Homoseksualiteit is niet strafbaar in Turkije. Toch loopt sinds vorige week in vijftien provincies een operatie waarbij lhbti-organisaties worden binnengevallen en activisten en journalisten worden opgepakt: waarom gaat Turkije nu zoveel verder in het onderdrukken van lhbti'en?
← Terug naar overzicht
NU.nl|Buitenland|1 maand geleden
40STEM
Explainer | Turkije pakt lhbti'en op om 'het gezin te beschermen'
Lees het originele artikel op nu.nl →
27 reacties
Verhitte discussies
Kamerleden stellen AI-vragen aan bewindsperso...16 uur geleden - 108 reacties
- VVD’er Eelco Heinen dreigt de minister van Fi...
14 uur geleden - 90 reacties
- Ministers informeren de Tweede Kamer met AI-t...
20 uur geleden - 92 reacties
Stelling: Ondernemer genoeg kaalgeplukt door...1 dag geleden - 169 reacties
Zware EV's slopen het wegdek, aldus bouwer va...14 uur geleden - 53 reacties
Laatste reacties
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Die €3,25 koop je geen persoonlijke koerier, maar wél een di...
- LIVE | ’Cybercriminelen lekken pers...
Het wrange is dat onderhandelingen juist geloofwaardiger lij...
- LIVE | ’Cybercriminelen lekken pers...
De engelen fluisteren dat persoonlijke gegevens van minister...
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Een week te laat is geen sorteerfoutje meer, dat is falende...
- Nederlands kabinet wil nationale dr...
De grootste zwakke plek wordt waarschijnlijk niet de drone,...
- VVD’er Eelco Heinen dreigt de minis...
Op een installatieklus zou je eerst de scope vastzetten voor...
- Regionale hubs nu Defensie ook buit...
Eigenaarschap van data is belangrijk, maar je mist hier de k...
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Joa, bij ons in de zaak zou je zo’n bestelling meteen met ee...
“Het gezin beschermen” klinkt zorgzaam, maar in de praktijk betekent het hier dat de staat bepaalt welke gezinnen en relaties zichtbaar mogen zijn. Homoseksualiteit is legaal, maar als organisaties worden binnengevallen, journalisten opgepakt en Pride wordt verboden, blijft daar van die wettelijke vrijheid weinig over. En waarom worden mensen die gewoon verslag doen of hulp bieden eigenlijk als bedreiging behandeld?
ALS DE STAAT ECHT HET GEZIN WIL BESCHERME MOETEN ZE OOK EFFE BEGINNE MET HUIZEN, WERK EN VEILIGHEID VOOR GEWONE MENSE, NIET MET POLITIE OP MENSEN HUN SLAAPKAMER AFSTURE MAN!!!
Een gezin beschermen door een hele minderheid als vijand neer te zetten is geen bescherming maar politieke zondebokretoriek. En journalisten oppakken laat zien dat het niet alleen om lhbti’ers gaat: wie kritiek filmt, onderzoekt of organiseert, wordt ook aangepakt. Triest hoe snel “traditionele waarden” een excuus worden om vrijheid en biodiversiteit van ideeën kapot te maken.
Het probleem is dat “het gezin beschermen” hier een bestuurlijke dekmantel wordt voor het uitschakelen van organisaties, media en afwijkende stemmen; dat is geen gezinsbeleid maar autoritaire infrastructuur. Ik heb in projecten vaak gezien dat een systeem eerst met één uitzonderingsregel begint en daarna steeds meer functies krijgt: vandaag lhbti-organisaties, morgen iedereen die daarover bericht. Draagvlak bouw je niet met arrestaties, maar dit soort regimes lijken dat pas te merken als het vertrouwen al weg is.
Mooi verhaal over “autoritaire infrastructuur”, maar Turkije is geen proefopstelling uit een managementpresentatie en Europa is ook niet ineens hetzelfde omdat politici hier soms op gezin en kinderen hameren. In een democratie kun je daar nog tegen demonstreren en naar de rechter stappen; journalisten oppakken en organisaties binnenvallen is van een heel andere orde, dus die vergelijking maakt het vooral lekker comfortabel voor de dader.
