‘Dat kinderkanker niet te voorkomen is, vind ik te kort door de bocht’

dna als “tijdscapsule” is leuk, maar ze blijven doen alsof het alleen biochemie is terwijl kwantumfysica al lang laat zien dat mutaties ook gevoelig zijn voor het omgevings- én bewustzijnsveld (coherentie/decoherentie op celniveau). als je een kind vanaf zwangerschap in een constante stress-EMF-ruis zet (wifi, schermen, cortisol van ouders, rommel in voeding), dan duw je dat reparatiesysteem gewoon richting meetfouten en dan krijg je dus kanker “uit het niets”. preventie is dan niet alleen genen screenen maar het hele veld schoner maken, maar ja daar willen ze niet aan want dat past niet in een subsidieaanvraag...

Feit is ook: als je zegt kinderkanker is te voorkomen, dan moet je meteen erbij zeggen dat je ouders niet met schuld moet opzadelen, want 9 van de 10 keer hebben ze precies niks fout gedaan. Genetische screening kan nuttig zijn, maar je krijgt ook heel veel varianten van onbekende betekenis terug, daar worden gezinnen knettergek van als je het niet goed begeleidt. En die lichte stijging in incidentie kan óók deels betere diagnostiek/registratie zijn, dus roep niet te snel dat het door wifi of schimmel of whatever komt zonder harde data.

Wederom roept men “meer investeren in genomisch onderzoek” maar niemand zegt wat het oplevert in euro’s en ellende: als je straks 100.000 kinderen genetisch gaat screenen à pak ’m beet €500-€1.000 per test + counseling, dan praat je zo over €50-€100 miljoen per ronde en dan heb je vooral “varianten van onbekende betekenis” waar gezinnen wakker van liggen. En preventie door “specifieke blootstellingen vermijden” klinkt mooi, maar wie gaat dan eindelijk die PFAS/uitstoot/rommel in consumentenproducten hard aanpakken i.p.v. nóg een subsidiepotje voor sequencing?? Typisch: meten is weten, maar opruimen is te duur.