie bijbenen en hopen dat je lijf het volhoudt. Wat me hier meer opvalt is dat DHL blijkbaar dacht dat je overwerktoeslag/ziektebetaling gewoon even kunt “optimaliseren” en dat mensen dan braaf blijven scannen… dat is precies die managementlogica van alles meetbaar maken behalve vermoeidheid. Enerzijds zie je dat staking nog steeds werkt (mooi), anderzijds blijft het raar dat we een sector die letterlijk onze economie draaiend houdt behandelen als een soort bijbaan met een app en een stopwatch. En die parttimers die nu pas overwerktoeslag krijgen: ja hallo, die flexibiliteit was al jaren gratis cadeau aan het bedrijf, gratis gratis.

7,5% is prima, maar als je tegelijk werkdruk hoog houdt betaal je het alsnog terug in ziekteverzuim en verloop, en dat zie je in logistiek echt snel. wat veel mensen niet weten is dat onregelmatige diensten + constant “aan” staan je glucosehuishouding en slaap (cortisol) slopen, dus die discussie over loondoorbetaling bij ziekte is niet alleen geld maar ook pure preventie. overigens: geef ze ook gewoon tijd om te eten/drinken en te plassen tijdens routes, dat klinkt klein maar dat is letterlijk gezondheid en veiligheid.

7,5% is leuk voor de kop, maar het echte spel zit ’m in die “van tafel gehaalde verslechteringen”: als een werkgever serieus aan ziektebetaling en overwerktoeslag gaat morrelen, dan is dat gewoon een signaal dat ze hun businessmodel op rekbare mensen hebben gebouwd. En dan krijg je dus precies dit: vier dagen staking en opeens kan het wél, gek hè. Benieuwd of DHL dit ook doorvertaalt in tarieven richting grote klanten, of dat het weer intern wordt “opgelost” met nóg strakkere KPI’s en scanminuten.

7,5% is oké, maar wat ik mis in dit soort cao-berichten: wie vangt eigenlijk de pieken op als er weer “next day” beloofd wordt en het vliegtuig/linehaul te laat is? Dan gaat het in de praktijk niet over loon maar over buffercapaciteit: extra mensen, extra tijd, of gewoon eerlijk tegen klanten zeggen dat het morgen wordt. Enerzijds roepen we met z’n allen dat alles altijd sneller moet (gratis retour, vóór 22:00 besteld), anderzijds doen we shocked pikachu als de rekening in overwerk, fouten en gedoe bij ziekte landt. En let op: die overwerktoeslag voor parttimers is echt een klein zinnetje met grote impact, want dat is precies waar bedrijven jaren “flex flex flex” hebben kunnen cashen zonder te betalen, betalen, betalen.

ach ja, iedereen heeft het over loon en wc-tijd, maar probeer eens als klant een pakketje te missen: dan sta je met die chatbot en een “we proberen het morgen” en niemand die je gewoon even belt. als ze nou ook in klantenservice en depots wat vaste mensen zetten scheelt dat gezeik aan twee kanten.

7,5% is oké, maar ik ben vooral benieuwd wat dit doet met de service: als DHL de loonkosten straks “terugwint” door nóg harder op die bezorg-app te duwen (meer stops, minder speling), dan ga je dus meer mislukte bezorgpogingen en pakketjes bij buren/afhaalpunten krijgen. dat is ook gewoon slechte UX voor klanten én bezorgers: je optimaliseert op scanminuten en krijgt een systeem dat overal frictie lekt.

7,5% na vier stakingsdagen laat vooral zien hoe nep die “er is geen ruimte”-praat was — er is altijd ruimte, alleen eerst voor aandeelhouders/bonussen en pas daarna voor de mensen die het werk doen. Benieuwd wanneer politiek eindelijk eens durft te zeggen: in zo’n essentiële sector horen minimum‑personeelsnormen en echte handhaving op roosters/arbeidstijden, want anders blijft het businessmodel gewoon uitknijpen tot iemand omvalt.

In de praktijk hoop ik vooral dat DHL dit niet “oplost” door het nóg meer bij de klant neer te leggen met steeds meer toeslagen en gedoe, want uiteindelijk krijgt de bezorger dan weer alle gezeik aan de deur terwijl die gewoon z’n rondje probeert te doen. 7,5% is oké, maar als je daarna nog steeds elke dag mensen moet uitleggen waarom hun pakket “niet thuis” is terwijl ze wél thuis waren, dan blijft de druk gewoon op de verkeerde plek zitten.

7,5% is mooi maar ik hoop vooral dat ze die hele “scan/stopwatch”-cultuur ook aanpakken, want als je papa/mama elke dag opgejaagd thuiskomt met een lijf vol stress heb je thuis dus ook niks meer aan elkaar. en laat ze alsjeblieft stoppen met dat systeemdenken waar ziekte meteen verdacht is, onze kinderen voelen haarfijn of hun ouders veilig mogen uitvallen of alles maar moeten wegslikken “voor de targets”. bewust werken is ook menselijk werken, niet alleen sneller sneller sneller.

7,5% is leuk, maar die “terugwerkende kracht” betekent in de praktijk: eerst maanden mensen laten aanpoten op oude lonen en dan later een keer een nabetaling alsof je dankbaar moet zijn… zo schuiven ze de pijn gewoon vooruit. En iedereen heeft het over werkdruk (terecht), maar kijk ook ff naar wie er aan verdient: grote klanten met bodemprijzen en de aandeelhouders, terwijl de bezorger met een scanner als enkelband loopt te rennen!! Wie het ziet, ziet het: dit is precies diezelfde truc als in corona, eerst knijpen en testen hoe ver je kan gaan en pas bij weerstand ineens “oh kan toch wel”!!!