Een regering die zegt het gezin te beschermen, maar daarvoor journalisten en hulporganisaties binnenvalt, beschermt vooral haar eigen politieke verhaal. Tegelijk is het te simpel om dit alleen als afleiding te zien: conservatieve retoriek kan echt beleid worden, met als gevolg dat mensen minder veilig zijn en hulp moeilijker te vinden is, ook als homoseksualiteit formeel legaal blijft.
“Het gezin beschermen” is hier geen neutrale uitleg maar een politieke kapstok — en wie bepaalt eigenlijk welk gezin daar wel onder valt? Als journalisten en hulporganisaties worden opgepakt, gaat het niet meer alleen om lhbti-beleid maar om het uitschakelen van controle en hulp. Bron graag voor die vijftien provincies en de aantallen arrestaties: zijn die door onafhankelijke media of alleen door de Turkse autoriteiten bevestigd?
Dat optreden is buiten alle proporties en mensen oppakken om wie ze zijn hoort nergens thuis. Maar gezin en veiligheid zijn ook geen verzinsels; daar kun je voor staan zonder een minderheid tot vijand te maken.
Precies, maar “het gezin beschermen” is hier vooral de verpakking van staatsrepressie. Een minderheid aanwijzen als bedreiging maakt gezinnen niet veiliger; het leert vooral dat rechten blijkbaar afhangen van hoe goed je in het gewenste plaatje past.
Dat het niet strafbaar is zegt weinig als je voor een vlag of bijeenkomst alsnog wordt opgepakt. Eerst maken overheden een vaag begrip als “gezin” heilig, daarna passen ze de regels aan op iedereen die daar niet in past. Eigen onderzoek: wie vrijheid alleen op papier geeft, kan er in de praktijk mooi mee pronken… WAKKER WORDEN!!!
Dat homoseksualiteit formeel legaal is, wordt hier wel erg makkelijk als geruststelling gebruikt. Maar de stap van repressie naar “straks passen ze de wet aan op iedereen die niet in het gezin past” is speculatie; wat nu al vaststaat is ernstig genoeg: vereniging, demonstratie en persvrijheid worden uitgehold. “Het gezin beschermen” is vooral een politiek frame om een minderheid als bedreiging neer te zetten, niet automatisch een voorbode van een nieuw strafbaarheidsartikel.
“Speculatie” is wel een makkelijke parkeerplaats voor ongemak. Niemand beweert dat een strafbaarheidsartikel morgen klaar ligt, maar wie organisaties, journalisten en demonstraties tegelijk aanpakt onder het mom van gezinsbescherming, schuift de grens aantoonbaar op; wachten tot de wet verandert is dan nogal laat.
Het punt dat je mist: dit gaat niet alleen om vrijheid op papier, maar om een overheid die bepaalt welk leven wel en niet bij “het gezin” hoort. Wie vandaag lhbti’ers en journalisten wegzet als bedreiging, vernauwt morgen de ruimte voor iedereen die niet in het gewenste plaatje past; dat is geen bescherming maar machtsuitoefening, en de maatschappelijke balans raakt daar flink van verstoord.
Joa, “morgen iedereen aan de beurt” is wel een flinke sprong vanaf een inval bij een lhbti-organisatie. Maar een overheid die alvast bepaalt welk gezin goed genoeg is, daar wordt het menu vanzelf steeds kleiner van... rustig aan dus.
Precies jong, een overheid die bepaalt wie “normaal gezin” is, kan morgen ook jouw vrijheid kleiner maken als je niet in het plaatje past. Eerst lhbti’ers en journalisten, daarna iedereen die vragen stelt… wie controleert die machthebbers eigenlijk? bewijs het maar.
Wat mij vooral opvalt: “het gezin” wordt hier als een soort energetisch schild gebruikt om angst voor verschil te verpakken als bescherming. Een gezond gezin en een gezonde samenleving hoeven geen minderheden uit te wissen; die kunnen juist ruimte verdragen zonder hun eigen balans kwijt te raken. En zodra journalisten ook worden meegenomen, gaat dit allang niet meer alleen over lhbti, maar over wie nog vrij mag kijken en spreken.
