Nederland zakt verder weg op ranglijst gendergelijkheid: we staan nog net boven Zimbabwe - Welingelichte Kringen

Pijnlijk dit. We praten onszelf graag rijk met “Nederland loopt voorop”, maar zolang vrouwen nog steeds vaker parttime werken omdat opvang en zorgtaken zo scheef verdeeld zijn, komen we geen stap verder. En nee, dat los je niet op met een inspirerende poster op kantoor.

Weet je wat het is: op papier kun je prima gelijkheid hebben, maar aan het bed zie ik wie er thuisblijft als een kind ziek is en wie daardoor een opleiding of leidinggevende functie laat schieten. Zolang zorg als vanzelfsprekend op vrouwen wordt afgeschoven én kinderopvang financieel bijna een tweede huur wordt, is die 120 jaar nog optimistisch ook.

Die ranglijst kijkt vooral naar cijfers, maar mist hoe vroeg ongelijkheid al begint. Meisjes leren nog steeds vaker aanpassen, zorgen en geen ruimte innemen, terwijl jongens eerder worden aangemoedigd om risico’s te nemen; dat zie je later terug in sollicitaties, salarissen en wie er aan tafel zit. Op de werkvloer is het dan zogenaamd een vrije keuze, maar na jaren van die verwachtingen is kiezen nooit helemaal vrij.