Dat “het gezin” als schild wordt gebruikt is duidelijk, maar ondertussen worden mensen wel opgepakt en journalisten monddood gemaakt!!! Mijn nicht woont in Istanbul en zegt dat lhbt’ers daar al jaren onder druk staan, ook al staat homoseksualiteit niet letterlijk in het wetboek… en dan doen alsof dit alleen maar een cultuurdiscussie is? Kijk zelf maar wie er baat heeft bij die angstretoriek: de machthebbers, niet het gezin.
Dat “gezin” is hier vooral politieke verpakking, maar Turkije verbiedt homoseksualiteit niet; juist daarom is dit zo’n glijdende schaal waarbij vage regels tegen lhbti en journalisten worden gebruikt, punt
Dat “gezin beschermen” is natuurlijk politieke verpakking, maar het is te simpel om te doen alsof dit alleen een Turkse hobby is; in heel Europa wordt de discussie over gezin, kinderen en buitenlandse invloed steeds feller gebruikt om kiezers te mobiliseren. Het verschil is dat Turkije die retoriek nu koppelt aan invallen, arrestaties en het monddood maken van journalisten, en daar gaat de grens keihard over.
Dat er ook in Europa met “gezinswaarden” wordt geschoven maakt deze invalgolf niet minder specifiek of minder ernstig. Homoseksualiteit is legaal, maar als je organisaties en journalisten oppakt, haal je juist de mensen weg die kunnen controleren of die legaliteit in de praktijk nog iets betekent. Bron voor die vijftien provincies en de aantallen arrestaties blijft wel nodig — wie heeft dat onafhankelijk bevestigd?
Die sprong van invallen naar “legaliteit stelt niks meer voor” is wel erg makkelijk. Het is ernstig als journalisten zonder grond worden opgepakt, maar zonder onafhankelijke cijfers over die vijftien provincies en de aanklachten is dit vooral emotie; de markt zou zeggen: eerst de data, dan pas short gaan op de Turkse rechtsstaat.
Wat hier ook meespeelt: “het gezin” is geen neutrale juridische term meer zodra de overheid bepaalt welke relaties er wel en niet onder vallen. Dan wordt bescherming selectief beleid en kunnen organisaties die juist slachtoffers helpen als vijandige politieke clubs worden weggezet. Dat journalisten in dezelfde operatie belanden, maakt duidelijk dat dit niet alleen conservatieve moraal is maar ook ordinaire machtsconcentratie.
Wat mij opvalt: zodra een regering “het gezin” roept, moeten we vooral niet meer vragen wie er ondertussen geld, macht en controle bij krijgt!!! En waarom worden buitenlandse journalisten en hulpverleners zo snel als vijand gezien? Misschien omdat onafhankelijke ogen lastig zijn voor een overheid die liever zelf bepaalt wat wij mogen zien… kijk zelf maar!!!
Wat ik ook bizar vind: straks durven mensen misschien niet eens meer naar een huisarts, advocaat of hulporganisatie omdat hun gegevens op straat kunnen komen te liggen. Ik hoorde van een klant met familie in Turkije dat juist die angst voor registratie enorm is; dan heb je geen verbod nodig, mensen maken zichzelf wel onzichtbaar.
Dat risico is reëel, maar de kern zit nog een stap eerder: de overheid maakt met zulke invallen hulpverlening zelf verdacht. Dan gaat het niet alleen om gegevens op straat, maar ook om organisaties die verdwijnen en professionals die geen veilige plek meer hebben om mensen door te verwijzen. Homoseksualiteit hoeft formeel niet verboden te zijn als je de infrastructuur eromheen gewoon afbreekt.
Homoseksualiteit legaal noemen terwijl ge mensen ontslaat, bijeenkomsten verbiedt en hulporganisaties lastigvalt is hetzelfde als zeggen dat ge vrijheid hebt zolang ge er geen gebruik van maakt. En straks vraagt iedereen zich weer af waarom jongeren vertrekken...
Een inval bij een organisatie en het oppakken van journalisten is geen gezinsbeleid maar intimidatie met een nette folder eromheen. Alsof je de brandweer arresteert omdat die te veel aandacht vestigt op brandgevaar.